دﻧﻴﺎم ﻳﻪ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮﻧﻪ ﻛﻪ دﻓﻦ ﺷﺪه ﺗﻮش اﻣﻴﺪام
ﭼﺸﻤﺎی ﺟﻐﺪ ﺷﺐ ﻛﻮر ﺷﺪ از وﻗﺘﻰ ﻛﻪ دور ﺷﺪﻳﻢ ﻣﺎ
اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﻰ ﺗﻮ ﻣﻦ ﺳﺮد و ﺑﻰ روح ﻧﻤﻴﺨﻮام
ﺑﻴﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﺑﻮﺳﻪ ی آﺧﺮﻳﻦ روز دﻳﺪار
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ رﻓﻴﻖ ﻣﻦ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻪ
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻰ ﻧﻔﺲ ﻣﻴﻜﺸﻢ ﻓﺮدا دﻳﮕﻪ
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﺷﻬﺮﻣﻮن ﺷﻬﺮ ﺟﻨﮓ و رﮔﺒﺎر
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﻋﻤﺮی ﻧﻤﻮﻧﺪه واﺳﻪ اﻳﻦ ﺳﻴﺎره
ﭼﻪ راﺣﺖ آرزوﻫﺎﻣﻮﻧﻮ ﺳﭙﺮدﻳﻢ ﺑﻪ ﺑﺎد
ﭼﻪ راﺣﺖ ﭘﺮ ﺷﺪ از ﻧﺎاﻣﻴﺪی اﻣﻴﺪ ﻣﺎ
ﭼﻰ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺗﻮ راه روﻳﺎﻣﻮن اﺳﻴﺮ ﺷﺪﻳﻢ
ﭼﻘﺪر زود ﺷﻜﺴﺘﻴﻢ ﭼﻪ زود ﭘﻴﺮ ﺷﺪﻳﻢ
دﻧﻴﺎم ﻳﻪ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮﻧﻪ ﻛﻪ دﻓﻦ ﺷﺪه ﺗﻮش اﻣﻴﺪام
ﭼﺸﻤﺎی ﺟﻐﺪ ﺷﺐ ﻛﻮر ﺷﺪ از وﻗﺘﻰ ﻛﻪ دور ﺷﺪﻳﻢ ﻣﺎ
اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ رو ﺑﻰ ﺗﻮ ﻣﻦ ﺳﺮد و ﺑﻰ روح ﻧﻤﻴﺨﻮام
ﺑﻴﺎ آﺧﺮﻳﻦ ﺑﻮﺳﻪ ی آﺧﺮﻳﻦ روز دﻳﺪار