در بهشت زهرای تهران، قطعۀ ۱۸، ردیف ۱۶ شمارۀ ۲۵ زنی مدفون است که هشتم اردیبهشت ۱۳۶۳ خورشیدی چشم از جهان بسته است.
او در سامانۀ سازمان اینگونه معرفی شده است:
نام: خدیجه
نام خانوادگی: ناصری قاجار (امیر اصلانی)
نام پدر: شاهنشاه شهید
روی سنگ قبر هم چنین:
«آرامگاه شادروان بانو خدیجه ناصری قاجار (امیر اصلانی)، فرزند ناصرالدین تولد ۱۲۶۹، فوت ۱۳۶۳.۲. ۸» و با این بیت:
ز مرگت سرد و خاموش است خانه
کجاییای چراغ آشیانه
(عنوان امیراصلانی در کمانک به خاطر نام همسر خود: غلامحسین امیراصلانی ملقب به احتشامالملک. حاصل این ازدواج شش فرزند بوده است.)
بدین ترتیب مشخص میشود هنگام ترور پدر (ناصرالدینشاه قاجار) ششساله بوده و چون در سال ۱۳۶۳ درگذشته شش سال بعد از انقلاب هم زندگی کرده است.
از او به عنوان «خدیجه خانم عزّالسلطنه» و سی و چهارمین فرزند از ۳۷ فرزند ناصرالدینشاه قاجار نام برده شده که طبعا در زمان شش پادشاه زیسته است:
پدرش ناصرالدین شاه، برادرش مظفرالدین شاه، محمدعلی شاه، احمد شاه و بعد از سلسلۀ قاجار هم رضا شاه و نهایتاً محمدرضا شاه.
خدیجه شش سال قبل از ترور و قتل پدر خود - ناصرالدینشاه - به دنیا آمد، در دوران شش پادشاه زیست، شش فرزند آورد و شش سال بعد از پیروزی انقلاب هم زندگی کرد.
