هفت صبح| در این چندر روز حمله آمریکایی – صهیونیستی به ایران جان، هر کسی به هر نحوی و با هر دیدگاهی حمایت خودش را از وطن نشان داده. برخی از ورزشکاران و بازیگران و اهالی موسیقی با دلنوشتههایی در قالب استوری در فضای مجازی یا حضور در مراکز درمانی و آتشنشانی یا حلال احمر این حمله جنایتکارانه را محکوم کردهاند.
خیلیها هم که وسطباز هستند و سکوت کردهاند و فرصتطلب... اینها بیشتر نگران موقعیتشان هستند و دستکمی از کسانی که عملا وطنفروشیشان را فریاد میزنند، ندارند. کاری با اینها نداریم. حسابشان بماند برای بعد...
اما مردم غیور و وطنپرستمان که با هر موقعیت اجتماعی، صحنه را ترک نکردهاند. مثل این دختری که پوتین پوشیده. بیمقدارهای وطنفروشی که به امثال این باغیرتها، لقب پرستو میدهند و خود وقتی به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند.
اسم این دختر شجاع را نمیدانم وگرنه با افتخار نام و رسمش را اینجا مینوشتم.
دختر برازندهای با شکل و شمایل امروزیها؛ همانها که ژل لب تزریق میکنند و فیلر میزنند و چه بدانم از این کارها... دهه هفتادی یا هشتادی است. از همین دختران خودمان که هر روز در کوچه و خیابان میبینید...عکس سیدمجتبی خامنهای رهبر ایران را به گردن انداخته؛ به خبرنگار میگوید به این دلیل پوتین پوشیده که میخواهد بجنگد. میگوید وقتی پیرو امام حسین باشی، ممکن است یک وقتهایی هم آب برای خوردن نداشته باشی.
میگوید مگر خواهر و برادرهای ما در یمن و غزه چه کار میکنند. همینطوری ایستادهاند. چون به خدا ایمان دارند. ایستادهاند در خیابان... غذا ندارند بخورند؛ پوست و استخوان شدهاند. میگوید اما وضع ما خیلی خوب است و مشکلی نداریم...
