هفت صبح| آتش‌بس دو هفته‌ای اعلام شده و تنگه هرمز بازگشایی موقت می‌شود اما آنچه در پشت صحنه این توافق رخ داد، روایتی از فشار اقتصادی بی‌سابقه بر آمریکا و متحدانش بود. نفت بالای ۱۴۰ دلار، تورم سرسام‌آور، کمبود کود در آستانه فصل کاشت و زمزمه‌های نارضایتی مقامات آمریکا از حامیان مالی جنگ، همگی دست به دست هم دادند تا کاخ سفید آتش‌بس بر پایه شروط ایران را بپذیرد.


جزئیات از این قرار است که با بسته شدن تنگه هرمز، روزانه حدود ۱۳درصد از عرضه جهانی نفت حذف شد و قیمت نفت خام جهشی بی‌سابقه کرد، اما فشار واقعی روی جیب مردم آمریکا در پمپ بنزین‌ها خودش را نشان داد. میانگین قیمت بنزین معمولی در سراسر آمریکا از ۳.۰۱ دلار در اوایل مارس به ۳.۹۶ دلار در نیمه این ماه رسید. قیمت گازوئیل که موتور حمل و نقل کالاها را روشن نگه می‌دارد، جهشی شدیدتر داشت و از ۳.۸۹ دلار به ۵.۳۷ دلار افزایش یافت.


داده‌های موسسه مدیریت تامین نشان می‌دهد که شاخص قیمت‌های پرداختی مشاغل در بخش خدمات به ۷۰.۷ واحد رسید که بالاترین سطح از شش ماه پیش بود، یعنی کسب‌وکارها هزینه‌های سرسام‌آوری برای تأمین انرژی متحمل می‌شدند و آن را به زنجیره تأمین و نهایتاً به قیمت کالاهای مصرفی منتقل می‌کردند. پیش‌بینی‌های اقتصادی حاکی از آن بود که شاخص قیمت مصرف‌کننده در آستانه انتشار، افزایشی یک‌درصدی را ثبت کند که شدیدترین جهش ماهانه از زمان جنگ اوکراین محسوب می‌شد.


در بحبوحه این فشارها، ایده جبران هزینه‌های جنگی از کشورهای عربی منطقه هم با شکست مواجه شد. کاخ سفید اعلام کرده بود که ترامپ به شدت به دنبال دریافت هزینه جنگ از متحدان عرب است، اما بسیاری از این کشورها خودشان در آتش جنگ می‌سوختند. امارات متحده عربی به تنهایی بیش از ۲,۳۰۰ حمله موشکی و پهپادی را متحمل شده بود و اقتصاد منطقه هم با کاهش درآمدهای نفتی و اختلال در تجارت و کاهش درآمد گردشگری مواجه بود. این واقعیت، ایده «جبران هزینه» را عملی نمی‌کرد و فشار تأمین مالی را بر دوش بودجه فدرال آمریکا سنگین‌تر می‌نمود.


همچنین بحران کود شیمیایی ماشین امنیت غذایی جهان را از ریل خارج کرد. تنگه هرمز مسیر حدود ۳۰درصد از تجارت جهانی اوره و کودهای فسفاته است. با بسته شدن این مسیر، قطر اعلام کرد که به دلیل حملات، قادر به انجام تعهدات خود برای تأمین کود نیست.بسیاری از کشورهای در حال توسعه که همین الان در آستانه فصل کاشت بهاره قرار داشتند، در صف اول آسیب قرار گرفتند. کارل اسکائو، معاون اجرایی برنامه جهانی غذا، هشدار داد: «در بدترین حالت، این به معنای کاهش عملکرد و شکست محصول در فصل آینده است.» هند، اتیوپی و کنیا از جمله کشورهایی بودند که با کمبود حاد اوره مواجه شدند.


در آمریکا، کشاورزان ذرت با افزایش هزینه‌ها و کمبود نهاده‌ها روبه‌رو بودند. تحلیلگران گروه سی‌آر‌یو تخمین زدند که این اختلال می‌تواند منجر به کاهش قابل توجه عملکرد محصولات کشاورزی و در نتیجه افزایش شدید قیمت مواد غذایی در ماه‌های آینده شود. این چشم‌انداز تیره و تار که می‌توانست به تورم مواد غذایی و ناآرامی‌های اجتماعی در سراسر جهان دامن بزند، یکی از مهم‌ترین عواملی بود که تیم اقتصادی ترامپ را نگران کرد.


البته افزایش ۵۶ واحدی نرخ بهره اوراق قرضه آمریکا و افزایش ۱۳ درصدی قیمت بنزین، نشانه‌هایی از یک سیستم مالی بود که داشت از درون فرو می‌پاشید. ترامپ که وعده «آمریکای قوی» را داده بود، ناگهان خود را در برابر انتخاب دشوار بین پذیرش شروط سنگین ایران یا فروپاشی اقتصادی داخلی دید.