صدالبته ما بازیهای زیادی که بتواند به شکل موفقیتآمیز بهترین عناصر FPS و ژانر مخفیکاری را باهم تلفیق نماید، دریافت نکردهایم.
اما خب در هر صورت آثاری منحصر بهفرد و شایسته وجود دارند که کارشان را به بهترین شکل ممکن انجام دادهاند که تجربهای پرتنش و هیجانانگیز به گیمرها هدیه کردهاند. ورای اینکه تمرکز اصلی بازی روی وحشت، اکشن یا مخفیکاری خالص باشد، ما در ادامه با آثاری آشنا میشویم که به معنای واقعی کلمه یک سر و گردن از بقیه همقطاران خود بالاتر هستند و تجربه آنها واجب است. با مجله بازار همراه باشید.
Deus Ex
جزئیات:
- تلفیق سیستمهای نقشآفرینی (RPG) با گیمپلی مخفیکاری که آزادی عمل قابل توجهی دارد
- ارائه چندین راه حل برای هر چالش و مشکلی که پیشروی پروتاگونیست قرار دارد
سری Deus Ex از سالهای دور به عنوان یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین آثار ژانر مخفیکاری معرفی شده و «تاکید و تمرکز روی آزادی عمل و انتخاب بازیکنان» از جمله دلایل اصلی آن بوده است. مراحل بازی به عنوان یک سری سندباکس طراحی شدهاند؛ جایی که هک، مبارزه و مخفیکاری هریک به مثابه ابزاری مهم مورد استفاده قرار گیرند. همین طراحی چندلایه باعث میشود تا بازیکن بتواند به روشهای کاملا متنوعی مشکلات و چالشها را برطرف کند. نتیجه نهایی؟ آزادی عمل فوقالعاده برای آزمایش و امتحان روشهای مختلف، بدون نیاز به بهرهگیری اجباری از یک متود یا راهحل خاص.
عنصر دیگری که حتی قدرت بیشتری به بازی میبخشد، سطح خارقالعاده یکپارچگی است که از گیمپلی تا روایت آن کشیده میشود. دنیای Deus Ex طوری طراحی شده تا به تکتک تصمیمات بازیکن واکنش معنادار دهد و اختیار عمل بازیکن را به عنوان اولویت اصلی به منظور غوطهوری حداکثری در جهان بازی – هم از طریق گیمپلی و هم داستان – در نظر بگیرد.
Thief: The Dark Project
جزئيات:
- مشاهدهپذیری و سر و صدا به عنوان مکانیکهای هستهای گیمپلی
- شکیبایی و پرهیز از مواجهه با دشمنان در خط مقدم فلسفه طراحی بازی
در حالی که خیلی از بازیهای مخفیکاری سراغ فضاها و تجهیزات مدرن میروند، بازی Theif: The Dark Project یک قدم رو به عقب برداشته و بازیکنان را به جهانی تیره و تاریک میبرد که در آن خنجر جای تکنولوژی را گرفته است. گیمپلی بازی به نوعی «مخفیکاری به خالصترین شکل ممکن» است و شما باید مدام در سایهها بمانید و از ایجاد سر و صدا پرهیز کنید. استفاده از تمام امکانات و روشهای هوشمندانه برای عبور از سد نگهبانان (آن هم بدون اینکه کسی شما را ببیند) مهمترین چیز به حساب میآید و خبری از رویاروییهای خونین و پززد و خورد نیست.
در نتیجه همه این موارد، گیمپلی Thief محدودیت و صدالبته تنش بسیار بیشتری دارد، چراکه هر حرکت خطر و ریسک قابل توجهی در پی خواهد داشت و موفقیت به این بستگی دارد که شما شکیبایی و هوشمندی را سرلوحه کار خود قرار دهید. Thief: The Dark Project همچنان یکی از متمرکزترین و تاثیرگذارترین آثار ژانر مخفیکاری محسوب میشود و نشان میدهد چگونه یک سری مکانیزم و فلسفه طراحی اساسی در یک ژانر پس از سالهای طولانی هنوز هم میتواند مجذوبکننده و لذتبخش باشد.
