چند روزی است که پیشنهادهایی با عنوان «حمایت از زنان شاغل» دوباره روی میز مجلس آمده؛ از مرخصی ویژه قاعدگی گرفته تا یک روز دورکاری تشویقی در ماه. طرحهایی که در ظاهر، رنگ حمایت دارند، اما در عمل با یک سؤال جدی روبهرو هستند: آیا بازار کار ایران، آمادگی اجرای آنها را دارد؟
تجربه سالهای گذشته میگوید نه همیشه. در کشوری که هنوز اجرای کامل مرخصی زایمان و شیردهی با مقاومت کارفرمایان مواجه است، اضافه شدن مرخصیهای جدید میتواند به جای حمایت، به ریسک شغلی زنان تبدیل شود. بسیاری از زنان شاغل میگویند هر امتیاز قانونی، در محیطهای مردانه کار، گاهی به بهانهای برای کنار گذاشته شدن، تمدید نشدن قرارداد یا حذف از مسیر ارتقا تبدیل میشود.
تعارض میان کار و خانواده، بیش از همه زنان را فرسوده میکند؛ فرسودگیای که بر سلامت روان، کیفیت زندگی و حتی روابط خانوادگی اثر میگذارد. وقتی حمایتها بدون ضمانت اجرایی و همراه با نگاه سیاسی طراحی میشود، نهتنها کمکی به زنان نمیکند، بلکه آنها را به حاشیه امنتری به نام «انصراف از حق» سوق میدهد.
حمایت واقعی از زنان شاغل، نه در شعار و مرخصیهای نمایشی، بلکه در امنیت شغلی، اجرای قانون و تغییر نگاه بازار کار معنا پیدا میکند.