در گفت‌وگو با بهرام بدخشانی، مدیر فیلم‌برداری باسابقه سینما، او از تجربه کار با بزرگان سینمای ایران و درسی که از آنها آموخته می‌گوید؛ از مهرجویی که به گفته او سر صحنه زنده بود و سینما را زندگی می‌کرد. بدخشانی روایت می‌کند که مهرجویی حتی گفتن «کات» را دوست نداشت و اگر از صحنه‌ای خوشش می‌آمد، دلش نمی‌آمد آن را متوقف کند. این فیلم‌ساز معتقد است فیلم‌سازانی چون مهرجویی و تقوایی حق داشتند حتی فیلم ضعیف بسازند، چراکه چند اثرشان به بخشی از تاریخ سینمای ایران تبدیل شده و در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود.