هفت صبح| به‌دنبال آغاز جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران و پاسخ کوبنده و سریع کشورمان به این تجاوز وحشیانه، یکی از مهم‌ترین سوالاتی که ذهن محافل نظامی رژیم اسرائیل را به خود مشغول کرده، این است که آیا اسرائیل موشک‌های رهگیر کافی برای مقابله با پهپادها و موشک‌های ایران دارد؛ به ویژه اینکه نوع و شدت حملات ایران علیه اسرائیلی‌ها با ارزیابی‌های آنها بسیار متفاوت بوده و همانگونه که خود آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها اعتراف می‌کنند، این حملات فراتر از سطح انتظارات و پیش‌بینی‌ها بود.

 

در همین زمینه محافل اسرائیلی‌ هشدار می‌دهند که ادامه این جنگ، تلفات انسانی و مادی اسرائیل را به شکل وحشتناکی افزایش خواهد داد و بعد از جنگ ۱۲روزه در ماه ژوئن مشخص شد که سیستم پدافندی اسرائیل کارایی قابل انتظار برای مقابله با موشک‌ها و پهپادهای ایرانی را ندارد. این در حالی است که شدت حملات ایران و نوع و تعداد موشک‌های قابل استفاده در جنگ کنونی قابل مقایسه با جنگ قبلی نیست. منابع صهیونیستی اعلام کردند که در این شرایط، کمبود ذخیره موشک‌های رهگیر، نگرانی‌های زیادی را در میان اسرائیلی‌ها به وجود آورده و ترس از فروپاشی سامانه‌های پدافندی اسرائیل و آمریکا زیر رگبار شدید موشک‌ها افزایش یافته است.

 

اگر ذخایر رهگیر اسرائیل کاهش یابد و همزمان سامانه‌های آمریکایی مستقر در منطقه نیز با مصرف بالا مواجه شوند، امکان جایگزینی سریع این ذخایر محدود خواهد شد. این وضعیت می‌تواند اسرائیل را در موقعیتی دشوارتر از جنگ ۱۲روزه قرار دهد؛ چرا‌که همزمان با کاهش ذخایر داخلی، پشتوانه منطقه‌ای نیز تحت فشار است.

 

از منظر عملیاتی، چنین سناریویی می‌تواند در مراحل بعدی درگیری معادله را تغییر دهد. اگر ظرفیت رهگیری کاهش یابد، احتمال عبور موشک‌ها و افزایش اصابت‌ها بیشتر خواهد شد. به تعبیر دیگر، در صورت استمرار این روند، ممکن است فضای عملیاتی برای حملات مؤثرتر در مراحل بعدی فراهم شود. در آن مرحله، اهمیت انتخاب دقیق اهداف و تمرکز بر نقاط راهبردی، نقش تعیین‌کننده‌تری پیدا خواهد کرد.


روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در گزارشی به نقل از ران کوچاو، فرمانده سابق نیروی هوایی و موشکی رژیم صهیونیستی، در واکنش به اظهارات خوشبینانه در رسانه‌های این رژیم در مورد ذخایر موشک‌های رهگیر اسرائیل اعلام کرد: شنیده‌ام که ژنرال‌ها، خبرنگاران و وزرای اسرائیلی می‌گویند وضعیت ما در سطح ذخایر موشک‌های رهگیر خوب است.

 

اما واقعیت آن است که این یک اطمینان خاطر کاذبی بیش نیست. مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی اعلام کرد که در طول جنگ قبلی، اسرائیل از صدها موشک رهگیر در سامانه‌های پدافندی مختلف خود استفاده کرد که منجر به کمبود شدید ذخایر آنها شده است. بر اساس این گزارش، ایران در جنگ ژوئن ۲۰۲۵، موشک‌ها را از مناطق دور شلیک می‌کرد و به دنبال بهره‌برداری از شکاف‌های دفاعی اسرائیل از طریق حملات رگباری با موشک‌های کم اما مکرر و به شکل شبانه‌روزی بود و در نتیجه، بار سیستم پدافندی اسرائیل را بیش از حد زیاد کرد.


گفتنی است، رژیم اسرائیل با حمایت آمریکا به یک سیستم پدافندی چند لایه متکی است که به عنوان پیشرفته‌ترین سیستم پدافندی در جهان توصیف می‌شود‌ اما با این وجود آسیب‌پذیری شدید آن در مقابله با حملات موشکی و پهپادی ایران، چه در جنگ ۱۲ روزه و چه به ویژه در جنگ کنونی، روشن شد. سامانه پدافندی «پیکان» ویژه رهگیری موشک‌های بالستیک بوده و در جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی تعداد قابل توجهی از موشک‌های رهگیر سامانه پیکان۲ و پیکان۳ مصرف کرد.

 

این در حالی است که سامانه پیکان۳ در سال قادر به تولید تنها ۱۰۰ موشک است و پر کردن مجدد ذخایر آن زمان زیادی طول می‌کشد. سامانه پدافندی ‌فلاخن داوود‌ هم برای رهگیری موشک‌های میان برد با برد بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلومتر و پهپادها طراحی شده و آنگونه که منابع اسرائیلی گزارش می‌دهند، این سامانه در حال حاضر از کمبود شدید ذخایر موشک‌های رهگیر رنج می‌برد. سامانه گنبد آهنین هم به طور عمده برای رهگیری موشک‌ها و راکت‌های کوتاه برد ساخته شده و در مقابله با حملات گسترده ایران کارایی ندارد.

 

همچنین استفاده زیاد از این سامانه، نگرانی‌های زیادی در میان صهیونیست‌ها ایجاد کرده و آنها هشدار می‌دهند که اگر وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند ذخایر موشک‌های رهگیر این سامانه ظرف چند روز تمام خواهد شد. البته در جنگ کنونی، سامانه جدیدی به نام پیکان۴ نیز به این سیستم دفاع لایه‌ای اسرائیل اضافه شده که آن‌ها ادعا دارند برای تقابل و رهگیری موشک‌های هایپرسونیک طراحی و به کار گرفته شده است. البته نرخ برخورد موشک‌های شلیک شده توسط ایران نشان می‌دهد که اضافه شدن سامانه پیکان۴ نتوانسته تغییر چندانی در شرایط ایجاد کند و موشک‌های ایرانی خسارات گسترده‌ای به تل‌آویو و سایر شهرهای اسرائیل وارد کرده است. (تسنیم و فرارو)