روزنامه هفت صبح| طی هفتههای گذشته هشت قسمت از صد فیلمساز برتر تاریخ سینما را منتشر کردهایم. شمارش معکوس از صد به یک. در اولین بخش بهترتیب از رده 100 تا 91؛ نامهای دیوید فینچر، میلوش فورمن، ژاک دمی، بلا تار، کارول رید، آندره وایدا، استنلی دانن، موریس پیالا، مایکل کورتیز و کلینت ایستوود معرفی شدند.
در بخش دوم هم در فاصله 90 تا 81 نامهایی مثل: میازاکی، فونتریه، نولان، آنجلو پولوس، ژیگا ورتوف، وندرس، فلاهرتی، دی پالما، مارسل کارنه و هانکه.
در سومین قسمت بهنامهایی مثل: ورنر هرتزوگ، ترنس مالیک، ادوارد یانگ، کیشلوفسکی، جان هیوستن، کلر دنی، ریدلی اسکات، دیوید کراننبرگ، الیا کازان و رائول والش پرداختیم.
در قسمت چهارم هم به برناردو برتولوچی، وونگ کاروای، پل تامس اندرسون، ویلیام وایلر، سام پکین پا، جوزف فن اشترنبرگ، کریس مارکر، پییر پائولو پازولینی، رینر ورنر فاسبیندر و لیو مککری پرداختیم.
در قسمت پنجم از نیکلاس ری، میکیو ناروسه، کوئنتین تارانتینو، پرستن استرجس، ژان ویگو، شانتال اکرمن، جورج کیوکر، برادران کوئن، وینسنت مینهلی و ژان پییر ملویل گفتیم .
و در قسمت ششم به معرفی دیوید وارک گریفیث، وودی آلن، سرجیو لئونه، فرانک کاپرا، رابرت آلتمن، داگلاس سیرک، آلن رنه، ساتیا جیت رای، اریک رومر و ژاک ریوت پرداختیم.
در قسمت هفتم به معرفی عباس کیارستمی، هو شیائو هشین، مایکل پاول و امریک پرسبورگر، جان کاساوتیس، باستر کیتون، رومن پولانسکی، ژاک تاتی، ویتوریو دسیکا، فرانسوا تروفوو و دیوید لین پرداختیم .
و قسمت هشتم هم به معرفی اسپیلبرگ، لوکینو ویسکونتی، سرگئی ایزنشتاین، ارنست لوبیچ، فردریش مورنائو، کارل درایر، دیوید لینچ، فرانسیس فورد کوپولا، روبرتو روسلینی و ماکس افولس اختصاص داشت. امروز هم بخش نهم را میخوانید. از شماره 20 تا 11:
20: چارلی چاپلین. اعجوبه سینمای کمدی که دورهای در حد بزرگترین نابغه بشریت شناخته میشد و در دورهای دیگر (مثلا دهه هشتاد میلادی) دستاوردهایش ناچیز و کمارزش ارزیابی میشد. اما حالا میدانیم که این فیلمهای چاپلین در گذر از ذوقزدگیهای ابتدایی و دستکم گرفتنهای اواخر قرن قبل، به حیات خود ادامه خواهد داد و از میراث بزرگ سینما برای آیندگان خواهد بود.
مهمترین فیلمها: عصرجدید (1936)، روشناییهای شهر (1931)، جویندگان طلا (1924)، دیکتاتور بزرگ (1940)
19: فریتس لانگ. فیلمساز بزرگ آلمانی که از پیشگامان اکسپرسیونیسم در سینما بود و با مهاجرت به آمریکا، نگاه تقدیرگرایانه و تلخ خود را به هالیوود تزریق کرد و از راهگشایان سینمای نوآر در این کشور بود.
مهمترین فیلمها: ام (1931)، متروپلیس (1926)، خیابان اسکارلت (1945)، بیگ هیت (1953)
18: آندری تارکوفسکی. سینماگر مولف روسی که به سبکی منحصربهفرد در تلفیق عناصر طبیعی با رفتارهای انسانی دست یافته بود که میتوانند ترجمان عمیقترین احساسات و حسرتها باشند. او در دهه هشتاد به اروپا مهاجرت کرد اما عمرش به ساخت فیلمهای بیشتر کفاف نداد. در کارنامه او طی 23 سال فیلمسازی، تنها 7 فیلم بلند وجود دارد.
