هفت صبح| با قاب تاریخ به ایران قدیم سفر و یادی از گذشته میکنیم. در تهیه این مجموعه، از تصاویر کمتر دیده شدهای استفاده شده که تماشای آنها خالی از لطف نیست.
شعری که ناصرالدینشاه برای امام حسین(ع) سرود؛ ناصرالدینشاه قاجار طبع شعر داشته و اصلا دیوان شعر هم دارد! آن تصویری که از ناصرخان و حرمسرایش و آن سوگلیهایش در ذهن دارید را بگذارید کنار! ناصرالدین آنطور که خودش میگفت و رفتارش نشان میداد، عاشق امام حسین (ع) بود و یکی از نشانههایش اینکه در دوره وی مجالس عزاداری ایام محرم در تهران و شهرهای بزرگ رونق گرفت. او اشعاری هم دارد در مدح ائمه معصومین و از همه مشهورتر، شعری است درباره امام حسین(ع) و واقعه کربلا که خیلیها شنیدهاند، ولی نمیدانند شاعرش ناصرالدینشاه است.
عبدالله مستوفی، مورخ دوره قاجار روایت کرده که فقط در تهران بیش از ۲۰۰ مجلس تعزیه برپا میشد؛ معلوم است ناصرالدینشاه که طبع شعر داشته، اشعاری هم دارد درباره حادثه کربلا و از همه مشهورتر این شعر است که ذوق و قریحه شاه قاجار را بهخوبی به رخ میکشد و نشان میدهد چرا میگویند کم شعر گفته ولی با کیفیت گفته:
«روز عاشورا در آن میدان عشق/ کرد رو را جانب سلطان عشق/ بار الها این سرم، این پیکرم/ این علمدار رشید، این اکبرم/ این سکینه، این رقیه، این رباب/ این عروس دست و پا خون در خضاب/ این من و این ساربان، این شمر دون/ این تن عریان میان خاک و خون/ این من و این ذکر یارب یاربم/ این من و این نالههای زینبم/ پس خطاب آمد ز حق کای شاه عشق/ ای حسین یکهتاز راه عشق/ گر تو بر من عاشقی ای محترم/ پرده برکش من به تو عاشقترم...»
