معين در سال 1330 در شهرستان نجف آباد واقع در استان اصفهان در خانواده اي کاملا مذهبي و از نظر مالي در سطح متوسط و در خانواده ای ۱۳ نفره همراه با ۳ برادر و۷ خواهر بزرگ شد.  او در دوران نوجواني و جواني قرآن را با صوت و اشعار و غزليات شعراي بزرگ را با لحني زيبا ميخواند. او در همان دوران با دوستان خود در مجالس شادماني برنامه هاي بسياري در شهر خود و ديگر شهرهاي استان اصفهان اجرا ميکرد.

در سن ۱۸ سالگی نزد اساتید آواز آن زمان همچون تاج اصفهانی و حسن کسایی به یادگیری گوشه‌ها و دستگاه‌های آواز ایرانی پرداخت. از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ در هتل عباسی اصفهان و کاباره هزار و یک شب به اجرای برنامه مشغول شد.

اولین کار خود را در سال ۱۳۵۹ با عنوان «یکی را دوست می‌دارم» روانه دنیای موسیقی کرد. اما نکته مهم این بود که یکی را دوست می‌دارم با ترانه‌ای از مسعود امینی و آهنگی از معین آنچنان در میان مردم جا باز کرد که این اثر پس از مدتی کوتاه از مرزهای ایران گذشت و توسط خوانندگان ایرانی که پس از انقلاب به امریکا مهاجرت کرده بودند خوانده شد. هایده ، ابی و عارف از جمله معروف ترین این افراد بودند .

 معین یک شبه راهی را که بسیاری برای آن سال ها کار کرده بودند پیمود و به آوازه خوانی نامی تبدیل شد .