مهمترین فیلمها: استاکر (1979)، آینه (1974)، آندری روبلف (1969)، سولاریس (1972)
17: مارتین اسکورسیزی. بعد از 50 سال فیلمسازی هنوز با همان اشتیاق قدیمی با هر پروژه سینمایی روبهرو میشود و همیشه این امکان را دارد که یک فیلم بزرگ دیگر بسازد. دستاوردهایش در سینما خیرهکننده هستند و احتمالا در سالهای آتی جایگاه رفیعتری نیز پیدا خواهند کرد.
مهمترین فیلمها: گاو خشمگین (1980)، راننده تاکسی (1976)، رفقای خوب (1991)، گرگ والاستریت (2013)
16: بیلی وایلدر. سینماگر محبوب آلمانیالاصل که از فیلمنامهنویسی شروع کرد و در دهه چهل به یکی از سینماگران مطمئن هالیوود بدل شد با بردن سه اسکار کارگردانی. متخصص کمدی موقعیت، شوخیهای کلامی و همینطور یک سینماگر صاحب سبک در فیلمهای نوآر.
مهمترین فیلمها: سانست بولوار (1950)، آپارتمان (1960)، بعضیها داغشو دوست دارند (1959)، غرامت مضاعف (1944)
15: میکل آنجلو آنتونیونی. غول بزرگ نهضت مدرنیسم در سینمای دهه شصت. فاخر و سرد و عبوس با یک سبک تصویری گویا و پیچیده و بیانگر. فیلمهایش از گذر زمان به سلامت عبور کردهاند هرچند دیگر حال و هوای عجیب و سرمستکننده دهه شصت میلادی این فیلمها را حمایت نمیکند.
مهمترین فیلمها: ماجرا (1960)، کسوف (1962)، آگراندیسمان (1966)، شب (1961)
14: کنجی میزوگوچی. سینماگر صاحب سبک ژاپن که فیلمهایش تجربههایی باشکوه از مسئله میزانسن هستند. فیلمهایی با وقار و عمیق که از درونیترین چالشهای فرهنگ و تاریخ ژاپن برای ما روایت میکنند. او در اوج دوران کاریاش درگذشت.
مهمترین فیلمها: اگتسو مونو گاتاری (1953)، سانشوی مباشر (1954)، آخرین گلهای داوودی (1939)، شعلههای عشق (1949)
13: هاوارد هاکس. از دوستداشتنیترین غولهای دوره رونق و شکوه هالیوود. کاملترین شخصیتهای خلق شده در سینمای آمریکا را در فیلمهای هاکس میتوانید پیدا کنید و همینطور بهترین پیشنهادات برای یک زندگی پرشور و پرماجرا با حفظ استانداردهای اخلاقی.
مهمترین فیلمها: ریوبراوو (1959)، فقط فرشتهها بال دارند (1939)، نگهداری از بیبی (1938)، خواب ابدی (1946)
12: روبر برسون. سینماگر وارسته، مینیمال و عمیقا مذهبی فرانسوی که در سبک خود به یکی از مبدعان فرم در سینما بدل شد. فیلمهایش با عمیقترین بخشهای ذهنیات بیننده ارتباط برقرار میکند. جایگاه این سینماگر تکرو مدام در تاریخ سینما ارتقا پیدا کرده است.
مهمترین فیلمها: ناگهان بالتازار (1967)، یک محکوم به مرگ میگریزد (1955)، جیببر (1959)، پول (1983)
11: لوییز بونوئل. سینماگر سوررئال اسپانیایی که طی 50 سال فعالیت سینمایی در فرانسه و مکزیک و آمریکا و اسپانیا فیلم ساخت. سبک سینمایی او ساده و در عین حال متضمن پیچیدهترین مفاهیم و درونیات انسانها بود. او هیچگاه فیلم پیش پا افتاده نساخت و همه فیلمهایش بهسادگی در منظومه فکری او قابل تحلیل و پذیرش هستند. او به جنگ مفاهیم کلیشهای فرهنگ غرب رفت مثل شرافت فقر و فقرا و از آن طرف گزاره نجابت اشراف و روشنفکران را نیز باطل کرد.
مهمترین فیلمها: بل دو ژور (1966)، ویریدیانا (1961)، جذابیت پنهان بورژوازی (1972)، تریستانا (1970)
