کودتا علیه پزشکیان؟

گروه سیاسی | چند روز پیش روح‌الله لک‌علی‌آبادی، عضو فراکسیون مستقلین ولایی مجلس روایتی از جلسه دیدار و هم‌اندیشی نمایندگان با قالیباف ارائه داد و گفت: «در این جلسه، ۱۰ نفر از نمایندگان صحبت کردند، حمید رسایی بحث عدم کفایت رئیس‌جمهور را مطرح کرد. او گفت بحث شخصی با رئیس‌جمهور ندارد و نمی‌خواهد به او لقب بنی‌صدر را بدهد اما معتقد است رئیس‌جمهور کفایت لازم را ندارد و باید اختیارات از او گرفته شود». لک‌علی‌آبادی در ادامه می‌گوید که طرحی هم پیشنهاد شد مبنی بر اینکه فردی به‌عنوان معاون اول منصوب شود و اختیارات رئیس‌جمهور به او واگذار شود. این نماینده مجلس روایت می‌کند که این سخنان با واکنش منفی اکثر نمایندگان و رئیس مجلس مواجه شد و محمدباقر قالیباف نسبت به این رویکرد واکنش نشان داد و بر ضرورت حفظ وحدت و انسجام تأکید کرد».

مجتبی زارعی، عضو کمیسیون امنیت ملی نیز در همین زمینه نوشت: «یک نماینده و جریان سیاسی نزدیک به او با نام اختصاری «ش» در پی طراحی اقدامی علیه دولت پزشکیان بوده‌اند». زارعی از این اقدام با عنوان «کودتا علیه دولت مستقر» یاد کرده است. زارعی به پیوست توییت خود، نوشته‌ای از حمید رسایی را پیوست کرده بود که رسایی در نوشته‌اش انتقاد کرده بود که چرا بخش‌هایی از حرف‌های نمایندگان در دیدار با قالیباف منتشر نشده است.

گفتنی است حمید رسایی پیش از این و در شهریور سال 1404 و دقایقی بعد از سخنان رهبر شهید انقلاب در دفاع از رئیس‌جمور نیز مشابه‌سازی پزشکیان و بنی‌صدر را مطرح کرده بود. بسیاری از کارشناسان باور دارند چنین موضعی در شرایط کنونی کشور که از یک سو سایه جنگ وجود دارد و از سوی دیگر سخت‌ترین تحریم‌ها از سوی آمریکا اِعمال می‌شود عملا خلاف منافع ملی است؛ با این حال برخی در چنین شرایطی اصرار دارند با طرح استیضاح رئیس‌جمهور به نوعی بر تنش‌های داخلی بیفزایند. برای مثال حمیدرضا گودرزی، نماینده الیگودرز، در گفت‌وگویی درباره این مسئله گفت: «من معتقدم آنچه این افراد انجام می‌دهند، نوعی شبه‌کودتا علیه دولت مستقر است.

البته ممکن است کسی این تعبیر را نپذیرد، اما رفتارها، کردارها، گفتارها و روش‌هایی که این افراد در پیش گرفته‌اند، به اعتقاد من در همین راستا قابل ارزیابی است. این اقدامات مستقیما از برخی چهره‌ها و جریان‌های سیاسی کشور نشأت می‌گیرد. من نمی‌خواهم نام مشخصی مطرح کنم، اما این جریان‌ها مشخص هستند و کسانی که هزینه فعالیت آنها را تأمین می‌کنند نیز مشخص‌اند. بالاخره باید مشخص شود چه کسانی هزینه جریان‌هایی مانند شریان و برخی دیگر از جریان‌های سیاسی را تأمین می‌کنند. به نظر من، این موضوع کاملا روشن است و افرادی که پشت این جریان‌ها قرار دارند، هزینه فعالیت‌های آنها را تأمین می‌کنند».

