به گزارش هفت صبح ورزشی، علی تاجرنیا و استقلال این روزها بیشتر از آنکه در زمین فوتبال دیده شوند، پشت تریبون و در رسانهها حضور دارند.
ادعای “محکوم به قهرمانی بودن” و داشتن “بهترین اسکواد فصل” وقتی مطرح میشود که تیم در چهار بازی ابتدایی دو شکست تجربه کرده و سه مهاجم پرهزینهی استقلال حتی یک گل نزدهاند.
در چنین شرایطی محکومیت به قهرمانی، بیشتر به طنز شبیه است تا واقعیت. خریدهای میلیاردی که هنوز نیمکتنشین هستند، نشان میدهد سیاستهای باشگاه بهجای نیاز فنی، بر اساس هیاهوی تبلیغاتی و فشار فضای مجازی بوده است. فوتبال اما با وعده و شعار قضاوت نمیشود؛ آمار و نتیجه حرف آخر را میزند.
وقتی تیمی در زمین قادر به گلزنی نیست و هوادار فقط با مصاحبه و شعار سرگرم میشود، دیگر صحبت از “بهترین تیم فصل” چیزی جز عوامفریبی نیست.
مقایسه استقلال با پرسپولیس هم تفاوت را آشکار میکند؛ تیمی که طی سالهای اخیر هفت قهرمانی کسب کرده و با اقتدار در صدر فوتبال ایران ایستاده، در عمل پاسخ داده نه در حرف. استقلال اگر واقعاً محکوم به قهرمانی است، باید این را در مستطیل سبز ثابت کند، نه در مصاحبههای مدیرعامل موقتش.
