اینترنت؛ اولین قربانی هر بحران
هر گوشه از این جهان، هر اتفاقی که بیفته، اینترنت در ایران دچار اختلال میشه. اونهم با تصمیمات آنی و بدون برنامهریزی که بهگفته عضو هیئتمدیره سازمان نظام صنفی رایانهای، این تصمیمها نه پروتکل شفاف داره، نه مرجع مشخص و حتی نه سازوکار برای جبران خسارت. تصور کنید با هر بار قطعی اینترنت بدون اطلاع قبلی، چه آسیبی به کسبوکارهای دیجیتال میرسه. آسیب که چه عرض کنیم، اصلاً فلجشون میکنه، قراردادها به خطر میافته و بیاعتمادی عمومی عمیق میشه. حالا راهکار ارائهشده برای جبران این حجم از خسارت چیه؟ «اینترنت هدیه و وعدههای حمایتی». واقعاً تا کی قراره امنیت شبکه زیر فشار تصمیمهای ناگهانی باشه؟ حامد شایگان در گزارش «اینترنت؛ اولین قربانی هر بحران» بهطور کامل به این موضوع پرداخته و از نبود پروتکل مشخص در شرایط اضطراری و وظیفه دولت در قبال خسارتهای ناشی از قطعی اینترنت گفته که میتونید در صفحه اقتصاد امروز روزنامه هفت صبح بخونید.
حتی یک استکان چای برایم نمیآورد
مرداد دو سال پیش، توی قرچک ورامین یه خونه آتش گرفت و یه زن 50ساله به نام ناهید، توی این آتشسوزی جون خودش رو از دست داد. همهچیز به نظر عادی میاومد تا اینکه گزارش فنی آتشنشانی، دلیل مرگ این زن رو فاش کرد؛ توی گزارش اومده بود که بنزین بهطور مستقیم روی ناهید پاشیده شده. وقتی این گزارش به گوش همسر ناهید رسید، ادعا کرد که حتماً دبه بنزین توی حیاط نشتی داشته اما درنهایت، تناقضگوییهای این مرد، پرده از راز هولناک آتشسوزی و سوختن ناهید برداشت. فاطمه شیخعلیزاده در گزارش «حتی یک استکان چای برایم نمیآورد» از این پرونده جنایی گفته که میتونید در بخش حوادث امروز روزنامه هفت صبح بخونید.
چیپس و پفک جای ماهی برای کاکاییها
سالهای ساله که فرهنگ حیواندوستی در بین ایرانیها، رواج داره؛ شاید نمونه بارزش، همین حیوانها و پرندگان اهلی، در حیاط خانه مادربزرگوپدربزرگامون بودن. اما گاهیاوقات، وقتی که افراط در این حیواندوستی باشه، ممکنه ندونسته به تنوع زیستی، آسیب بزنیم یا سلامت گونههای مختلف جانوری رو به خطر بندازیم. درست مثل اتفاقی که داره برای کاکاییهای خلیج فارس میافته. این پرندگان معمولاً در روزهای آخر هفته در خلیج فارس دیده میشن؛ اونهم زمانی که در حال شیرجهزدن در آب و دریافت طعمههایی هستن که گردشگران به اونها میدن. یکی برای این پرندهها، ضایعات مرغ توی دریا میریزه و یکی دیگه بهشون چیپس و پفک میده. هرچند که این پرندههای وحشی، همهچیزخوار هستن اما منبع اصلی غذاییشون ماهیها و لاشههای دریاییه. حالا تصور کنید این پرنده به آشغالمرغ و چیپس و پفک خوردن عادت کنه؛ بنابراین طبیعیه که رژیم غذاییش تغییر کنه و در نبود این مواد که همیشه در طبیعت در دسترس حیوان نیست، دچار سوءتغذیه بشه. لیلا مرگن، در گزارش «چیپس و پفک جای ماهی برای کاکاییها» به عادت غذادهی گردشگران به کاکاییهای خلیج فارس پرداخته و بهطور دقیق از این گفته که چطوری این مهربانی دردسرساز، رژیم طبیعی این پرندگان رو مختل کرده و سلامت، زادآوری و تعادل اکولوژیکشون رو تهدید میکند. این گزارش رو در سایت و کانال هفت صبح بخونید.
جسم در کلاس، ذهن در فرار
ترک تحصیل، همیشه یه تعریف مشخص داشت؛ دانشآموزی که زودتر از پایان دوران تحصیلاتش، از مدرسه فاصله بگیره و شرایط ادامه تحصیل رو نداشته باشه. اما امروز مدارس، با یه ترک تحصیل عجیب روبهرو شدن که خیلی با این تعریف کلاسیک متفاوته. توی مدارس، دانشآموزانی هستن که هر روز به مدرسه و سر کلاس میرن اما نه چیزی یاد میگیرن و نه انگیزهای برای مشق شب دارن. این وضعیت، ترک تحصیل پنهان یا همون چیزیه که جامعهشناسان به اون بیسوادی سفید میگن؛ یعنی شرایطی که پیوند ذهنی و عاطفی دانشآموز با فرایند یادگیری قطع شده. یک آسیبشناس درباره ریشهیابی این پدیده به هفت صبح گفته که نابرابری آموزشی در ایران بهشکل ملموسی رسیده و ما نمیتوانیم مدرسه را از جامعه جدا کنیم. وقتی خانواده درگیر فقر مطلقه، کودک اولین قربانیه. حمیدرضا خالدی، در گزارش «جسم در کلاس، ذهن در فرار» با اشاره به عوامل و تبعات بیسوادی سفید در مدارس، به شکاف جنسیتی و ترکتحصیل پنهان دختران پرداخته. این گزارش در سایت و کانال هفت صبح قابلدسترسیه.
بار ناترازیها بر دوش مردم
شاید چند سال پیش، اگر درمورد ناترازی ازمون میپرسیدن، اطلاعات دقیقی نداشتیم اما امروز، این پدیده بهقدری در اقتصاد ایران پررنگ شده که هر روز، یه خبر تازه ازش میشنویم؛ ناترازی در بودجه، ناترازی در بانک یا ناترازی در صندوقهای بازنشستگی. این ناترازیها اینقدر جدی و عمیق شده که حتی پیشبینی شده سال 1405، حدود هزار همت کسری بودجه داشته باشیم. نتیجه چی میشه؟ اینکه دولت ناچار میشه برای جبران این کسری بودجه، به منابع جدید متوسل بشه که درنهایت هم قراره از جیب مردم تأمین بشه؛ از افزایش مالیاتها گرفته تا فروش انبوه اوراق بدهی. اونهم افزایش مالیاتها در بودجه 1405، که با این رکود کسبوکار، فقط فشار مضاعف بر دوش حقوقبگیران و تولیدکنندگانه. موضوعی که مونا موسوی در گزارش «بار ناترازیها بر دوش مردم» بهطور دقیق، به اون پرداخته و از مثلث فشار بر معیشت مردم گفته؛ یعنی مالیات، بدهی و تورم. این گزارش رو در سایت و کانال هفت صبح بخونید.