سخنان وحدت‌شکنانه برخی گروه‌ها و حملات آنها به دولت مستقرِ جنگ، در حالی است که رهبر انقلاب در پیام‌هایشان به طور ویژه بر مسئله ضرورت حفظ وحدت و انسجام داخلی تأکید کرده‌اند و حتی صراحتا اشاره کردند که باید از اختلافات پوچ سیاسی پرهیز شود و حتی رهبری در یکی از پیام‌هایشان مطرح کردند که باید از مسئولان حمایت شود؛ با این حال جای پرسش دارد که چرا برخی گروه‌ها و افراد که خود را مقید به اطاعت از دستورات ولی فقیه می‌دانند، همچنان بر طبل تفرقه می‌کوبند؟

تضعیف مسئولان خواسته یا ناخواسته به دشمن کمک می‌کند

غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی، نماینده اسبق مجلس و فعال سیاسی درباره پیامدهای رویکردهای برخی افراد و گروه‌ها به «هفت صبح» گفت: «هر فرد، جریان، گروه یا تشکل سیاسی که به تضعیف نظام، مسئولان این نظام، رؤسای سه قوه، سران نظامی و انتظامی و شورای عالی امنیت ملی اقدام کند، چه بخواهد و چه نخواهد و چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، در جهت منویات موساد حرکت می‌کند.

حتما آقای قالیباف و آقای پزشکیان اشکالاتی دارند، اما امروز باید تقویت شوند. تضعیف این افراد دقیقا در جهت اهداف دشمن است. عده‌ای دانسته یا نادانسته برای آمریکا و رژیم صهیونیستی خدمت می‌کنند. چطور می‌شود به آقایان روحانی، خاتمی، هاشمی، عراقچی و پزشکیان توهین کرد اما درباره فرد دیگری حتی یک آیتم انیمیشنی اقتصادی هم نتوان ساخت؟ هیچ تفاوتی نباید میان مسئولان گذشته و حال وجود داشته باشد».

  مقایسه پزشکیان با بنی‌صدر ظلمی است بزرگ

او درخصوص مقایسه مسعود پزشکیان با بنی‌صدر مطرح کرد: «مقایسه پزشکیان با بنی‌صدر، ظلم و جنایتی بزرگ در حق شهدا و خادمان این کشور است. من خودم به پزشکیان نقد دارم، اما درود بر شرفش که طاقت آورده و کشور را نگه داشته است. در این محاصره سخت آمریکایی، هنوز همه کالاها در بازار وجود دارد. زدن رئیس‌جمهور، تضعیف کشور است و این شرایط به نفع دشمن است. من نمی‌گویم این افراد مهره‌اند، اما واقعا نسبت به شرایط اطلاع ندارند؛ یک فرقه تندرو و بی‌منطق‌اند که باید مهار شوند. البته مهار آنها به معنای سلب آزادی نیست. اکنون که آزادی یک‌طرفه است، مسئله این است که باید از ایجاد هزینه جلوگیری کنیم».

این فعال سیاسی درباره جایگاه طیف‌های رادیکال بعد از دوران جنگ نیز بیان کرد: «مردم هیچ‌وقت به این تندروهای جنگ‌طلب رأی نمی‌دهند. اینها پیرو رهبری هم نیستند. آنها زیر پرچم ولایت پنهان شده بودند و اکنون ماهیتشان روشن شده است. به نظرم توفان سیاسی مردم، اینها را به خانه می‌فرستد؛ مردمی که آگاه‌تر از همیشه هستند».

در هیچ کشوری در میانه جنگ رئیس‌جمهور را استیضاح نمی‌کنند

حمیدرضا ترقی، فعال سیاسی نیز در این ارتباط به «هفت صبح» گفت: «مجلس در جلسات خصوصی خود حق دارد نقدهایش را نسبت به دولت مطرح کند، اما اینکه گفته شود معاون اول دیگری تعیین شود و اختیارات رئیس جمهور به او سپرده شود، یک پیشنهاد ناپخته و عجیب است. اگر موقعیت سیاسی، اجتماعی و امنیتی کشور ایجاب می‌کرد، این دیدگاه‌ها می‌توانست در فضایی آرام و بدون شرایط جنگی، در ارتباط با نقدهایی که نسبت به دولت وجود دارد، مطرح شود و جای خود را داشته باشد.

