تازه ترین اثر سجاد پهلوانزاده، کارگردان سریالهای پربیننده «سقوط» و «حیثیت گمشده»، با نام «کوری» از آخرین روزهای خرداد ماه روی آنتن شبکه نمایش خانگی میرود. مجموعهای که این بار با سوژهای کاملاً اجتماعی و حساس، سراغ یکی از تلخترین و پرچالشترین معضلات روزمره جامعه رفته است؛ موضوعی که شاید کمتر کسی جرأت پرداخت آن را در قالب یک اثر نمایشی داشته باشد.
یک عروسی که به کابوس تبدیل شد
قصه «کوری» از یک مهمانی عروسی شلوغ و پرجمعیت آغاز میشود؛ جایی که مصرف مشروبات الکلی تقلبی، منجر به نابینایی و بیماری گروه زیادی از مهمانان میشود. اما این تازه شروع ماجراست. آنچه این سریال را از یک روایت ساده اجتماعی متمایز میکند، ورود آدمهایی به قصه است که هیچکس تصورشان را نمیکرد. سازندگان اثر با به تصویر کشیدن این لایههای پنهان، در واقع تلاش دارند پاسخی برای یکی از بنیادیترین پرسشهای انسانی پیدا کنند؛ اینکه آیا عدالت واقعاً برای همه آدمها، فارغ از جایگاه و موقعیتشان، قابل دسترسی است؟
ستارگانی که جلوی دوربین میروند
سریال «کوری» با بهرهگیری از ترکیبی از بازیگران شناختهشده و کارکشته، یکی از جذابترین لیست بازیگری فصل جدید شبکه نمایش خانگی را به خود اختصاص داده است. مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی، محسن قصابیان، امین نوروزی، حدیث میرامینی و غزاله اکرمی از جمله چهرههایی هستند که در این مجموعه نقشآفرینی میکنند. حضور همزمان این ستارگان، خود گواهی بر جذابیت قصه و کیفیت تولید این پروژه تلویزیونی محسوب میشود.
کارگردانی که از تدوین به قله رسید
سجاد پهلوانزاده فعالیت هنری خود را از پشت میز تدوین آغاز کرد و پس از سالها تجربه در پشت صحنه سینما و تلویزیون، به جرگه کارگردانان موفق پیوست. او پیشتر دو سریال «سقوط» و «حیثیت گمشده» را برای شبکه نمایش خانگی کارگردانی کرده است. «سقوط» با روایتی از گروهک داعش و بازی حمید فرخنژاد در نقش یک مأمور امنیتی، توانست نظر بسیاری را جلب کند. دومین تجربه او، «حیثیت گمشده»، در مقایسه با اثر قبلی از انسجام روایی بیشتری برخوردار بود و فضای معمایی آن توانست مخاطبان را تا حدی با خود همراه کند. با این حال، برخی منتقدان معتقد بودند که این مجموعه نیز از مشکلاتی نظیر کشدار شدن روایت و وابستگی بیش از حد به فرمولهای تکراری آثار معمایی بینصیب نمانده است.
تهیهکنندهای که بلد است حساسیتهای اجتماعی را شکار کند
در کنار نام کارگردان، حضور کاظم دانشی به عنوان تهیهکننده، از دیگر نقاط قوت این سریال محسوب میشود. دانشی که پیشتر با آثار تحسینشدهای چون «علفزار» و «اردوبهشت» نشان داده بود که به سراغ مسائل اجتماعی و حساس جامعه میرود، این بار نیز با انتخاب سوژهای پرچالش، گامی تازه در کارنامه حرفهای خود برداشته است؛ موضوعاتی که معمولاً کمتر در دیگر تولیدات نمایشی دیده میشوند.
شباهت معنادار با رمان برنده نوبل
در نگاه اول، نمیتوان از شباهت نام این سریال با رمان مشهور «کوری» نوشته ژوزه ساراماگو، برنده جایزه نوبل ادبیات، چشمپوشی کرد. جالب اینکه این شباهت فقط به نام محدود نمیشود و در محتوای داستان نیز نقاط اشتراک قابل توجهی وجود دارد. در هر دو روایت، جمع زیادی از افراد یک مهمانی ناگهان بینایی خود را از دست میدهند و در این میان، عدهای سعی میکنند از این هرجومرج برای منافع شخصی خود بهرهبرداری کنند و دیگران را به نابودی بکشانند. این همسانی معنادار، خود پرسشهای جدیدی را برای مخاطبان درباره رویکرد سازندگان به این سوژه جهانی ایجاد کرده است.
این سریال به نظر میرسد که قصد دارد مصداق عینی جمله معروف «دست به مهره بازی است» باشد؛ یعنی هر کس به هر نحوی در ماجرای مشروبات الکلی و داروهای تقلبی نقش داشته باشد، باید پاسخگوی اعمال خود باشد. اما سوال اصلی اینجاست که آیا «کوری» میتواند روایتی تازه و غیرشعاری از مفهوم عدالت ارائه دهد یا اینکه در دام ساختارزدگی و شعارزدگی گرفتار خواهد شد؟ با نزدیک شدن به زمان پخش، باید منتظر ماند و دید که این اثر تا چه اندازه میتواند به انتظارات مخاطبان پاسخ دهد.
