رازهای زیبایی زنان افسانهای تاریخ؛ روشهایی که باورشان سخت است!
در ادامه با چند مورد از عجیبترین روشهای زیبایی منسوب به زنان مشهور تاریخ آشنا میشویم.
زیبایی همیشه برای انسان جذاب بوده و در دورههای مختلف تاریخی، زنان برای داشتن ظاهری متفاوت و جذابتر، روشهای گوناگونی را امتحان کردهاند. بعضی از این شیوهها امروزه کاملاً عجیب و حتی خطرناک به نظر میرسند؛ از استفاده از مواد طبیعی و ماسکهای خانگی گرفته تا ترکیباتی که امروزه میدانیم میتوانند برای سلامت پوست و بدن مضر باشند.
البته بسیاری از روایتهای تاریخی درباره عادات زیبایی زنان مشهور، ترکیبی از واقعیت، افسانه و نوشتههای قدیمی هستند و نمیتوان همه آنها را با قطعیت تاریخی تأیید کرد. با این حال، همین داستانها نشان میدهند که استانداردهای زیبایی در گذشته تا چه اندازه متفاوت بوده است. در ادامه با چند مورد از عجیبترین روشهای زیبایی منسوب به زنان مشهور تاریخ آشنا میشویم.
شهبانو الیزابت اتریش؛ از توتفرنگی تا ماسکهای عجیب
الیزابت اتریش که بیشتر با نام «سیسی» شناخته میشود، به داشتن موهای بسیار بلند و ظاهری چشمگیر شهرت داشت. روایتهای تاریخی مختلفی درباره برنامههای زیبایی او وجود دارد؛ از استفاده از توتفرنگی لهشده برای مراقبت از پوست گرفته تا حمام با روغن زیتون.
گفته شده است که او برای مراقبت از موهای بلندش زمان زیادی صرف میکرد و شانه کردن و مرتب کردن آنها بخش مهمی از برنامه روزانهاش بود. برخی منابع همچنین از استفاده او از ماسکهایی با ترکیبات غیرمعمول سخن گفتهاند.
البته نباید فراموش کرد که بسیاری از این روایتها از منابع تاریخی و خاطرات مربوط به زندگی دربار آمدهاند و ممکن است همه جزئیات آنها دقیق نباشد.
کلئوپاترا؛ افسانه حمام شیر
کلئوپاترا یکی از مشهورترین زنان تاریخ است و از گذشته تاکنون داستانهای زیادی درباره زیبایی و مراقبت از پوست او نقل شده است. یکی از معروفترین این روایتها، حمام کردن در شیر الاغ است.
در برخی منابع تاریخی و نوشتههای بعدی، این روش به کلئوپاترا نسبت داده شده است؛ هرچند میزان صحت این داستان بهطور قطعی مشخص نیست. امروزه میدانیم شیر حاوی اسید لاکتیک است و اسیدهای آلفا هیدروکسی میتوانند به لایهبرداری سطحی پوست کمک کنند، اما این موضوع به معنای تأیید تمام داستانهای مربوط به حمامهای کلئوپاترا نیست.
نکته مهم این است که روشهای تاریخی را نباید بدون بررسی ایمنی و نظر متخصص روی پوست امتحان کرد.
نفرتیتی؛ آرایش چشم با ترکیباتی که امروزه خطرناک محسوب میشوند
نفرتیتی یکی از شناختهشدهترین چهرههای مصر باستان است و تصویر او، بهویژه نیمتنه معروفش، هنوز نمادی از زیبایی مصر باستان محسوب میشود.
آرایش چشم در مصر باستان اهمیت زیادی داشت و استفاده از سرمه یکی از بخشهای اصلی آن بود. بررسی مواد آرایشی باستانی نشان داده است که برخی از ترکیبات مورد استفاده در آن دوران حاوی مواد سربی بودهاند.
امروزه مشخص شده که قرار گرفتن در معرض سرب میتواند برای سلامت انسان خطرناک باشد؛ بنابراین محصولات آرایشی تاریخی را نباید با محصولات مدرن و استاندارد اشتباه گرفت.
ملکه الیزابت اول؛ پوست بسیار سفید و آرایش سنگین
در دوران الیزابت اول، داشتن پوست بسیار روشن یکی از معیارهای زیبایی و جایگاه اجتماعی محسوب میشد. ملکه نیز در بسیاری از پرترههای خود با چهرهای بسیار سفید دیده میشود.
یکی از محصولات مشهور آن دوره «سفیداب ونیزی» بود که ترکیبات آن شامل سرب میشد. این ماده برای روشنتر نشان دادن پوست استفاده میشد، اما استفاده مداوم از ترکیبات سربی میتوانست پیامدهای جدی برای سلامت داشته باشد.
این بخش از تاریخ زیبایی نمونهای روشن از تفاوت میان استانداردهای زیبایی گذشته و آگاهی پزشکی امروز است.
ماری آنتوانت؛ ماسکهای خانگی و مراقبتهای تشریفاتی
ماری آنتوانت، ملکه مشهور فرانسه، به سبک زندگی مجلل و توجه زیاد به ظاهر و مد شهرت داشت. درباره برنامههای زیبایی او نیز روایتهای متعددی وجود دارد.
