بهترین فیلم های جهان دوبله فارسی ۲۰۲۰

کارگردان: الیزا هیتمن

بازیگران: سیدنی فلانیگان، تالیا رایدر

کارگردان: کیرستن جانسون

کارگردان: کیتی گرین

کارگردان: داریوس مردر

بازیگران: ریز احمد، الیویا کوک، داکوتا جانسون

میانگین امتیازات Sound of Metal در IMDB:۷/۸ | امتیاز متاکریتیک: ۸۱

کارگردان: دیوید فینچر

بازیگران: گری اولدمن، آماندا سایفرد، لیلی کالینز، تام برک، چارلز دنس و تاپنس میدلتون

میانگین امتیازات Mank در IMDB:۷ | امتیاز متاکریتیک: ۷۹

دیوید فینچر طی سال‌های گذشته همکاری گسترده‌ای با شبکه نتفلیکس داشته است. سه سریال شاخص House of Cards، Mindhunterوسریال Love, Death and Robots از مهمترین همکاری‌های او با این غول استریم بوده است. فینچر پس از ۶ سال از زمان اکران فیلم Gone Girl یعنی سال ۲۰۱۴، فیلم جدیدش یعنی فیلم منک را هم با همکاری شبکه Netflix ساخت. احتمالا نام فیلم همشهری کین، به عنوان یکی از مهم‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما، حداقل یکبار به گوشتان خورده است. فیلمی که غالبا با نام اورسن ولز به عنوان کارگردان، تهیه کننده، نویسنده و بازیگر آن، شناخته می‌شود. دیوید فینچر در این فیلم سعی می‌کند به پشت پرده پروسه ساخت این شاهکار ماندگار، به خصوص در مرحله نگارش فیلمنامه‌اش بپردازد. پرداختی که موجب می‌شود ما پس از تماشای فیلم، دیگر هرجا که نام اورسن ولز به عنوان صاحب این فیلم به میان آمد، نام هرمان منکوویچ نیز به عنوان نویسنده دیگر این اثر در کنار ولز، پسِ ذهنمان یادآوری شود.

از شیطنت‌های فینچر مبنی بر چهره‌ای که از ولز نشان می‌دهد عبور کنیم، مهمترین وجه جذابیت فیلم این است که نشان می‌دهد، منکوویچِ فیلمنامه نویس، در چه فضایی از استودیو‌های سینمایی آن دوران تنفس می‌کرده است که ماحصلش به خلق فیلمنامه‌ای همچون همشهری کین بدل شده است. فیلمنامه و فیلمی پیشرو، با ساختار شکنی‌های فراوان فرمی در ابتدای دهه ۱۹۴۰ که جرقه‌های ابتدایی داستان آن هم به نظر می‌رسد با نقد تندی علیه یکی از صاحبان رسانه آن دوران، شکل گرفته است. فیلم منک به خوبی از حال و هوای پشت صحنه فیلم پرده برمی‌دارد. فیلم منک، بغض فیلمنامه نویسان است که بر پرده سینما می‌ترکد.

کارگردان: کریستین پتزولد

بازیگران: پائولا بیر، فرانز روگوفسکی

میانگین امتیازات Undine در IMDB:۶.۵ | امتیاز متاکریتیک: ۷۰

اگر در فیلم قبلی کریستین پتزولد یعنی Transit، شاهد شکل گیری رابطه‌‌ میان یک زوج در بستری روایی بودیم که زمان و مکان خاصی نداشت و مشخص نبود آدم‌های مهاجر این فیلم دقیقا در چه دهه‌ای از تاریخ و با چه سطح از پیشرفت تکنولوژی روبرو هستند، در فیلم Undine، پتزولد تمهید متفاوت و جالب دیگری در نظر گرفته است. پیوند یک قصه اساطیری با جامعه امروزی. اوندینه، یکی از الهه‌های یونانیست که در آب زندگی می‌کند. این الهه اگر در رابطه‌ای خیانت ببیند، می‌میرد. پتزولد، این الهه اساطیری را در کالبد یک زن امروزی احضار می‌کند تا به خوبی مخاطب عصر امروز را به یاد اصالت یک رابطه عاشقانه بیندازد. روابطی که شاید چندان برای آدم‌های امروزی، آنقدر که باید متعهدانه دنبال نمی‌شود. شاید این قصه اساطیری، تلنگری باشد برای همه ما. برای من که اینگونه بوده است. تماشای یکی از بهترین فیلم های ۲۰۲۰ در ژانر عاشقانه را از دست ندهید.

کارگردان: پیت داکتر

صداپیشگان: جیمی فاکس، فیلیسیا رشاد، داوید دیگز، کوئست لاو و تینا فی

میانگین امتیازات Soul در IMDB:۸/۱ | امتیاز متاکریتیک: ۸۳

تلفیقی از تمام پروژه‌های قبلی که پیت داکتر در آن حضور داشته است. احتمالا بیشتر ما را به یاد موش سرآشپز بیندازد. حضور همیشگی ذهن خلاق پیت داکتر، باز هم در این انیمیشن ما را شگفت زده می‌کند. بعد از تماشای آن، احتمالا جمله: «هرکس باید جرقه خود را پیدا کند» برایتان مفهوم بیشتری خواهد داشت. داکتر در انیمیشن جدیدش، مفاهیم فلسفی خلقت و جهان پس از مرگ را از ذهنیت فانتزی خود عبور داده و با زبان انیمیشن و بیانی همراه با طنز ارائه کرده است. در فیلمنامه نیز، از الگوی قهرمانی که همه چیز را باید فدای هدفش کند، فاصله می‌گیرد تا پیشنهاد تازه‌ای را مطرح کند. همچنین داکتر برای ساخت انیمیشن Soul با گروه‌های مذهبی و قومی زیادی در مورد مرگ و دنیای پس از آن صحبت کرده است که ماحصل تحقیقاتش را در اجرا و طراحی‌های جذابش شاهد هستیم.

