هفت صبح| پیش از این‌که بازی شروع شود همه نگاه‌ها به کوین دی‌بروینه، روملو لوکاکو و تیبو کورتوا و ... بود. بازی که تمام شد، ورق برگشت و داستان دیگری نوشته شد. نامی که بیشتر از همه شنیده می‌شد، ایران بود و علیرضا بیرانوند. تیم ملی فوتبال ایران و البته علیرضا بیرانوند یک شب استثنایی را رقم زدند. دروازه‌بان تیم کشورمان در برابر یکی از پرستاره‌ترین خطوط حمله جام جهانی ایستاد و بارها دروازه ایران را نجات داد.

 

اگر قرار باشد بهترین دروازه‌بان این دور از مسابقات انتخاب شود، نام بیرانوند بدون تردید در صدر فهرست قرار می‌گیرد؛ بالاتر از تیبو کورتوا، مانوئل نویر، امیلیانو مارتینز، دروازه‌بان‌های کیپ‌ورد و هر دروازه‌بانی که تا امروز در این جام به میدان رفته است.تساوی تیم ملی فوتبال کشورمان دربرابر بلژیک ارزشمند است. ماجرا نیز فقط به درخشش دروازه‌بان ایران ختم نمی‌شود.

 

باید شرایط نابرابر و ناعادلانه تیم ملی ایران در جام جهانی 2026 را در نظر بگیریم. البته به شکل معمول نیز روی کاغذ تیم ایران شانس کمتری مقابل تیم پرستاره بلژیک داشت. چون در یک طرف تیمی قرار داشت که سال‌هاست ستاره‌هایش در بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپا بازی می‌کنند و طرف دیگر تیمی ایران بود که ماه‌ها با مشکلات مختلف دست‌وپنجه نرم کرده است.

 

برای این که ارزش کار تیم ایران بیشتر روشن شود کافی است به حرف‌های امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی ایران بعد از مسابقه توجه کنیم که گفته؛ بازیکنان از زمان ورود به آمریکا تنها حدود ۱۶ ساعت فرصت آماده‌سازی برای مسابقه با بلژیک را داشته‌اند. به همین دلیل مجبور شده‌اند جلسات تمرینی را لغو کنند. یعنی ساده‌ترین کار که یک جلسه تمرینی قبل از بازی مقابل تیم قدرتمند بلژیک را نتوانسته‌اند برگزار کنند.

 

کدام تیم در جام جهانی با شرایط ایران به زمین مسابقه می‌رود؟ به همین دلیل این تساوی را می‌توان یک پیروزی بزرگ درنظر گرفت. قلعه‌نویی همچنین گفته: «شما نمی‌دانید ما از زمان ورود به آمریکا چه شرایطی را تحمل کرده‌ایم. هیچ تیمی نمی‌توانست تحت این شرایط بازی کند.» اوگفته: «ما برای فوتبال اینجا هستیم، نه برای سیاست.»
با وجود همه این اتفاقات، ایران وارد زمین شد بی‌آنکه نشانی از آشفتگی در بازی‌اش دیده شود. خب شرایط دشواری است که یک تیم با چنین شرایطی مقابل یکی از بهترین تیم‌های جهان مسابقه دهد و امتیاز بگیرد.

 

صد البته که ایران از همان دقایق ابتدایی مسابقه نشان داد برنامه دارد. تیمی ایران متوجه بود که قرار نیست مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد، پس تصمیم گرفته بود لحظه‌های سرنوشت‌ساز مسابقه را کنترل کند و دقیقاً همین کار را هم انجام داد. ایران باور داشت که می‌تواند. باورمندی ایران شاید مهم‌ترین تفاوت این تیم با بسیاری از تیم‌هایی است که مقابل نام‌های بزرگ، پیش از شروع مسابقه تسلیم می‌شوند.

 

شاگردان قلعه‌نویی با وجود تمام فشارهای بیرونی، تمرکز خود را حفظ کردند. سفرهای طولانی، مشکلات ویزا، جابه‌جایی‌های پیاپی، محدودیت‌های مختلف و خستگی ناشی از برنامه فشرده و محدودیت‌های تحمیل‌شده از سوی آمریکا در طول مسابقات، نتوانست ذهن بازیکنان را از هدف اصلی دور کند. تیم ایران پس از آن که سوت مسابقه زده شد، چشم بر همه این فشارها و محدودیت‌ها و مشکلات بست و تمام توجه خودش را در زمین مسابقه گذاشت.

 

تیم نظم و آرامش داشت. مهم‌تر این که اعتماد به‌نفس داشت. بازیکنان ایران طوری بازی کردند که انگار سال‌هاست در چنین سطحی حضور دارند. در حساس‌ترین لحظات مسابقه تصمیم‌های درست گرفتند، تمرکز خود را از دست ندادند و اجازه ندادند جریان بازی به دلیل حملات فراوان رقیب و در اختیار داشتن مالکیت بیشتر از کنترلشان خارج شود. 


ایران در این مسابقه هویت خودش را داشت؛ تیمی که بر پایه انسجام، فداکاری، تمرکز و باور ساخته شده است. به همین دلیل وقتی مسابقه به پایان رسید، احساس غالب به رضایت از یک امتیاز خلاصه نشد. حس بزرگ‌تری به وجود آمد. ایران ثابت کرده لیاقت این شایستگی را دارد. همین نگاه در واکنش‌های بین‌المللی هم دیده می‌شود. جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا بعد از مسابقه از «نمایش الهام‌بخش مقاومت و اشتیاق» تیم ملی ایران تمجید کرد. رسانه‌های مختلف اروپایی درباره عملکرد ایران نوشتند و از نظم و شخصیت تیم قلعه‌نویی تعریف کردند.


به هر حال دیدار ایران و بلژیک با تساوی بدون گل خاتمه یافت. اما ایران مقابل یکی از مدعیان جام جهانی عقب ننشست، از نام‌های بزرگ نترسید و اجازه نداد تفاوت امکانات به تفاوت کیفیت در زمین تبدیل شود. داستان ایران و جام جهانی 2026 به خاطر همه محدودیت‌ها و کاستی‌هایی که برای تیم ایران به وجود آمد، قطعا در خاطره‌ها ماندگار خواهد شد.

 

تصویر دست‌های کشیده علیرضا بیرانوند، حسرت گل مردود مهدی طارمی و تیمی که مقابل یکی از قدرت‌های فوتبال جهان ایستاد و کم نیاورد، قاعدتا تا سال‌ها در حافظه فوتبال باقی خواهد ماند. شب گذشته همان شبی بود که ایران یادآوری کرد جایگاهش در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان براساس شایستگی کامل به دست آمده است. مهم نیست که نتیجه بازی ایران با مصر چه خواهد شد. ایران تا امروز موفق بوده و خاطره‌ای از خودش در جام جهانی بر جای گذاشته است که تا سال‌های طولانی ماندگار خواهد شد.