
هفت صبح| از دیرباز تا امروز ستارههای بزرگی در ایران و دنیا در حسرت حضور در جامجهانی فوتبال ماندهاند. حضور و بازی در جامجهانی رؤیای همه فوتبالیستهای ایرانی از کودکی و نوجوانی است. برخیها به این آرزوی بزرگ میرسند و خیلیها هم تا پایان عمر افسوس جامجهانی را میخورند. در همین ارتباط میخواهیم شما را با 11 ستاره ایرانی در 11 پست فوتبالی آشنا کنیم که هرگز رنگ جامجهانی را ندیدند.
دروازهبان؛ سیدمهدی رحمتی
کمتر کسی فکرش را میکرد مهدی رحمتی کاپیتان وقت تیم استقلال، به شکلی عجیب مانور خداحافظی از تیم ملی بدهد و کارلوس کیروش او را کنار بگذارد. یکی از بهترین گلرهای تاریخ فوتبال ایران بزرگترین اشتباه دوران فوتبال خودش را مرتکب شد و نتوانست جامجهانی 2014 برزیل را تجربه کند. همچنین مهدی رحمتی در لحظه آخر جامجهانی 2006 را از دست داد.
دفاع وسط؛ محمد پنجعلی
کاپیتان اسبق منتخب آسیا و بهترین مدافع آخر تاریخ پرسپولیس و فوتبال ایران به همراه تیم ملی به جامجهانی 1978 آرژانتین رفت اما حشمت مهاجرانی او را از لیست مسابقات کنار گذاشت. محمد پنجعلی آنقدر بدشانس بود که پس از پیروزی انقلاب هم به دلیل تحریم رقابتهای مقدماتی جامهای جهانی 1982 اسپانیا و 1986 مکزیک، برای یک عمر در حسرت بازی در جامجهانی بماند.
دفاع وسط؛ حسن حبیبی
کاپیتان تیم ملی ایران در جام ملتهای 1968 آسیا که با آن تیم برای اولین بار قهرمان این رقابتها شدیم نیز جزو حسرتخوردگان جامجهانی است. حسن حبیبی مدافعی بود که برای نخستین بار دفاع وسط نوین را در فوتبال ایران تعریف کرد. او اولین مدافع ایرانی بود که بیدلیل تکل نمیزد و بازیسازی را از خط دفاع شروع میکرد.
دفاع راست؛ ابراهیم آشتیانی
قبل از جامجهانی 1974 که ایران در مسابقات انتخابی شرکت نمیکرد. در مقدماتی 1974 مقابل سد استرالیا ناکام شدیم تا بهترین مدافع راست آسیا نتواند جامجهانی را تجربه کند.ابراهیم آشتیانی بین سالهای 1968 تا 1974 دفاع راست تیم ملی بود وب هترین بازیکن جام ملتهای 1972 شد.
دفاع چپ؛ مجتبی محرمی
یکی از بهترین و کاملترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران میتوانست مسافر جامجهانی باشد اما در مقدماتی جامجهانی 1990 ایتالیا و مقدماتی جامجهانی 1994 آمریکا، خودمان او را محروم کردیم! محرومیتی که هم دو جامجهانی را از ایران گرفت و هم مجتبی محرمی! محرمی نماد نسل سوخته فوتبال ایران است که هرگز به حق واقعی خودش در فوتبال نرسید.
هافبک وسط؛ پرویز قلیچخانی
قهرمان سه دوره جام ملتهای آسیا در سالهای 1968، 1972 و 1976 که همین چند روز پیش دارفانی را وداع گفت هم رنگ جامجهانی را به خودش ندید. او میتوانست در دو جامجهانی بازی کند. در انتخابی جامجهانی 1974 محور اصلی ایران بود. ایران به راحتی در آسیا اول شد و برای رسیدن به جامجهانی آلمان باید از استرالیا عبور میکرد. ایران در بازی رفت 3برصفر باخت. در بازی برگشت در نیمه اول قلیچخانی دو گل زد تا همه امیدوار شوند اما در نیمه دوم اتفاقی نیفتاد تا ایران در اولین حضورش در انتخابی جامجهانی ناکام بماند. قلیچخانی جام جهانی 1978 آرژانتین را هم به دلایل غیرفوتبالی از دست داد.
هافبک راست؛ مجید نامجو مطلق
یکی از تکنیکیترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران و آسیا نتوانست تیم ملی را در بازیهای مقدماتی جامهای جهانی 1990 و 1994 به دلیل مصدومیت همراهی کند. پس از اخراج محمد مایلیکهن و آمدن والدیر ویرا دوباره به تیم ملی دعوت شد و حتی در حماسه ملبورن روی نیمکت ایران حاضر بود. هرچند نامجو دیگر آن بازیکن سابق نبود و به جامجهانی 1998 نرفت!
هافبک چپ؛ حمید درخشان
ستاره اسبق خط میانی ایران هم در بد دورهای به پیراهن تیم ملی رسید. حمید درخشان هافبک خوشتکنیک و بازیساز پرسپولیس و تیم ملی در دهه 80 و اوج فوتبالش به دلیل تحریمها و مشکلات خاص ورزش ایران، دو جامجهانی را از دست داد. عجبا که در مقدماتی جامجهانی 1994 آمریکا و در سن بالا هم ستاره تیم ایران بود اما کشورمان نتوانست به آن رقابتها صعود کند.
گوش راست؛ ناصر محمدخانی
اعجوبه اسبق فوتبال ایران هم به دلیل جنگ تحمیلی فرصت خودنمایی در جامهای جهانی 1982 اسپانیا و 1986 مکزیک را از دست داد. خیلیها ناصر محمدخانی را بهترین و تکنیکیترین مهاجم تاریخ ایران میدانند. زمانی که وینگر مُد نبود این ستاره چپ پا در سمت راست خط حمله پرسپولیس و تیم ملی به سبک مارادونا و مسی مدافعان حریف را دریبل میزد و همه را انگشت به دهان میکرد.
گوش چپ؛ فرهاد مجیدی
اسطوره باشگاه استقلال در تیم ملی به دلیل کجسلیقگی سرمربیان وقت تیم کشورمان دوران باشکوهی نداشت.فرهاد مجیدی اولین بار در 19 سالگی از سوی محمد مایلیکهن به تیم ملی دعوت شد اما پس از اخراج این مربی، شانس از این ستاره تکنیکی و محبوب روی گرداند. حق فرهاد مجیدی هم بود که حداقل یک جامجهانی را تجربه کند اما ...
مهاجم نوک؛ همایون بهزادی
سرطلایی پیشین فوتبال ایران زمانی ستاره بود که ستارهای دیگر نبود! متأسفانه اوج دوران فوتبال همایون بهزادی بین سالهای 1962 تا 1972 بود که ایران در مقدماتی جامجهانی شرکت نمیکرد!
هم نسلان همایون بهزادی تعریف می کنند که او دو پا بود، تکنیکی بود، سرعت داشت و یکی از 5 سرزن برتر جهان بود اما با همه این ویژگی ها هرگز نتوانست در جام جهانی بازی کند.
پی نوشت: علی جباری، غلامحسین مظلومی، حمید علیدوستی، شاهرخ بیانی، شاهین بیانی، عبدالعلی چنگیز، سیروس قایقران، رضا حسنزاده، فرشاد پیوس، علیرضا نیکبختواحدی، مجتبی جباری و... هم میتوانند در این فهرست قرار بگیرند.