Dishonored
جزئيات:
- ترکیب تواناییهای فراطبیعی با طراحی مراحل نیمه جهان باز
- پشتیبانی از سبک بازیهای مختلف و تصمیم برای کشتن یا نکشتن دشمنان که به پایانبندیهای مختلف ختم میشود
هرگاه صحبت از بازیهای مخفیکار به میان بیاید، Dishonored تقریبا همیشه – و به شکل کاملا شایسته – وارد ماجرا میشود. این بازی به جای بهرهگیری از یک رویکرد واقعگرایانه، چندین قابلیت و قدرت فراطبیعی را معرفی میکند تا مانورپذیری و خلاقیت بازیکنان افزایش یابد؛ از تلهپورت گرفته تا دستکاری عناصر محیطی، همه چیز برای خلق یک تجربه منحصر به فرد در دستان بازیکن قرار دارد.
این طراحی خاص باعث شده تا شما بتوانید طیف گستردهای از انتخابها را در طول گیمپلی در اختیار داشته باشید. از مخفیکاریهای طاقتفرسا و پنهان شدنهای بیپایان خسته شدهاید؟ Dishonored کاملا از شما برای بهرهگیری از سبک تهاجمی و پر سر و صدا حمایت میکند. در مقابل، اگر میخواهید مثل شبحی به جان دشمنان بیفتید و یک به یک آنها را با روشهای خلاقانه و جذاب از پای درآورید، بازی همچنان کلی گزینه متنوع در اختیارتان میگذارد. در هر صورت ریش و قیچی در دستان شماست.
Dishonored قطعا یکی از مهمترین بازیهای ژانر مخفیکاری در دو دهه گذشته است که طرفداران بیشماری نیز دارد. علاوه بر تمام نکاتی که درباره گیمپلی جذاب آن گفتیم، بازی مذکور داستان و روایت قدرتمندی هم ارائه میدهد تا محصول نهایی یک پکیج کامل و درجه یک باشد.
Prey
جزئیات:
- پشتیبانی کامل عناصر محیطی از گیمپلی مخفیکاری
- تلفیق عناصر شبیهسازی و مخفیکاری برای غوطهوری حداکثری بازیکنان
بازی تحسینشده Prey «مخفیکاری» را نه به عنوان سیستم اصلی گیمپلی، بلکه به عنوان یکی از چندین ابزار مختلف برای رسیدن به اهداف و تکمیل ماموریتها به بازیکن ارائه میکند. بازیکنان میتوانند با استفاده از حرکات دقیق از مواجهه با دشمنان پرهیز کنند و خلاقانه از تواناییهای خود بهره ببرند، و بسیاری از اجزای محیط نیز به جای حضوری منفعل به شکل اجسامی در پسزمینه، برای حصول همین هدف در خدمت پروتاگونیست بازی هستند.
محیط ایستگاه فضایی در واقع یک جهان تعاملی و شگفتانگیز است که در آن استفاده از دانش و آزمون و خطا به شکل شایسته مورد تقدیر قرار میگیرد و حتی پیچیدهترین پازلهای منطقی میتوانند با هوشمندی بازیکن به قطعات کوچکتر تقسیم شوند. شاید مخفیکاری تنها راه تجربه Prey نباشد، اما در اکثر لحظات مهم احساس میکنید بهترین و طبیعیترین واکنش برای بقا پنهان شدن در سایهها و پرهیز از متودهای تهاجمی و پر سر و صدا خواهد بود.
Alien: Isolation
جزئيات:
- هوش مصنوعی فوقالعاده دشمنان که با رفتار بازیکن تطبیق مییابد
- تاکید و تمرکز روی بقای محض به جای قدرت دادن به بازیکن
ژانر وحشت یکی از ژانرهایی است که توانایی تلفیق ایدهآل با عناصر مخفیکار را دارد، و خب هیچ بازی طی چند دهه اخیر نتوانسته مثل Alien Isolation این کار را انجام دهد. زنومورف، بیگانه مشهور و هراسبرانگیز بازی عملا شکستناپذیر است و تنها راه پیشروی شما مخفی شدن و فرار از اوست. شما در تکتک لحظات بازی حس ضعف و ترس دارید و جالبتر اینکه باید مدام روش مخفیکاری و فرار خود را تغییر دهید، چراکه دشمن به واسطه هوش مصنوعی پیچیده و پیشگامش الگوی رفتاری شما را یاد میگیرد و بر اساس آن واکنش نشان میدهد.
