هفت صبح| برگی از تاریخ امروزمان را به یک داستان کمتر شنیده شده از یک زن شجاع در جنگجهانی دوم اختصاص دادم؛ داستانی شنیدنی و خواندنی درباره زنی که آلمانیها او را «موش سفید» صدا میزدند چون نمیتوانستند او را پیدا کنند؛ نانسی بخشی از ارتش فرانسه بود.
از او چه میدانیم؟
نانسی گریس آگوستا ویک در ۱۳ آگوست ۱۹۱۲ (1291 شمسی) در ولینگتون نیوزلند متولد شد. او دختر چارلز آگوستوس و رزیر الا ویک، کوچکترین فرزند از شش فرزند بود. والدینش در سال ۱۹۱۴، زمانی که نانسی ۲۰ ماهه بود، به سیدنی استرالیا نقل مکان میکنند. در این شهر، او بزرگ شد و اولین تحصیلات خود را گذراند. پدرش به نیوزلند بازگشت و همسر و فرزندانش را رها کرد و مادرش مجبور شد به تنهایی آنها را بزرگ کند. نانسی بسیار کوچکتر از برادرانش بود و خیلی هم سرکش و مستقل بود. او در ۱۶سالگی از خانه فرار و به عنوان پرستار شروع به کار میکند.
زندگی پر زرق و برق نانسی
با حدود 200پوندی که از ارث عمهاش دریافت میکند، به نیویورک سفر کرد و سپس به لندن رفت. او که حالا به عنوان یک روزنامهنگار کار میکرد، به پاریس نقل مکان کرد. نانسی دیگر یک زندگی پرزرق و برق از مهمانیها و سفرها داشت که از آنها لذت میبرد.
ازدواج با مرد ثروتمند فرانسوی
27 ساله بود که در 30 نوامبر 1939 در مارسی با هنری ادموند فیوکا، صنعتگر ثروتمند فرانسوی ازدواج کرد. آنها با هم زندگی مجللی داشتند؛ پر از مهمانی، شام و سفر. این دو که در آپارتمانی در مارسی، واقع در تپهای مشرف به خلیج و بندر، زندگی میکردند.
کار در فرانسه اشغالی
شش ماه از ازدواجشان نگذشته بود که آلمان به فرانسه حمله کرد. نانسی به آرامی اما با عزمی راسخ، به مبارزه پیوست؛ اگرچه شغل اولیهاش پیک سادهای بود که پیامها و غذا را به گروههای زیرزمینی در جنوب فرانسه میرساند. او یک آمبولانس خرید که از آن برای کمک به پناهندگانی که از پیشروی آلمان فرار میکردند، استفاده میکرد. همسر یک صنعتگر ثروتمند بودن، این امر به راحتی درهای ورود او را به محافل رسمی دولت ویشی باز کرد. نانسی موفق شد با هویت جعلی مدارکی دریافت کند که به او اجازه میداد در فرانسه اشغالی کار کند. کار او در مقاومت، زندگیاش را به خطر انداخت و خیلی زود به فعالیتهای غیرقانونی مشغول شد و توسط گشتاپو (نیروی پلیس مخفی نازی) تحت نظر قرار گرفت که به دلیل تغییرات مداوم هویت، لقب «موش سفید» را به او دادند.
اعدام ادموند فیوکا، همسرش
در سال ۱۹۴۳، او در صدر فهرست تحت تعقیبترین افراد گشتاپو قرار گرفت که برای هر کسی که به دستگیری او کمک کند، جایزهای معادل پنج هزار فرانک تعیین کرده بود. هنگامی که این شبکه در پایان این سال لو رفت، او به همراه همسرش به مارسی پناه برد و اندکی پس از آن با او خداحافظی کرد. نانسی دیگر هرگز همسرش را ندید، زیرا او بعدا توسط گشتاپو دستگیر، شکنجه و اعدام شد، فقط به خاطر اینکه محل اختفای همسرش را فاش نکرد. نانسی تنها در پایان جنگ از مرگ او مطلع شد.
سفر ۵۰۰ کیلومتری با دوچرخه
نانسی در استفاده از سلاح و مواد منفجره، دفاع شخصی، استفاده از کدها و رادیو، بقا و چتربازی در شب آموزش دید.در فوریه ۱۹۴۴، نانسی ویک و سرگرد جان فارمر، یکی دیگر از اعضای SOE، با چتر نجات به منطقه اوورن در مرکز فرانسه فرستاده شدند و دستور داشتند باندهای ماکی را شناسایی و سازماندهی کنند. ماموریت اصلی نانسی آمادهسازی زمینه برای روز حمله متفقین به فرانسه بود. اهداف اصلی او تأسیسات، کاروانها و نیروهای آلمانی بودند. در یک مورد، نانسی ۵۰۰کیلومتر را با دوچرخه سفر کرد تا کدهای رادیویی را که توسط یک اپراتور خراب شده بود، جایگزین و از ایستهای بازرسی مختلف آلمان عبور کند تا از افتادن آنها به دست گشتاپو جلوگیری کند. او این مسافت را در ۷۱ ساعت، از میان مزارع و کوهها، تقریبا بدون توقف طی کرد.
کشتن یک نگهبان با دست خالی
نانسی حمله به ستاد گشتاپو در مونتوکلون را رهبری کرد. او یک نگهبان را با دست خالی کشت تا مانع از اعلام خطر او در حمله به یک کارخانه اسلحهسازی شود و یک بار هم یک جاسوس آلمانی را اعدام کرد.
مدالهای افتخار
پس از جنگ، پنج کشور فرانسه، انگلیس، آمریکا و استرالیا و نیوزلند به خاطر خدمات شایان ویک از او تقدیر کردند. او مدال جرج، ستاره ۱۹۳۹-۱۹۴۵، ستاره فرانسه و آلمان، مدال دفاع، مدال جنگ بریتانیا ۱۹۳۹-۱۹۴۵، افسر لژیون افتخار فرانسه، صلیب جنگ فرانسه با ستاره و دو نخل، مدال آزادی ایالات متحده با نخل و مدال مقاومت فرانسه را به خاطر تلاشهای شجاعانهاش دریافت کرد.
ازدواج با خلبان نیروی هوایی سلطنتی
اما از آنجایی که نتوانست با زندگی در اروپای پس از جنگ سازگار شود، در ژانویه ۱۹۴۹ در ۳۷سالگی به استرالیا بازگشت. ویک که از زندگی در استرالیا ناراضی بود، به انگلستان بازگشت. در سال ۱۹۵۷ با جان فوروارد، یک افسر و خلبان نیروی هوایی سلطنتی ازدواج کرد. این زوج در سال ۱۹۵۹ به استرالیا بازگشتند و تا زمان مرگ فوروارد در سال ۱۹۹۷ در آنجا زندگی کردند. در دسامبر ۲۰۰۱، او استرالیا را به مقصد انگلستان ترک کرد و سالهای باقیمانده عمرش را در آنجا گذراند.
درگذشت نانسی
او که هرگز فرزندی نداشت، سال 2011 در 99سالگی درگذشت و ظاهرا طبق وصیتش جسد ویک به صورت خصوصی سوزانده شد و خاکسترش در مونلوکون در مرکز فرانسه پراکنده شد؛ جایی که او در حمله قهرمانانه ۱۹۴۴ به مقر گشتاپو محلی جنگید.
در آخر اینکه عکس اصلی هم اسیر سانسور شد و مجبور شدیم کمی در آن دست ببریم.
