هفت صبح| در این روزها و جنگ تحمیلی آمریکایی‌های جنایتکار و صهیونیست‌های کودک‌کش؛ خبری خوب دل وطن‌پرستان را شاد کرد و آن هم اصابت هواپیمای اف-35 و رادارگریز آمریکایی‌ها توسط پدافندهای نوین سپاه پاسداران بود. توجه کنید در روزهایی که پدافندهای میلیون‌ دلاری تاد آمریکا و گنبد آهنین (سوراخ) را آزار می‌دهیم. بگذریم... در صندوقچه و آرشیوم به یک مطلب جالب از یک رادار‌ هواپایه‌ در جنگ جهانی دوم برخوردم که در این حال و هوا بد نیست آن را بخوانیم.

‌‌رادار لیختن اشتاین (Lichtenstein radar) یکی از نخستین رادارهای هواپایه‌ای بود که طی جنگ جهانی دوم در اختیار لوفت وافه ‌(نیروی هوایی آلمان نازی) قرار گرفت. رادار لیختن‌اشتاین نخستین راداری بود که به صورت انحصاری برای رهگیری هوایی مورد استفاده قرار گرفت.


این رادار توسط شرکت تلفنکن (Telefunken) توسعه یافت و دارای حداقل چهار نسخه اصلی به نام‌های اف‌اوگ 202 لیختن اشتاین بی/سی، اف‌اوگ 212 لیختن اشتاین سی-1، اف‌اوگ 220 لیختن اشتاین اس‌ان-2 و اف‌اوگ 228 لیختن اشتاین اس‌ان-3 بود. اف‌اوگ (FuG) مخفف فونک-گرت (Funk-Gerät) به معنی مجموعه رادیویی است.


سری لیختن اشتاین تنها رادار رهگیر هواپایه‌ای بود که آلمانی‌ها طی جنگ به طور گسترده روی جنگنده‌های شبانه خود استفاده کردند.


در شب هشتم یا نهم آگوست 1941، لودویگ بکر و اپراتور رادیویی وی جوزف استاب، نخستین خدمه جنگنده شبانه لوفت وافه بودند که با استفاده از رادار هواپایه هواپیمای خود یک بمب‌افکن دشمن را رهگیری کردند.


آنها سوار بر هواپیمای دورنیر دو 215 مجهز به رادار اف‌اوگ 202 لیختن اشتاین بی/سی مدعی شدند که یک فروند بمب‌افکن ویکرز ولینگتون را سرنگون کرده‌اند. هواپیمای سرنگون شده یک فروند ولینگتون تی2625 جی‌آر-بی بود که در نزدیکی شهر بونده سقوط کرد.(عصر ایران)