هفت صبح| مهاجم تیم ملی کشورمان میگوید میتوانست در جامجهانی بیشتر به تیم ایران کمک کند اما تابع تصمیم امیر قلعهنویی و کادرفنی است.
هفته گذشته از علی علیپور دعوت کردیم به دفتر تحریریه بیاید تا درباره جامجهانی 2026 و بازیهای ایران برابر نیوزلند، بلژیک و مصر گفتوگو کنیم.
مهاجم گلزن و ملیپوش پرسپولیس هم این دعوت را پذیرفت و به دفتر ما آمد اما درباره مسائل مختلفی بحث شد که بخش کمی از آن به تیم پرسپولیس اختصاص داشت! بیشتر این گفتوگو درباره تیم ملی، درسهای جامجهانی و حواشی اخیر فوتبال ایران بود و... از شما دعوت میکنیم این مصاحبه را تا انتها بخوانید؛
در جامجهانی 2026 طرفدار کدام تیم بودی؟
بعد از تیم ملی ایران طرفدار تیم ملی پرتغال بودم اما حیف که این تیم به دلیل حواشی خیلی زود از مسابقات حذف شد.
به خاطر زندگی و بازی در لیگ پرتغال طرفدار این تیم بودی یا کریستیانو رونالدو؟
رونالدو را خیلی دوست دارم و به نوعی رونالدوفن هم محسوب میشوم اما به نظرم همبازیانش به او و تیم ملی پرتغال خیانت کردند. تیم ملی پرتغال می توانست حتی به فینال برسد اما اسیر حواشی و اختلاف بازیکنان با رونالدو شد.
با این حساب باید در فینال هم طرفدار اسپانیا بوده باشی. درست است؟
دوست داشتم اسپانیا برنده شود! از یک طرف هوادار رونالدو هستم و دوست نداشتم لیونل مسی قهرمان شود و از طرف دیگر آرژانتین دوره گذشته قهرمان جامجهانی شده و کافی بود. به نظر من اسپانیا یک تیم واقعی، منسجم و شایسته بود که به حقش هم رسید.
تیم ملی ایران سه بازی در جامجهانی انجام داد اما تو فقط 40 دقیقه جلوی نیوزلند بازی کردی. خودت دوست نداشتی بیشتر در این رقابتها بازی کنی؟
نمیتوانم دروغ بگویم و من هم دوست داشتم بیشتر بازی کرده و حتی میتوانستم کمک بیشتری هم کنم اما باید تابع تصمیم آقای امیر قلعهنویی باشم و به سلیقه کادر فنی احترام بگذارم. اگر اجازه دهید میخواهم یک اتفاق عبرتآموز از کاپیتان تیم ملی انگلیس تعریف کنم.
بفرما؟
تیم ملی انگلیس در دیدار ردهبندی جامجهانی به مصاف تیم ملی فرانسه رفت. توماس توخل تصمیم گرفت چند بازیکن بزرگ و فیکس تیم را در این بازی نیمکتنشین کند. این در حالی بود که هری کین با 6 گل زده، شانس آقای گلی داشت اما در بازی ردهبندی مقابل فرانسه حتی یک دقیقه هم به زمین نرفت! شاید عنوان سومی انگلیس به اندازه آقای گلی برای هری کین لطفی نداشت اما رفتار او پس از گل سوم و هتتریک بوکایو ساکا فوقالعاده ارزشمند بود. وقتی ساکا گل سوم خودش را از روی نقطه پنالتی زد، هری کین از روی نیمکت ذخیرههای تیم ملی انگلس تا پرچم کرنر زمین تیم ملی فرانسه دوید، همبازیاش را در آغوش کشید و هتتریک او را تبریک گفت. این میتواند یک درس بزرگ برای همه فوتبالیستهای دنیا باشد.
دقیقا درست می گویی. جامجهانی جدای از کلاس درس فنی میتواند به لحاظ رفتاری و اخلاقی هم پندآموز باشد. به طور مثال میتوان به دلجویی لامین یامال از رونالدو و مسی پس از پیروزی اسپانیا برابر پرتغال و اسپانیا اشاره کرد. از این بحث که بگذریم بیتعارف نظر تو درباره ماجرای اخیر علی دایی و علیرضا بیرانوند چیست؟
ببینید من به خودم هرگز اجازه نمیدهم درباره بزرگانی مثل علی آقا دایی یا آقا کریم باقری حرف بزنم اما یک خواهش از شما رسانهها دارم. از شما خواهش میکنم نسل قبل از ما را روبهروی نسل ما قرار ندهید، نسل ما را روبهروی نسل بعدی قرار ندهید یا بالعکس. این دوقطبی کردن و تقابل نسلها باعث حرمتشکنی میشود.
آفرین! به نکته بسیار خوبی اشاره کردی. در یکی از ویژهبرنامههای جامجهانی مهمان برنامه به مجری گفت که به خاطر دعوت از علی دایی و کریم باقری گل همه ویژهبرنامهها را زدی در حالی که این گل نبود و به نظر من گل به خودی بود. اسطورهها علیه گلر تیم ملی حرف زدند و دروازهبان ملیپوش هم علیه یک اسطوره استوری گذاشت و... واقعا تأسفبرانگیز بود.
