هفت صبح| روزهای سخت جنگ را تجربه میکنیم؛ والدین کودکان خردسال که درکی از جنگ ندارند و بیشتر آسیبپذیرند؛ نگرانیشان دوچندان است. میخواهم تجربیات مونا موسی، روانشناس در نوار غزه که از سال ۲۰۰۹ در طول جنگهای آنجا با کودکان کار کرده را اینجا بنویسم. به امید پروردگار مهربان هیچ کودکی در جنگ آسیب نبیند و همه جای دنیا در صلح باشد.
خانواده را در یک اتاق جمع کنید
همه اعضای خانواده باید در یک اتاق امن، عاری از هر چیز شکستنی، مانند پنجرهها و قاب عکسها، بمانند تا در صورت گلولهباران یا انفجار از آسیب قابل توجه جلوگیری شود.
صحبت در مورد جنگ را به حداقل برسانید
والدین باید تا حد امکان سعی کنند از صحبت در مورد جنگ، ویرانی، گلولهباران و مرگ در مقابل کودکان خودداری کنند. ترجیحا با کودکان شوخی و در مورد چیزهای شاد صحبت کنند.
بازیها
کودکان باید بازیهای معناداری در دسترس داشته باشند و خانوادهها بتوانند با هم بازی کنند. اگر به دلیل جنگ بازیها در دسترس نیستند، میتوان با ساختن بازی با هر منبعی که در دسترس است، بر این مشکل غلبه کرد.
به حداقل رساندن مواجهه با اخبار
والدین باید تا حد امکان تماشای اخبار تلویزیونی توسط فرزندانشان را محدود کنند، بهخصوص اگر حاوی تصاویر آزاردهنده باشد.
نقاشی
در مواقع آوارگی و سختی، کودکان میتوانند کاغذ یا قلمی برای نقاشی و بیان احساسات خود پیدا کنند.
گفتگو
والدین باید با فرزندان خود گفتوگو کنند، از آنها در مورد احساساتشان بپرسند و آنها را به بیان آنها تشویق کنند.
قصهگویی
کودکان را میتوان با خواندن یا گفتن داستانهای لذتبخش و روحیهبخش سرگرم کرد.
خمیربازی
توصیه میشود کودکان زیر سه سال را به استفاده از خمیر بازی به جای نقاشی برای رهایی از تنش فروخورده تشویق کنید.
اختلالات رفتاری
والدین باید برای اختلالات رفتاری مانند شب ادراری یا حملات پانیک آماده باشند. در صورت بروز این اختلالات، نباید فرزندان خود را تنبیه کنند.
اطمینان خاطر
در صورت حمله هوایی، به والدین توصیه میشود در طول بمباران آرامش خود را حفظ کنند، کودکان را به آرامش تشویق کنند، نفس عمیق بکشند و به آنها اطمینان خاطر دهند.
در آغوش گرفتن کودکان
اگر کودک دو ساله است، توصیه میشود مادر فرزند خود را در آغوش بگیرد. آغوش مادر به فرزندش کمک میکند تا دردی را که تجربه میکند، درک کند و احساس عشق و امنیت را در او تقویت کند.