عنصر پیشبینی ناپذیر بودن، همان چیزی است که به هسته اصلی گیمپلی تبدیل شده و شاید یک استراتژی در لحظهای به خصوص بقای پروتاگونیست را تامین کند، اما درست در مواجهه بعدی تضمینکننده شکست و مرگ او خواهد بود. مهم نیست چقدر به مکانیکهای گیمپلی یا رفتار زنومورف مسلط شده باشید و یا حتی چقدر در بازی پیشروی کنید، در هر صورت شما همیشه تنها یک اشتباه تا مرگ فاصله دارید.
Alien Isolation از جمله بازیهایی است که هر چه از زمان انتشارش فاصله گرفتیم، بیشتر متوجه ارزش و شگفتی آن شدیم. امروزه این بازی یکی از بهترین عناوین ترسناک تاریخ به شمار میآید و خیلی از طرفداران برای ساخت دنباله آن لحظه شماری میکنند – اتفاقی که هنوز متاسفانه رخ نداده و خبر دقیق و موثقی دربارهاش وجود ندارد.
Gloomwood
جزئیات:
- الهام گرفته از بازیهای مخفیکاری قدیمی
- طراحی بصری کلاسیک و تلفیق آن با گیمپلی مدرن
بازی Gloomwood مستقیم ما را به ریشههای ژانر مخفیکاری میبرد، جایی که همه چیز حول محور نور، سایهها و صداهای محیطی میچرخد. اما علیرغم طراحی بصری کلاسیک و قدیمی آن که یادآور خاطرات دوران پلی استیشن ۱ و پلی استیشن ۲ است، طراحی مراحل و گیمپلی کاملا مدرن و پیچیده بوده و اجازه میدهد بازیکن همزمان با تجربه حس نوستالژی، یک تجربه ویدیوگیمی پیچیده و نوین داشته باشد.
هر مواجهه و چالش به دقت و برنامهریزی بازیکن وابسته است و دویدن به این طرف و آن طرف و استفاده از اسلحه اصلا پیشنهاد نمیشود. Gloomwood برای کسانی که به دنبال آن تجربه خالص عناوین کلاسیک در ژانر مخفیکاری هستند، یک احیای بینقص و تمام عیار ارائه میدهد و در لیست خواستههای بازیکنان و طرفداران همه باکسها را تیک میزند.
Blood West
جزئيات:
- تکیه بر سبک گیمپلی آهستهتر و متفکرانهتر
- ادغام مستقیم اکتشاف و مخفیکاری
ژانر بقا از زمانی که یادمان میآید – ورای سبک گیمپلی یا محیط بازی – همیشه عناصری از ژانر مخفیکاری قرض گرفته است. پرهیز از مبارزات مستقیم بدون شک یکی از بهترین روشها برای کاهش خطر مرگ به حساب میآید و در بازی Blood West ماندن در تاریکی و دوری کردن از نور بهترین و قابل اتکاترین استراتژی است.
تمام المانهای گیمپلی نیز دقیقا همین رویکرد را تقویت میکنند، زیرا برنامهریزی و انتخاب دقیق موقعیت به مهارتهایی کلیدی و حیاتی تبدیل میشود که بازیکنان باید برای بقا و رسیدن به اهدافشان در دنیای بازی به کار گیرند. در مجموع میتوان گفت Blood West نگاه و رویکرد خاصی به ژانر مخفیکاری دارد و بیش از هر چیز روی خلق اتمسفر و نتیجه تصمیمات متمرکز میشود، آن هم بدون اینکه بخواهد بیش از حد از ریشههای این ژانر فاصله بگیرد.