من نمی خواهم خیلی وارد جزئیات شوم اما اولین بار کارلوس کیروش با لجبازی مردم و هواداران پرسپولیس را روبهروی تیم ملی قرار داد. کیروش که مورد حمایت ویژه عادل فردوسیپور بود با برانکو لج میکرد و ما را دعوت نمیکرد یا اینکه یک بار هم همه ملیپوشان پرسپولیسی را از اردو اخراج کرد! در برنامه همین آقای فردوسیپور بود که کارلوس کیروش به علی کریمی گفت بزدل! چرا آن زمان کسی انتقاد نمیکرد؟
در ماجرای کارلوس کیروش و برانکو حق با چه کسی بود؟
100 درصد برانکو! آقای برانکو را با این آقا مقایسه نکنید. برانکو 6 ماه در پرسپولیس دستمزد نگرفت اما یک بار مصاحبه نکرد یا در نشستهای خبری مدیران باشگاه را به چالش نکشید. یک روز اگر پاداش کارلوس کیروش عقب میافتاد زمین و زمان را به هم میدوخت و در رسانهها توفان به پا میکرد. از آن گذشته شروعکننده دعوا سرمربی سابق پرسپولیس نبود. برانکو کار خودش در پرسپولیس را انجام میداد اما کارلوس کیروش با سرمربی و تیم ما مشکل داشت یا مشکل ایجاد میکرد.
من 6 سال در دوران سرمربی پرتغالی با تمام وجود در پرسپولیس بازی کردم، آقای گل شدم یا همیشه درکورس آقای گلی بودم اما دعوت نمیشدم. قبل از جامجهانی 2022 قطر ایمیلی به باشگاه من زده شد و از سوی دراگان اسکوچیچ برای لیست جام جهانی دعوت شدم اما ناگهان در دقیقه 90 سروکله کارلوس کیروش پیدا شد و من را خط زد. به قدری به هم ریخته بودم که مصدوم شدم و رباط صلیبی پایم آسیب دید. هرگز این کارش را فراموش نمیکنم و خدا را شکر میکنم که بالاخره آقای امیر قلعهنویی من را دید.
منتقدان امیر قلعهنویی معتقدند که او نباید قبل از جامجهانی مصاحبه میکرد و میگفت «کاری میکنیم و نتایجی میگیریم که یک هفته ایران تعطیل شود» و باید عذرخواهی کند؟
اول اینکه چرا همین دوستان بعد از جامجهانی 2014 که با یک امتیاز برگشتیم یا 2022 که با یک مساوی مقابل ضعیفترین تیم ملی آمریکا میتوانستیم به دور بعد صعود کنیم از کیروش نخواستند معذرتخواهی کند؟
همه جوره از کیروش پرتغالی تعریف و تمجید و حمایت میکردند. دوم آنکه آقای امیر قلعهنویی از مردم و بازیکنان تیم ملی عذرخواهی کرد و بارها هم این کار را در برنامه زنده تلویزیونی تکرار کرد اما دریغ از یک عذرخواهی کوچک کیروش از مردم ایران! من به نوبه خودم به عنوان یک بازیکن ملیپوش از آقای قلعهنویی و مردم عذرخواهی میکنم که نتوانستیم آنطور که باید و شاید دل آنها را شاد کنیم و به مرحله بعد برویم. از آن گذشته یک مقدار منصف باشیم و شرایط را در نظر بگیریم.
منظورت جنگ و شرایط خاص کشور است؟
بله، هیچ کس نمیداند ما چه جوری با اتوبوس و چه شرایطی بابت نگرانی از وضعیت خانواده یا جنگ به ترکیه و اردو رفتیم. کسی نمیگوید ما را به آمریکا راه نداده و ویزای مسافرتی و یک روزه به ما دادند. کسی نمیپرسد چگونه از مکزیک به مسابقات میرفتیم و برمیگشتیم درحالی که حداقل وظیفه میزبان، پذیرایی و اسکان دادن به تیمهای مهمان در محل مسابقات است. کسی نمیگوید هیچ تیمی حتی مقدونیه و رومانی هم حاضر به بازی دوستانه با ما نشدند در حالی که حریفان ما با انگلیس و برزیل بازی میکردند. متأسفانه برخی منتقدان انصاف را رعایت نمیکنند و تیم ملی ایران را میکوبند که البته این نقدها فوتبالی نیست بعضا هم تسویهحساب به نظر میرسد.
گفتی که به کریستیانو رونالدو خیلی علاقه داری. پس چرا در پرسپولیس شماره 7 را نپوشیدی؟
سال اولی که به پرسپولیس آمدم موفق شدم به لطف خدا و کمک همبازیانم در دربی گل بزنم. فصل بعد از آن شماره 7 به من پیشنهاد شد که به احترام علی آقا پروین قبول نکردم و شماره 70 پوشیدم.
شماره 70 را تبدیل به برند کردی که بعدا اوستون اورونوف پوشید و خوش درخشید؟
بله، این شماره برای من هم خوب بود.
البته بعدها سروش رفیعی چند سال شماره 7 را پوشید؟
درست است سروش این شماره را انتخاب کرد.
الان اگر شماره 7 به تو پیشنهاد شود؟
نه، نمیپوشم! به احترام آقای علی پروین اسطوره باشگاه پرسپولیس هرگز شماره 7 را نپوشیده و نخواهم پوشید.
پس باز هم شماره 9 میپوشی؟
از زمان بازی در پرتغال دیدم مهاجمان شماره 9 میپوشند و من هم دیگر این پیراهن را انتخاب کردم و از این شماره پیراهن هم راضی هستم.