در آن صورت، می‌شد در چارچوب ضوابط مجلس عمل کرد اما در چنین شرایطی، همان‌طور که رهبر انقلاب تأکید کرده‌اند، اختلافات و نقدهایی که حتی نسبت به دولت وجود دارد، نباید به هیچ‌وجه علنی شود. باید از طریق محرمانه مسائل را دنبال کرد و تلاش کرد مشکلات برطرف شود، بدون اینکه نظام کشور دچار اختلال شود. در این شرایط، ما نه می‌توانیم دولت را استیضاح کنیم و نه فرصت برگزاری انتخابات زودهنگام را داریم. هیچ کشوری در چنین شرایطی تن به استیضاح رئیس‌جمهور نمی‌دهد. مشخصا ترامپ در آمریکا مخالفان بسیار زیادی دارد و طرح استیضاح او نیز مطرح می‌شود، اما رأی نمی‌آورد؛ زیرا در شرایط جنگی، رئیس‌جمهور را استیضاح نمی‌کنند. انتظار این است که نمایندگان در عمل به توصیه‌های رهبری پیشگام باشند».

قیاس پزشکیان با بنی‌صدر مع‌الفارق است

او درباره قیاس بنی‌صدر و پزشکیان نیز توضیح داد: «شرایط بنی‌صدر ویژه بود. اولا خیانت بنی‌صدر به نظام و کشور اثبات شده بود و رزمندگان در جبهه‌های جنگ نیز این موضوع را تأیید می‌کردند. از طرفی، بنی‌صدر با جریان‌های خائنی مانند منافقین همراه شده بود. دلایل مختلفی وجود داشت که هم در عرصه نظامی و هم در عرصه سیاسی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. امروز بسیاری از تصمیم‌های دولت همسو با تصمیم‌های نیروهای نظامی است و نیروهای نظامی از عملکرد دولت تقدیر می‌کنند.

همه اینها نشان می‌دهد که تفاوت بسیار زیادی میان آقای پزشکیان و بنی‌صدر وجود دارد و این مقایسه اساسا قیاس مع‌الفارق است. من فکر می‌کنم در شناخت اشکالات و ارزیابی رئیس‌جمهور و دولت باید مقاماتی که شأن و صلاحیت لازم برای ارزیابی را دارند، نظر بدهند. آنها باید تشخیص دهند که آیا از سوی رئیس‌جمهور قصوری رخ داده است یا خیر. ضمن اینکه در آن زمان، دشمن بیرونی ما صدام بود و در داخل نیز جریان‌های نفاق و تجزیه‌طلب و دیگر گروه‌ها با صدام همراهی می‌کردند. در حالی که امروز دولت در برابر همه مشکلات و گروه‌های تجزیه‌طلب و منافق و خیانتکار ایستاده است».

دولت هم بعضا تحریک می‌کند

این فعال سیاسی درباره اینکه چه زمینه‌هایی وجود دارد که بعضا شاهد چنین موضع‌گیری‌های تندی می‌شویم، مطرح کرد: «مشکل این طیف به برخی عوامل درون دولت نیز مربوط می‌شود که آنها هم به این مسائل دامن می‌زنند. زیرمجموعه دولت آقای پزشکیان ایراداتی دارند که این ایرادات باعث تحریک این طیف خاص می‌شود؛ برای مثال، اینکه فردی که تا دیروز در فتنه پرونده داشته است، مسئولیت بالایی در نهاد ریاست‌جمهوری بگیرد، تحریک‌کننده است. ممکن است برخی استدلال دولت را بپذیرند که او فرد توانمندی است و... اما به هر حال برخی نیز این استدلال را نمی‌پذیرند.

