ویژگی دستکمگرفتهشده در کیبوردها؛ کلیدی که کنترلِ دنیای دیجیتال شما را متحول میکند
وقتی میخواهیم یک کیبورد جدید انتخاب کنیم، اکثر ما روی طراحی، نوع سوییچها، چیدمان کلی، افکتهای نورپردازی و سایر ویژگیهای فرعی تمرکز میکنیم.
به گزارش هفت صبح باید اعتراف کرد که همه اینها مهم هستند، اما یک جنبه دیگر در کیبوردهای فیزیکی وجود دارد که نادیده گرفته شده و صادقانه بگویم، چیزی است که همه باید بیشتر از آن استفاده کنند: کلیدهای اختصاصی چندرسانهای (Media Keys) برای توقف، پخش، رد کردن آهنگها و تنظیم صدا.
حتی کیبوردهایی که دکمههای فیزیکی جداگانه برای هر کدام از این کنترلها ندارند، معمولاً یک کلید «عملکرد» (Fn) دارند که میتوانید به صورت ترکیبی از آن استفاده کنید؛ یعنی فشردن کلید Fn همزمان با یک کلید دیگر.
چرا به کلیدهای اختصاصی چندرسانهای نیاز داریم؟
اگرچه کلیدهای ترکیبی هم کار را راه میاندازند، اما کلیدهای اختصاصی «بهترینِ بهترینها» هستند. مشکل اینجاست که سازندگان هنگام تولید کیبوردهای کوچکتر، اغلب برای صرفهجویی در فضا، این دکمههای اضافه را حذف میکنند. همین موضوع برای کیبوردهایی که مخصوص سفر یا استفاده در حرکت طراحی شدهاند نیز صدق میکند؛ آنها جمعوجور هستند و بسیاری از عملکردهای اضافه (مثل بخش ماشینحساب یا همان Numpad در سمت راست) را برای قابلحمل بودن حذف میکنند.
تقریباً باید به دنبال کیبوردهایی باشید که مشخصاً این کلیدهای چندرسانهای را در خود جای دادهاند. برای مثال، مدلهایی مثل Razer Huntsman V3، Redragon K512 و HyperX Alloy Core دارای کلیدهای اختصاصی هستند. این مدلها در قیمتهای مختلفی عرضه میشوند، بنابراین لزوماً نیازی نیست برای داشتن این ویژگی، هزینه گزافی بپردازید یا سراغ مدلهای فوقلوکس بروید.
اما چرا کلیدهای چندرسانهای؟ ساده است: کنترل محتوای صوتی و تصویری را بسیار آسانتر میکنند و برای اینکه بفهمید دستوری اعمال شده یا نه، نیازی به بازخورد تصویری روی صفحه نمایش ندارید. میتوانید از آنها حین انجام کارهای دیگر مانند بازی کردن، تماشای ویدیوی آنلاین یا حتی مدیریت فایلهای صوتی پسزمینه در طول یک جلسه کاری استفاده کنید.
کلیدهای اختصاصی؛ راحت و قابلاطمینان
در ویندوز ۱۱، اعلانهای مربوط به کلیدهای چندرسانهای همیشه نمایش داده نمیشوند، بنابراین اگر از کلیدهای ترکیبی (مثل Fn) استفاده کنید، هرگز کاملاً مطمئن نیستید که دکمه بهدرستی فشرده شده است یا خیر. اگر هنگام فشردن این کلیدها در محیط دسکتاپ باشید، موضوع چندان مهم نیست، اما اگر محیط دیگری مثل بازی، جلسه آنلاین یا ویدیو باز باشد، ممکن است متوجه نشوید که آیا ترکیب کلید اشتباهی را زدهاید یا کلید میانبر (Hotkey) ثبت نشده است.
کلیدهای اختصاصی این مشکل را حل میکنند، زیرا آنها تنها دکمه برای آن عملکرد خاص هستند؛ چه بخواهید پخش را متوقف کنید یا آهنگ بعدی را بزنید، خیالتان راحت است.
البته راهکارهای جایگزین هم وجود دارند؛ برنامههایی هستند که اعلانها را برمیگردانند، ابزارهای ماکرو برای شخصیسازی فشردن کلیدها وجود دارند، و حتی پدهای جداگانه ماکرو یا مدیا (مثل Elgato Stream Deck) طراحی شدهاند که دکمههای اختصاصی را به هر چیزی که تنظیم کنید، اضافه میکنند. این ابزارها قطعاً گجتهای مفیدی هستند که کارهای روزمره شما را سرعت میبخشند. اما با وجود تمام این جایگزینها، راحتترین راه حل این است که بهسادگی کیبوردی را تهیه کنید که خودش کلیدهای اختصاصی چندرسانهای را دارد.
استفاده از این کیبوردها آسانترین روش ممکن است، چون غیر از وصل کردن کیبورد به یک پورت USB، نیازی به پیکربندی یا تنظیمات خاصی ندارید. علاوه بر این، ویندوز ۱۱ بهطور بومی از آنها پشتیبانی میکند، کنترل تمامی محتواها (از موسیقی و ویدیو گرفته تا اسلایدشوهای عکس) بهراحتی انجام میشود و شما آزادی عمل زیادی دارید تا کیبوردی را انتخاب کنید که با علایق شما همخوانی داشته باشد؛ چه یک مدل مکانیکی حرفهای را ترجیح دهید و چه یک کیبورد ساده و سنتی.
