رسید خرید؛ تکهای کاغذ کوچک، اما با خطری بزرگ. چیزی که هر روز بیتفاوت میگیریم، تا میکنیم و در جیب میگذاریم، میتواند حامل مواد شیمیایی مختلکننده هورمون باشد. موادی که آرام و بیصدا از راه تماس پوستی وارد بدن میشوند و سلامت هورمونی، باروری و حتی آینده انسان را تهدید میکنند.
اما ماجرا فقط به رسید خرید ختم نمیشود. ظروف یکبار مصرف، بستهبندیهای پلاستیکی، بطریها، لوازم آرایشی و حتی برخی خوراکیهای رنگارنگ، همگی بخشی از یک تهدید نامرئیاند. تهدیدی که نه ناگهانی، بلکه تدریجی عمل میکند؛ تجمع مواد شیمیایی در بدن، اختلال در تعادل هورمونها، آسیب به کبد و کلیه و افزایش ریسک بیماریهای جدی.
آنچه این خطر را نگرانکنندهتر میکند، عادی شدن آن است. بسیاری از این کالاها با مجوز رسمی تولید میشوند و همین، حس امنیتی کاذب ایجاد کرده است. شهروندان خسته از هشدارهای پیدرپی، دیگر شوکه نمیشوند؛ فقط میپرسند: «این یکی را کجای دلمان بگذاریم؟»
کودکان، زنان باردار و افرادی که تماس مداوم با این مواد دارند، در معرض آسیب بیشتری هستند. راهکارها سادهاند اما جدی: کمتر رسید بگیرید، دستها را بشویید، غذای داغ را در پلاستیک نریزید و فریب ظاهر بیخطر کالاها را نخورید.
این فقط رسید خرید نیست؛ اگر بیتوجه بمانیم، رسید بیماری است.