عکس نوشته و متن ولادت امام رضا (ع)

هر کی که حاجت روا شد گدا اومد پادشا شد

عاشق “آقام رضا” شد “خادم” آقا شد
منم اومدم گدا شم کفتر گنبد طلا شم

ایشالله حاجت روا شم خادم آقا شم
خوردم آب و دونه ات که شدم دیونه ات

آب زمزم کجا؟ آب سقا خونه ات
سالروز فرستادن هشتمین فرشته به زمین مبارک

ساقی امشب راحت جان می دهد

هر چه خواهی از کرم آن میدهد

گردش چرخ فلک بر کام ماست

حاجتت شاه خراسان می دهد

***

ای شاه خراسان تو پناهم بده…

گمگشته‌ام، راه نشانم بده…

میلاد با سعادت امام رضا (ع) مبارک باد

یا امام رضا
جذر آمده و حال مرا مد کرده

بغض آمده از حنجره ام رد کرده
من این چمدان تو ساکها را بردار

بد جور دلم هوای مشهد کرده

***

باز باران با ترانه

با نوایی از خراسان

میخورَد بر بامِ قلبم

السلام ای شاه خوبان

اشکبار شوق یارم

بیقرارِ بیقرارم

خانه موسی بن جعفر

شد گل افشان از حضورش

چشم نجمه گشته روشن

از فروغ فوق نورش

باز آمد نوبهاری

بر زمین از لطف یزدان

نسل هفتم را خدا زد

گوییا بر نام ایران

شد خراسان کوی جانان

از شمیم و عطر قرآن

یا رضا جان یا رضا جان

حریمت قبله ی جانم/ بود حب تو ایمانم

تو را هر لحظه می خوانم/ رضا جانم، رضا جانم

منم مست ولای تو/ گدایم من گدای تو

نهادم سر به پای تو/ رضا جانم، رضا جانم

میلاد نور مبارک

***

عاشقای امام رضا وقتی میرن پابوس آقا
برای کسب حاجت، آقا رو قسم میدن به جان جواد (ع)

الهی دعوت بشن به کاظمین روبه روی دو گنبد طلا
قسم بدن موسی بن جعفر (ع) و به جان امام رضا

علی بن موسی الرضا میلادتان فرخنده

من دخیل دل خود را به تو طوری بستم، که به این راحتی آقا گره‌اش وا نشود، بارها حاجتی آورده‌ام و هر بارش، پاسخی آمده از سمت تو الا نشود، امتحان کرده‌ام این را حرمت دیدم که، هیچ چیزی قسم حضرت زهرا نشود، آخرش بی برو برگرد مرا خواهی کشت، عاشقی با اگر و شاید و اما نشود. ولادت با سعادت امام رضا علیه السلام مبارک باد.

***

همه جا غرق صفا شد شب میلاد رضا

پر طراوت همه جا شد شب میلاد رضا

همه جا آینه بندان همه جا آینه وار

محشر آینه‌ها شد شب میلاد رضا

***

برگشته‌ام امشب به خود از راه نشابور

شیرین دلکم یک دو دهن شوربخوان، شور

ای سوره اعراف من، ای قبله هشـتم

در ظلمت من پنجـره‌ای بـاز کن از نـور

ای طوس تو میقات همه چلّه نشینان

آبی‌تری از نور، درخشان‌تری از طور

از شهر سنـابـاد برایــم کفن آریــد

امّید که با نام تو سر بر کنم از گور

در حادثه موسای به هوش آمده ماییم

سبحانک یا نورتر از نورتر از نور!

آن شب شب میلاد سبز هشتمین لاله

دل را پر از عطر و صفاى یاس‎ها کردند

باران مهر و رحمت و نور و صفا بارید

دل را بـه عـشق پاک “آقا” آشنا کردند