به فرزندتان «حق السکوت دیجیتال» ندهید
در روزمرگیهای پرشتاب و پر از استرس سبک زندگی امروز، آرامش خانه به گوهری نایاب تبدیل شده است. سپردن یک نمایشگر نورانی به دست کودک، باجی مدرن است که گرمای زیست خانوادگی را در خود بلعیده است. بازگرداندن روح واقعی زندگی به خانه، به چند تدبیر هوشمندانه در دل همین روزمرگیها نیازمند است.
پایان «حق السکوت دیجیتال» گوشی، مسکن موقت بیحوصلگی کودک است، اما در بلندمدت توان صبوری او را میگیرد.
با چند راهکار ساده، «حق السکوت دیجیتال» را به سرگرمیهای واقعی تبدیل کنید:
ـ ماموریت بده، نه دستور: به جای «برو بازی کن»؛ به جای این جمله بگو: «تا من این تماس رو تموم کنم میتونی این ۶ لگو رو تبدیل به برج کنی؟»
ـ زمان را برایش قابل دیدن کن: به جای «۵ دقیقه صبر کن» بگو: «وقتی ساعت شنی یا تایمر تموم شد، میام پیشت.»
ـ کودک را وارد کار خودت کن: مثلا قاشقها را بچیند، جورابها را جفت کند، سبزی شسته شده را جدا کند یا با دستمال سطح امنی را پاک کند.
ـ دو انتخاب پیش رویش بگذار نه یک گوشی: «پازل میخوای یا برچسب؟» انتخاب محدود، کودک را در تصمیم شریک میکند.