روز شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۵۷ روزنامه‌ی فیگارو فرانسه با شاه ایران، که در پی اعتراض‌های رو به افزایش مردم مجبور به ترک کشور شده بود و در آن مقطع در مراکش به سر می‌برد، گفت‌وگویی درباره‌ی وقایع اوضاع ایران انجام داد. بخش‌هایی از پاسخ‌های شاه را که همان روز در رزونامه‌ی کیهان نیز بازنشر شد در ادامه می‌خوانیم:

  • در تهران یک شورای سلطنت وجود دارد و ارتشی که مراقب نظم است. بیش از این چه می‌توانم توقع داشته باشم؟
  • شاه ضمن گفت‌وگو از مذهب گفت: «من عمیقا مذهبی هستم و از روزگار بسیار کودکی چنین بوده‌ام. بدون خدا من هیچ چیز نخواهم بود.»
  • ایرادی که به من گرفته می‌شود این است که بنیادهای یک ملت اصولا سنتی و محافظه‌کار را دگرگون کرده‌ام... همیشه ماجراجویانی وجود دارند. کسانی که رویای روزگار خوش گذشته را دارند و خواهان بردگی زمین‌داران بزرگ و بی‌بهره ماندن زنان و بی‌سوادی توده‌های مردم‌اند.»
  • در میان ملاها، هم‌چنان‌که در میان مردم، اکثریت خاموشی وجود دارد که می‌خواهند ببینند چه پیش می‌آید.
  • پدرم می‌خواست در سال‌های ۱۹۲۰ از ایران یک جمهوری مدرن به وجود آورد... اما این آیت‌الله‌های قم بودند که خواستند ژنرال رضاخان خود را شاه اعلام کند.
  • فعلا در این سرزمین اسلام [مراکش]، حالم خیلی خوب است؛ اما به این معنی نیست که یک روز به جای دیگری پرواز نکنم.
آخرین تحولاتسیاسیرا اینجا بخوانید.