بهمن فرمان‌آرا
ماجرای «داستان جاوید» این بود که ما برای فیلمسازی اجازه گرفته بودیم. هفت ماه بود با آقای امیر اثباتی طراحی و ماکت درست می‌کردیم که آقای حسین پارسایی گفت دو نفر از کمیسیون ۹ نفری عوض شده‌اند، شما کاری نکنید تا این دو نفر هم کار شما را تأیید کنند. گفتم عطف به‌ماسبق که نمی‌شود، ما هفت ماه قبل اجازه گرفته‌ایم و کار می‌کنیم. گفت، نه کار نکنید تا خبر بدهیم. بعد از هفت‌ماه کار و پرداخت 450 میلیون دستمزد، پروژه را نگه‌ داشته‌اند تا آنها را از پست بردارند و بعد کار را ادامه دهيم. من چه کار کنم، اگر در مملکت خودم اجازه کار نداشته باشم؟ روزنامه شرق/ 24 مهر

مهران مدیری
هر اثری را که در طول این سال‌ها ساختم اعم از سریال یا هر نوع کار دیگری، خالق این آثار من هستم اما مالکش من نیستم، مالکیت هر اثری که در تلویزیون ساخته می‌شود چه توسط من چه دیگران با سازمان صداوسیماست و تصمیم برای پخش و پخش نشدن هر برنامه‌ای هم بر‌عهده صداوسیماست… طبیعی است هر کسی که در این کشور به دنیا آمده، تلاش کرده و رشد کرده عاشق وطنش است، عاشق امنیتش است و عاشق تمامیت خاکش. کدام ایرانی را می‌شناسیم که یک وطن تکه‌پاره و از‌هم‌گسیخته را بخواهد؟ بهترین تصمیم را مردم ایران برای کشورشان می‌گیرند. مردمِ شریف، باهوش و دوست‌داشتنی. صفحه اینستاگرام/ 26 مهر

همایون اسعدیان
(درباره فیلم‌های در صف اکران) برای دو هفته بلیت سینماها نیم‌بها شد اما معتقدم تصمیم‌گیری درباره نیم‌بها بودن بلیت در صورتی جواب می‌داد که تلویزیون همکاری خوبی می‌داشت و اطلاع‌رسانی مفصلی درباره آن صورت می‌گرفت. در حالی‌که متاسفانه اطلاع‌رسانی خوبی اتفاق نیفتاد و در جریان هستم که تیزر هم برای آن‌ها ارسال شده بود. در این شرایط نتیجه نیم‌بها شدن بلیت این بود که اگرچه در بعضی شهرستان‌ها وضعیت بد نبود اما در تهران هشت درصد افزایش مخاطب داشتیم و ۴۰‌درصد افت فروش! این افت فروش زمانی اتفاق نمی‌افتاد که پس از نیم‌بها شدن بلیت، حداقل ۵۰‌درصد افزایش مخاطب می‌داشتیم تا به فروش قبل برسیم.ایسنا/ 27 مهر

منوچهر محمدی
رسول ملاقلی‌پور جزو نسل اول سینماگران حوزه هنری‌ و کارش را با عکاسی شروع کرده بود، اما به فیلمسازی بسیار علاقه داشت. البته آن زمان کسی در حوزه هنری به او اعتماد نمی‌کرد و امکاناتی از‌جمله دوربین در اختیارش نمی‌گذاشتند. او خود تعریف می‌کرد که یک شب شیشه انبار تجهیزات حوزه را می‌شکند، دوربین را برمی‌دارد و به جبهه می‌رود. پس از این اتفاق بود که افراد باورشان شد که او فیلمساز است. ناگفته نماند که ما در کل، چند فیلمساز مانند رسول ملاقلی‌پور داریم‌ که به‌صورت غریزی با کار آشنا هستند و سینما و تصویر و تاثیر آن روی مخاطب را می‌شناسند. خبرآنلاین/ 24 مهر

امرالله احمدجو
«تفنگ سرپر» را بیشتر از «روزی روزگاری» می‌پسندم چون در «روزی روزگاری» من مجبور بودم و اصلاً آگاهانه می‌خواستم یک مقدار خودی نشان بدهم راه باز بشود و از این جهت، یک مقدار تکلف در آن وجود دارد، اما در «تفنگ سرپر» سعی کردم که هیچ تکلفی نباشد و کار روان و راحت ساخته شود، به همین خاطر کمتر خودنمایی کردم و یا اصلاً نکردم. در «تفنگ سرپر» تفاوت را در همین حد می‌بینم و به‌نظر من بسیار پرماجراتر است، منتها نیاز به تدوین مجدد دارد اگر دوستان سر قول‌شان مانده بودند بعد از پخش اول ما تدوین مجدد می‌کردیم اضافات را درمی‌آوردیم؛ مطمئنم موفق‌تر از «روزی روزگاری» می‌بود.تسنیم/ 27 مهر

برای پیگیری اخبارفرهنگیاینجا کلیک کنید.