نمی‌شود یک‌طرفه قضاوت کرد. اگر می‌گوییم این طیف نباید انتقاد کند، دولت هم نباید از آن‌سو دهان‌کجی کند و به افرادی که پرونده داشته‌اند مسئولیت بدهد. هم تحریک‌کننده مقصر است و هم کسی که موجب تحریک می‌شود، مسئولیت دارد. دولت در این شرایط باید بیشتر به حساسیت نمایندگان و همه گروه‌های سیاسی توجه کند.

طبیعی است که این نقدهای تند ناشی از دغدغه‌های خاصی است که برخی دارند و البته بخشی از دلیل آن نیز به تعصبات گروهی و سیاسی مربوط است. دولت الزاما نباید از نیروهایی استفاده کند که موجب تحریک این حساسیت‌ها می‌شوند. اگر به تجمعات شبانه مردم نگاه کنیم، در می‌یابیم که مردم نیز نمی‌خواهند به هر قیمتی تن به مذاکره و توافق با آمریکا دهیم. به هر حال بخش زیادی از مردم اینگونه فکر می‌کنند و دولت نیز باید این مسئله را در نظر داشته باشد».

  انتساب نفوذی بودن نادرست و بلکه خنده‌دار است

ترقی در پایان در پاسخ به این پرسش که چه قدر این ادعای طیفی از اصلاح‌طلبان که آن جریان خاص و رادیکال شاید نفوذی باشند، قابل اعتناست، گفت: «ادعای جریان تندروی اصلاحات که می‌گوید منتقدان مذاکره نفوذی‌اند، نادرست و بلکه خنده‌دار است. اینها آمریکا را دشمن ایران نمی‌دانند. یک مورد پیدا کنید که به آمریکا حتی نقدی کرده باشند. این قشر نمی‌تواند نیروهای انقلابی را نقد کند. اینها کسانی را که پای انقلاب ایستاده‌اند، متهم به نفوذی بودن می‌کنند که واقعا خنده‌دار است. اینها می‌خواهند نیروهای معتقد به انقلاب را تخریب کنند تا آنها نتوانند بر جامعه تأثیر بگذارند.

همان‌هایی که به نیروهای انقلابی می‌گویند نفوذی، آیا در همین ایام از نظام حمایت کردند؟ اینها زیر کولر در خانه‌هایشان نشسته‌اند و فقط نظاره‌گر هستند و مردم انقلابی در خیابان پای انقلاب ایستاده‌اند. حالا به این نیروهای پای کار انقلاب می‌گویند نفوذی، در حالی که خودشان جاده‌صاف‌کن آمریکا بوده‌اند و خودشان مسبب بسیاری از مشکلات کنونی کشورند. خودشان نامه به آمریکا نوشتند که بیایید فشار وارد کنید. مشخصا دیدگاه‌های فردی مثل آقای روحانی هم مورد نقد رهبر شهید انقلاب اسلامی قرار گرفته بود و مورد نقد سردار سلیمانی.

اسناد و مدارک متعددی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد دیدگاه‌های آقای روحانی با سیاست‌های کلان نظام و رهبری منطبق نبوده است؛ چه با دیدگاه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی و چه با دیدگاه‌های رهبر کنونی انقلاب اسلامی. بخشی از موضع‌گیری‌های آقای روحانی ناشی از حسادت است و بخشی نیز ناشی از این است که می‌ترسد اگر فضا به سمتی حرکت کند که جامعه نسبت به خسارت‌های دوران او اشراف پیدا کند، محاکمه شود. از ترس اینکه شرایط به آن سمت نرود و مانع و سدی در برابر آن ایجاد شود، این موضع‌گیری‌ها را اتخاذ می‌کند. با این حال، موضع‌گیری‌های او و امثال او در جامعه تأثیری ندارد».