روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| محمد سرشار طی دو روز متوالی دو مصاحبه داشته و درباره شرایط بد مالی شبکه کودک هشدار داده است؛ یکبار آگهیهای بازرگانی و بار دوم بیبیسی را تهدید کودکان ایرانی دانسته. ماجرا چیست؟
با شروع تابستان شبکه کودک برنامههای جدیدی در کنداکتور قرار داده است و به همین خاطر مدیر آن طی دو روز متوالی به تشریح آنها پرداخت. محمد سرشار ابتدا در برنامه «سلام صبح بخیر» حاضر شد و روز گذشته هم یک نشست مطبوعاتی برگزار کرد. آنچه در مصاحبه مطبوعاتی سرشار بیش از همه مورد توجه قرار گرفت، ابراز نگرانی درباره پخش برنامه کودک از شبکه بیبیسی فارسی است. دلهره سرشار بجاست؟ مگر تا حالا شبکه کودک رقبای جدی نداشته؟ چطور میتوان نگران نبود؟ اصلا منظور او از عمومی کردن مشکلات چیست؟ شبکه کودک در چه صورت مصون از هر رقیبی است؟
***بیبیسی بودجه دارد***
چندی پیش خبری منتشر شد که بیبیسی فارسی هفتهای یک ساعت برنامه کودک پخش میکند. محمد سرشار روز گذشته در نشست خبری خود درباره این رقیب تازه وارد اینطور گفت: «نگرانی ما از ورود سازمان بیبیسی به حوزه کودک بابت بودجهای است که در اختیار دارد. بودجه بیبیسی از وزارت خارجه انگلیس تأمین میشود و ترسی از هزینه ندارد و میتواند هر برنامهای را که میخواهد به تولید برساند. نکته دیگر هم آرشیو بزرگی از برنامههای کودک در دسترس آنهاست که با دوبله میتوانند پخششان کنند.»
***شبکه کودک بودجه ندارد***
یک روز پیش از این نشست، سرشار در برنامه «سلام صبح بخیر» درباره مضرات پخش آگهی از شبکه کودک هشداری جدی داد و از مسئولان خواست با تخصیص بودجه جداگانه مشکل را حل کنند:«در این شرایط باید از نمایندگان مجلس بخواهیم که زمان تعیین بودجه سالانه برای سازمان صداوسیما حتماً پخش آگهیهای بازرگانی از شبکههایی را که مختص گروه سنی کودک و نوجوان است ممنوع کنند چراکه صداوسیما طبق قانونی که مجلس مصوب کرده است برای تأمین هزینههای خود ناگزیر از پخش آگهیهای تبلیغاتی است.»
***کلیدواژه مشترکی به نام بودجه***
همین دو بند از گفتههای مدیر شبکه کودک را که مرور کنید، متوجه میشوید دغدغه اصلی «بودجه» است یعنی فارغ از درستی یا نادرستی گفتههای سرشار، آنچه به عنوان نتیجه بهدست میآید «بودجه» است. مدیر شبکه کودک با این تاکید، راه نجات و موفقیت را در افرایش اعتبارات مالی میداند و حتی تمول مالی بیبیسی را تهدیدی بزرگ تعبیر میکند.
***رقبای همیشگی شبکه کودک***
بحث بودجه را در بخش بعدی گزارش پی میگیریم. عجالتا سراغ روی دیگر گفتههای سرشار برویم که شبکه بیبیسی کودک را رقیب میداند. آنچه محرز است اینکه همه شبکههای تلویزیونی ما سالهاست رقبای ماهوارهای فارسی زبان ندارند. کودکان هم مستثنا نیستند؛ نمونهاش جم جونیور یا شبکههای ام بی سی. مطمئنا مدیر شبکه کودک و دیگر سیاستگذاران حواسشان به این دست رقبا بوده؛رقبایی که دامنه نفوذشان به مراتب بیشتر از بیبیسی فارسی است. این شبکهها مخاطب هدف خود را خانوادهها قرار دادهاند و ضریب نفوذشان بیش از بیبیسی است. چرا سرشار نامی از آنها نبرد و بیبیسی را در صحبتهایش برجسته کرد و خبرنگاران را به بودجه هنگفتش حواله داد؟
***نگرانی بجاست؟***
در هر دو مورد نگرانی محمد سرشار بجا و قابل درک است. هم آگهیهای بازرگانی باید از شبکه پویا حذف شوند و هم خام دستانه است اگر رقبا نادیده گرفته شوند.البته سرشار گفته:«گروههای محدودی بیننده شبکههای ماهوارهای هستند.» لابد آمار مدیر شبکه کودک دقیق است و نگرانی اخیر صرفا بهخاطر ورود بیبیسی فارسی به عرصه کودک است:« ما تا به حال با رویکردی سطحی و تجاری در تولیدات ماهوارهای روبهرو بودیم و حالا شاهدیم که دزدی با چراغ وارد شده است.» این ماجرا رویی دیگر هم دارد: شبکه کودک نیازمند بازنگری اساسی است. گاهی به شکل موردی( مثل انیمیشن « بچه های ساختمان گلها») شاهد آثار متفاوت هستیم اما شبکه کودک برای یکه تازی به تولیدات باکیفیت انبوه نیاز دارد. اگر این شبکه خود را مسلح کند، هیچ رقیبی حتی بیبیسی تهدیدی برای آن نیست. لابد مدیر شبکه کودک میگوید برای رسیدن به این مطلوب بودجهای بیش از بودجه فعلی نیاز است. این گزاره را هیچ عاقلی رد نمیکند اما سوال اساسیتر این است که شبکه کودک با همین بودجه چند کار شاخص تولید و پخش کرده؟ آیا توانسته حریفی قدرتمند برای شبکههای ماهوارهای «سطحی» باشد؟ پاسخ سرشار حتما مثبت است اما واقعیت چیز دیگری است متاسفانه.