یکی از روشهای منسوب به او استفاده از ماسکی حاوی موادی مانند تخممرغ، شیر و لیمو بود. همچنین داستانهایی درباره استفاده از فرآوردههای حاوی گوشت کبوتر برای پاکسازی پوست نقل شده است.
بخشی از این روایتها ممکن است در طول زمان تغییر کرده یا با افسانههای مربوط به زندگی دربار ترکیب شده باشند.
ماری، ملکه اسکاتلند؛ داستان حمام در شراب
یکی دیگر از داستانهای مشهور تاریخ زیبایی به ماری، ملکه اسکاتلند، مربوط میشود. گفته شده است که او برای مراقبت از پوست خود از حمام شراب استفاده میکرد.
امروزه نیز برخی مراکز زیبایی از محصولات جانبی انگور و فرایند تولید شراب در برخی درمانهای پوستی استفاده میکنند. با این حال، این روشها با حمام کردن در شراب نوشیدنی تفاوت دارند و نباید روایتهای تاریخی را به عنوان توصیه مراقبت از پوست در نظر گرفت.
شهبانو زوئی؛ آزمایشگاه اختصاصی برای لوازم آرایشی
زوئی پورفیروگنیتا، امپراتریس بیزانس، در منابع تاریخی به علاقه زیاد به محصولات زیبایی شهرت دارد. روایت شده است که او در کاخ خود محلی اختصاصی برای تهیه ترکیبات آرایشی داشت.
گفته میشود این مکان مانند یک آزمایشگاه کوچک برای تهیه محصولات مختلف زیبایی مورد استفاده قرار میگرفت. چنین داستانهایی نشان میدهد که علاقه به محصولات مراقبت از پوست و زیبایی، برخلاف تصور امروزی، پدیدهای کاملاً مدرن نیست.
لوکرزیا بورجیا؛ راز موهای روشن و درخشان
لوکرزیا بورجیا از چهرههای مشهور دوره رنسانس بود و در روایتهای تاریخی، موهای روشن و زیبایش مورد توجه قرار گرفته است.
یکی از روشهایی که به او نسبت داده شده، استفاده از آبلیمو و قرار گرفتن موها در معرض نور خورشید برای روشنتر شدن آنهاست. در گذشته، پیش از رواج رنگ موهای مدرن، روشهای طبیعی برای تغییر ظاهر و رنگ مو بسیار رایج بودند.
البته استفاده زیاد از ترکیبات اسیدی و قرار گرفتن طولانیمدت مو در برابر نور خورشید میتواند به مو آسیب بزند؛ بنابراین این روش تاریخی را نباید به عنوان یک دستور زیبایی مدرن در نظر گرفت.
هلن تروآ؛ حمام با سرکه در روایتهای تاریخی
هلن تروآ یکی از مشهورترین زنان اسطورههای یونان باستان است و زیبایی او در داستانهای تاریخی و ادبی بارها توصیف شده است.
در برخی روایتها، استفاده از سرکه برای مراقبت از پوست به او نسبت داده شده است. سرکه مادهای اسیدی است و استفاده مستقیم و غلیظ از آن روی پوست میتواند باعث تحریک و آسیب شود. به همین دلیل، این روایت بیشتر جنبه تاریخی و افسانهای دارد و نباید به عنوان توصیه مراقبت از پوست امروزی اجرا شود.
سیمونتا وسپوچی؛ استاندارد زیبایی عجیب در دوران رنسانس
سیمونتا وسپوچی از زنان مشهور دوره رنسانس بود که چهرهاش الهامبخش برخی آثار هنری آن دوران شد. در دوره رنسانس، پوست بسیار روشن و رنگپریده یکی از معیارهای زیبایی به شمار میرفت.
برخی زنان برای رسیدن به چنین ظاهری از مواد و روشهایی استفاده میکردند که امروزه بسیار خطرناک شناخته میشوند؛ از جمله ترکیبات حاوی سرب و آرسنیک. حتی روشهایی برای روشن کردن مو وجود داشت که شامل مواد نامناسب و گاهی بسیار خطرناک میشد.
این بخش از تاریخ نشان میدهد که استانداردهای زیبایی در هر دوره میتوانست زنان را به سمت روشهایی سوق دهد که بعدها مشخص شد برای سلامت بدن خطرناک هستند.
زیبایی همیشه به معنای سالم بودن نیست
مرور این داستانها نشان میدهد که تعریف زیبایی در طول تاریخ بارها تغییر کرده است. بسیاری از روشهایی که زمانی نشانه تجمل، جذابیت یا جوانی محسوب میشدند، امروزه به دلیل خطرات احتمالی کنار گذاشته شدهاند.
بنابراین بهتر است داستانهای تاریخی درباره زیبایی را صرفاً به عنوان بخشی جذاب از فرهنگ و تاریخ ببینیم و روشهای حاوی مواد سمی، ترکیبات ناشناخته یا مواد تحریککننده را بدون تأیید متخصص امتحان نکنیم.