در گفت‌وگو با رضا فیاضی، بازیگر و کارگردان پیشکسوت، از تجربه تلخ او در سال‌های جوانی و رابطه‌اش با استاد بهرام بیضایی صحبت می‌کنیم. فیاضی می‌گوید بزرگ‌ترین درد درونی‌اش به رفتار ناآگاهانه‌اش در آن دوران برمی‌گردد. او از از‌دست‌دادن فرصت‌های همکاری با بیضایی ــ از جمله در نمایش «مرگ یزدگرد» و فیلم «وقتی همه خوابیم» ــ به عنوان اشتباهاتی غیرقابل جبران یاد می‌کند. فیاضی با صراحت اعتراف می‌کند که در اثر فتنه‌ها و شایعات اطرافیان، قضاوت‌های نادرست و واکنش‌های بی‌جا نشان داده است. او می‌گوید امروز از رفتار آن زمان خود خشمگین است و کاش می‌توانست گذشته را جبران کند.