تیراندازی مرگبار؛ برای فرار از سرقت شلیک کردم

هفت صبح | سارق وقتی با صاحبخانه و همسایه‌ها روبه‌رو شد، راه فرار را در تیراندازی دید. او که با همدستش برای سرقت وارد ساختمانی در خیابان مختاری شده بود، هنگام خروج با اسلحه به سمت دو مرد شلیک کرد. یکی از آنها با اصابت سه گلوله به ناحیه سینه و ران جان باخت و مرد دیگر مجروح شد. متهم پس از دستگیری مدعی شد قصد کشتن کسی را نداشته و فقط برای فرار شلیک کرده است. ماجرا به اواسط دی سال ۱۴۰۱ برمی‌گردد.

در آن روز خبر تیراندازی مرگبار در خیابان مختاری تهران به پلیس رسید. مأموران پس از حضور در محل با دو مرد مجروح روبه‌رو شدند که یکی از آنها به‌شدت آسیب دیده بود و با وجود انتقال برای درمان، جانش را از دست داد. بررسی هویت مقتول نشان داد او سردار قاسم فتح‌اللهی، از پاسداران سپاه محمد رسول‌الله(ص) تهران بزرگ و فرمانده پایگاه بسیج یکی از مساجد بوده است. او در طبقه چهارم همان ساختمان زندگی می‌کرد. پدر و مادرش در طبقه اول، برادرش در طبقه دوم و یکی از بستگانشان در طبقه سوم سکونت داشتند.

‌ماجرا چه بود؟

تحقیقات نشان داد ماجرا از سرقت در آپارتمان طبقه دوم شروع شده بود.سردار فتح‌اللهی با شنیدن صدای مشکوک از خانه برادرش با او تماس گرفت. برادرش برای دیدن پدر و مادرشان به طبقه اول رفته بود. پس از این تماس، قاسم و برادرش همراه یکی از همسایه‌های طبقه سوم برای بررسی وضعیت به طبقه دوم رفتند. به محض باز شدن در آپارتمان، سارق از بالکن به پایین پرید.سردار فتح‌اللهی و یکی از همسایه‌ها خود را به مقابل در خروجی پارکینگ رساندند تا راه فرار را ببندند. اما سارقان که قصد داشتند از محل دور شوند، اسلحه کشیدند و شلیک کردند. سپس از محل گریختند.

دستگیری

کارآگاهان در جریان تحقیقات، هویت دو سارق را شناسایی کردند. هر دو سابقه سرقت داشتند. چند روز بعد یکی از آنها به نام بهنام دستگیر شد. او در بازجویی‌ها به حضور در ساختمان و سرقت اعتراف کرد و گفت: «آن روز من و دوستم با موتور از کرج آمده بودیم. وقتی از خیابان مختاری عبور می‌کردیم، متوجه شدیم چراغ‌های خانه‌ای در طبقه دوم یک آپارتمان خاموش است. همان موقع تصمیم گرفتیم از آنجا سرقت کنیم. قبلاً هم با هم چند خانه را زده بودیم.

دوستم با موتور سر خیابان منتظرم ماند و من از بالکن بالا رفتم. چند دقیقه بعد سرقت را انجام دادم و می‌خواستم از آپارتمان خارج شوم که همسایه‌ها رسیدند. با اسلحه تهدیدشان کردم و به سمت سر کوچه دویدم. همان موقع دیدم دو نفر دنبالم می‌کنند. ترسیده بودم و چند بار جلوی پایشان شلیک کردم.» با دستگیری بهنام، کارآگاهان سراغ همدستش کریم رفتند و او را نیز بازداشت کردند. پس از تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به شعبه پنجم دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.

در دادگاه

در جلسه محاکمه، اولیای دم درخواست قصاص کردند. سپس بهنام در جایگاه ایستاد و اتهام قتل عمد را نپذیرفت. او گفت: «آن روز از بالکن طبقه اول خودم را به طبقه دوم رساندم و وارد خانه شدم. یک دستگاه پلی‌استیشن، یک لپ‌تاپ و یک کلکسیون انگشتر با نگین‌های مختلف پیدا کردم. همه را داخل چمدان گذاشتم و می‌خواستم از همان راهی که وارد شده بودم، خارج شوم. اما صاحبخانه و همسایه‌ها سر رسیدند.