کارگردان: لی آیساک چانگ

بازیگران: استیو ینون، یری هان

میانگین امتیازات Minari در IMDB:۷/۷ | امتیاز متاکریتیک: ۸۸

روزنامه لس آنجلس تایمز در وصف فیلم بهترین جمله را گفته است: « این فیلمیست که ما در این زمان به آن نیاز داریم». ما در این زمان نیاز داریم تا همچون تک تک اعضای این خانواده با مشکلات روبرو شویم و تمرین انعطاف پذیری کنیم. ما نیاز داریم تا در جزییات زندگی این خانواده، چیزهایی را بیابیم که مدت‌هاست فراموش کرده‌ایم. خلق رویای آمریکایی به چه قیمت؟ فراموش کردن حضور یکدیگر؟

مردِ این خانواده بسیار شبیه به ماست. شبیه به ما افرادی که ناخودآگاه برای خلق یک زندگی خوب برای خانواده‌مان، به احساسات و نیاز‌های واقعی‌شان بی توجه می‌شویم. فیلم خیلی آرام در مسیر تحقق بخشیدن به این رویا حرکت می‌کند. گاهی ایراداتی در فیلمنامه‌اش به چشم می‌آید. حتی در مرتبه اول شاید دقیقا نفهمیم که حرف فیلم چیست. اما از این آن فیلم‌هاست که به دلیل جاری بودن زندگی در آن، می‌توان گاهی ایراداتش را از یاد برد و با کاراکتر‌هایش تمرین درست زیستن کرد...

کارگردان: کلوئی ژائو

بازیگران: فرانسیس مک دورمند، دیوید استراتیرن

میانگین امتیازات Nomadland در IMDB:۷/۶ | امتیاز متاکریتیک: ۹۵

برای کسانی که دو فیلم قبلی کلوئی ژائو یعنی Songs My Brothers Taught Me و The Rider را دیده باشند، حال و هوای فیلم Nomadland دنباله همان فضاهاست. کلوئی ژائو یک مهاجر چینی تبار در آمریکاست که به خوبی فرهنگ آدم‌های حاشیه نشین آنجا را می‌شناسد. به سراغ کاراکتر‌هایی درون گرا و به حاشیه رانده شده می‌رود و ما را در تمام مدت فیلم به طرز دلچسبی با آن‌ها صمیمی می‌کند. همواره پلانی در فیلم‌هایش است که آدم‌ها دور آتش بنشینند و از دغدغه‌ها و درونیاتشان بگونید. به دور از جریان جدی زندگی. در فیلم سرزمین آواره‌ها، دوربین ژائو، کاراکتر زنی را دنبال می‌کند که جز یک ون، هیچ چیز دیگری در زندگی‌اش ندارد و در بسیاری از قاب‌هایش به ما می‌گوید که طبیعت، تنها پناهگاه این زن است. انتقاداتی هم اگر به وضعیت اقتصادی داشته باشد، در پرسپکتیو قاب‌هایی که از فروشگاه آمازون می‌بندد بیان می‌کند. نقدی به همین اندازه مستتر در دل فیلم. قدری هم در فیلمنامه‌اش درجا می‌زند اما به پای حس و حالی که خلق می‌کند از آن گذر می‌کنیم. یقینا جزو بهترین فیلم های ۲۰۲۰ است.

یک دور دیگر

کارگردان: توماس وینتربرگ

بازیگران: مدس میکلسن، توماس بو لارسن

میانگین امتیازات Another Round در IMDB:۷/۸ | امتیاز متاکریتیک: ۸۱

برای سال ماتم زده‌ای همچون سال ۲۰۲۰، بسیار نیاز بود که فیلمی ظهور کند و قدری تسکینمان دهد. آری فیلم Another Round مرهم سال ۲۰۲۰ بود که در روزهای پایانی سال ارائه شد و ما را همچون تک تک آدم‌های فیلم، سرزنده کرد. توماس وینتربرگِ کارگردان، که او را با فیلم‌های شاخصی همچون The Hunt «شکار» و The Celebration «جشن» می‌شناسیم، درست قبل از فیلمبرداری فیلم Another Round، دخترش را در یک سانحه رانندگی از دست می‌دهد.

او فیلم را در مدرسه دخترش و با هم کلاسی‌های او ساخته است. هنگام تماشای فیلم، این اتفاق را پس ذهنتان داشته باشد تا بهتر درک کنید که پایان بندی فیلم، پیشکشی است از سوی وینتربرگِ رنج دیده، برای همه ما که در زندگی روزمره نامرئی شده‌ایم و نیاز به رهایی از این تکرار و استیصال داریم. نیاز به زنده کردن رویای جوانی در خود برای ادامه دادن این زندگی. الکل به عنوان یک استعاره درخشان، از یک سو ساختار تکراری نظام آموزشی و از سوی دیگر انفعال و درماندگی آدم‌های فیلم را به کلی نابود کرده است. تناقضی دلنشین و بسیار جسورانه از سوی یک فیلمساز کار بلد. مگر می‌شود پایان این فیلم که یک بیانیه برای آزادی و رهایی است را از یاد برد؟ یا مدس میکلسن سر مستش را؟ هرگز...