بابک شهاب می‌گوید «شب‌های روشن» و «یادداشت‌های زیرزمینی» تفاوت عمده‌ای ندارند؛ شاید قالب و زبانشان متفاوت باشد، اما هر دو یک وجه مشترک کلیدی دارند: تصویر یک انسان ناتوان در دوران روسیه تزاری، انسانی که می‌داند اما نمی‌تواند جهان اطراف یا حتی زندگی خودش را تغییر دهد.
او تجربه ترجمه «شب‌های روشن» را لذت‌بخش و روان توصیف می‌کند، اما «یادداشت‌های زیرزمینی» چالش بزرگتری بوده است؛ اثر داستانی است یا رساله فلسفی؟ این سوالی است که هنوز برای او کامل روشن نیست، اما هرچه بیشتر جلو می‌رود، پاسخ‌هایش شفاف‌تر می‌شوند.