با تهدید اسلحه خودم را به پارکینگ رساندم. بعد در را باز کردم تا خودم را به کریم برسانم. اصلاً قصد کشتن کسی را نداشتم. از ترسم به سمت دو نفری که تعقیبم می‌کردند شلیک کردم تا بتوانم فرار کنم. همه چیز آنقدر ناگهانی اتفاق افتاد که حتی چمدان وسایل سرقتی را هم با خودم نبردم. فکر می‌کنم گلوله‌ها بعد از کمانه کردن به مقتول برخورد کرده است.» قاضی از او پرسید اگر قصد کشتن نداشته، چرا به جای شلیک به سمت افراد، تیر هوایی نزده است. بهنام جواب داد: «آنقدر ترسیده بودم که فقط به فرار فکر می‌کردم.»

قاضی درباره دلیل حمل اسلحه نیز سؤال کرد. متهم گفت: «فکر می‌کردم اگر اسلحه داشته باشم، وقتی جایی گیر افتادم می‌توانم با چند شلیک هوایی فرار کنم.» پس از او کریم در جایگاه قرار گرفت و اتهام معاونت در قتل را رد کرد. او گفت: «من فقط برای سرقت با بهنام همدستی کردم. قرار بود آن روز جلوی در کشیک بدهم. چند دقیقه بعد احساس کردم همسایه‌ها به من شک کرده‌اند. برای همین به سر کوچه رفتم و منتظر ماندم. بعد صدای گلوله شنیدم و دیدم بهنام هراسان به سمتم می‌دود. به من گفت سریع فرار کنیم. می‌دانستم اسلحه در جیبش دارد، اما قرار نبود از آن استفاده کند.» با پایان دفاعیات دو متهم، قضات دادگاه برای صدور رأی وارد شور شدند و متهم ردیف اول را به قصاص و همدستش را به تحمل حبس محکوم کردند.

اعتراض به دیه

به موازات رسیدگی به پرونده قتل سردار فتح‌اللهی، رسیدگی به شکایت همسایه او از عاملان جنایت نیز در دستور کار قضایی قرار گرفت. مرد همسایه که بر اثر اصابت گلوله به ناحیه پا به‌شدت مجروح شده بود، در طرح شکایت خود گفت: «هنگام ورود به ساختمان، دو سارق مسلح را در حال فرار دیدم. می‌خواستم جلوی آنها را بگیرم که یکی از آنها، که بعدها فهمیدم نامش بهنام است، به من گفت عقب برو وگرنه شلیک می‌کنم. من سر جایم خشکم زده بود که ناگهان بهنام به پایم شلیک کرد و همین باعث آسیب شدید پای من شد. بعد فهمیدم او به یکی دیگر از همسایه‌های ما نیز شلیک کرده و باعث قتل او شده بود. من از او شکایت داشته و تقاضای دریافت دیه دارم.»

در حالی که دیوان عالی کشور حکم قصاص بهنام را به لحاظ شکایت اولیای دم در پرونده قتل پاسدار شهید تأیید کرد، مرد همسایه به میزان دیه تعیین‌شده از سوی دادگاه اعتراض کرد. به همین دلیل، پرونده بار دیگر برای رسیدگی به شعبه سوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد تا به شکایت مرد همسایه رسیدگی شود.

در این جلسه، متهم بار دیگر جزئیات ماجرا را شرح داد و گفت: «من برای دزدی به آن ساختمان رفته بودم و قصد کشتن هیچ‌کس را نداشتم. وقتی دیدم یک نفر دنبالم می‌کند، شلیک کردم؛ اما قصدم کشتن کسی نبود. پس از آن نیز مرد دیگری روبه‌رویم قرار گرفت که برای نجات خودم از آن مهلکه، به او هم شلیک کردم.»

قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهم، برای صدور رأی در خصوص شکایت مرد همسایه وارد شور شدند.