حامد عنقا به ابعاد کمتر شناخته‌شده شخصیت بهروز رضوی اشاره می‌کند؛ از جمله استعداد او در ترانه‌سرایی و نقشش در خلق برخی ترانه‌های مشهور دهه‌های قبل انقلاب. عنقا این گستره شخصیتی را نشانه‌ای از پیچیدگی و غنای هنری رضوی می‌داند و می‌گوید همان کسی که ترانه‌های محبوب را سروده، هنگام خواندن اشعاری آیینی نیز چنان تاثیری می‌گذاشت که شنونده را عمیقا متاثر می‌کرد؛ هنرمندی که به باور او هنر ایران گوهر کمیابی از دست داده است.