روایتی از ماندگاری؛ آنچه پس از صحنه باقی می‌ماند

عباس یاری، منتقد و پژوهشگر سینما،با اشاره به خاطره‌ای شخصی، از لحظه‌ای سخن می‌گوید که معنای فرهنگ برایش عینیت پیدا کرد. او از مراسمی یاد می‌کند که به نام بهرام بیضایی برگزار شده بود و حضور مادر سالخورده او، تصویری ماندگار ساخت. یاری این صحنه را نشانه پیوند عمیق نسل‌ها می‌داند؛ جایی که احترام، حافظه و تلاش فکری در کنار هم معنا می‌گیرند. به باور او، بیضایی نمونه هنرمندی است که رد نگاهش در زمان باقی می‌ماند و حتی از فاصله جغرافیایی نیز پیگیر سرنوشت فرهنگی سرزمینش می‌ماند. این روایت، تأملی است بر ماندگاری اندیشه و ارزش پیوستگی فرهنگی.