فیلم Moana به عنوان اقتباسی لایو اکشن از انیمیشن محبوب دیزنی در سال ۲۰۱۶ ساخته شده است. این اثر سومین قسمت از این فرنچایز و نخستین نسخه لایو اکشن آن محسوب میشود. کارگردانی فیلم بر عهده توماس کیل بوده و نگارش فیلمنامه را جرد بوش و دانا لدو میلر انجام دادهاند. دواین جانسون علاوه بر تهیهکنندگی، بار دیگر در نقش مائویی ظاهر شده و کاترین لاگایا برای نخستین بار در نقش اصلی این فیلم به ایفای نقش پرداخته است. این بازسازی تلاشی تازه برای روایت سفر حماسی موانا در دنیای واقعی است.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۷۰ نقد برای فیلم Moana منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۳۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۳۰ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۴۵ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده میکنید.
نظر منتقدان درباره فیلم Moana
- راتن تومیتوز: ۷۰ نقد – امتیاز ۳۶ درصد
- متاکریتیک: ۳۰ نقد – امتیاز ۴۵ از صد
«۸۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی»
در حالی که این بازسازی لایو اکشن میداند که نباید به ساختار مستحکم داستان دست بزند، این نسخه جذاب جدید، با اعتماد به نفس روی پای خود ایستاده است.
«۸۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: اوون گیلبرمن»
Moana هرگز لایو اکشن را جذابتر از انیمیشن نمیکند. در سطحی، این فیلمها همیشه غیرضروری خواهند بود. بازسازی Moana نمیتواند و نباید جایگزین نسخه اصلی شود. اما جایگاهی در کنار آن به دست میآورد.
«۷۵/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: نل مینو»
ممکن است چیز جدیدی ارائه نکند، اما مائویی و موانا از جذابترین شخصیتهای دیزنی هستند؛ این نسخه داستان آنها را با صداقت، طنز و آهنگهایی بازگو میکند که همچنان جزو بهترین آثار تمام دوران هستند.
«۶۷/۱۰۰ – Consequence | منتقد: لیز شانون میلر»
فیلم Moana هیچ عنصر بدی در حد Snow White محصول سال ۲۰۲۵ ندارد که این در نهایت برای چنین اقتباسهایی تعریف بزرگی محسوب میشود. در این مرحله، امید به بهتر شدن این بازسازیها بیش از حد به نظر میرسد. نهایت چیزی که میتوانیم به آن امیدوار باشیم، تفاوت است. حتی اگر فقط برای این باشد که حس تماشای یک بازپخش را نداشته باشیم.
«۶۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: مالی فریمن»
اگر انیمیشن آن وجود نداشت، این فیلم یک پیروزی بود. در عوض، این یک بازسازی خوب است که با یادآوری اینکه آثار ویلیام شکسپیر و جین آستن دهها یا صدها بار اقتباس شدهاند، با آن کنار آمدم. فیلم Moana شایسته همین نوع برخورد است.
«۶۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: هانا فلینت»
فیلم Moana یک تجربه لایو اکشن چشمنواز برای قهرمان پولینزی ارائه میدهد، در حالی که توسط وفاداریاش به خط داستانی اصلی و لحظات دوربین محدود شده است.
«۵۰/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: ویلسون چپمن»
این فیلم چنان مدیون نسخه اصلی است که تماشای آن حس کرختی ایجاد میکند و هیچ چیزی ارائه نمیدهد که نسخه اصلی در سال ۲۰۱۶ ارائه نکرده باشد.
«۵۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: تیلور گیتز»
با وجود چند سکانس موزیکال سرگرمکننده و خوشساخت و ادای احترام خوب به فرهنگ پولینزی، فیلم Moana در نهایت نمیتواند جادوی همتای انیمیشنی خود را به تصویر بکشد. هر کاری که این فیلم به خوبی انجام میدهد، نسخه ۲۰۱۶ قبلاً بهتر انجام داده بود.
«۴۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: پیتر بردشاو»
این فیلم شبیه یک محتوای اضافی و با هدف پولسازی به نظر میرسد.
«۴۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: جان نوجنت»
در حالی که فیلم اصلی پرشور و اصیل به نظر میرسید، هیچ صدای هنری قابل تشخیصی در این فیلم وجود ندارد.
«۳۵/۱۰۰ – The Daily Beast | منتقد: نیک شگر»
به اندازه هر فیلمی در دوران مدرن دیزنی، این اثر از نظر خلاقیت خالی است.
