اینکه آیا این موضوع یک نقطه ضعف است یا خیر، جای بحث دارد؛ به خصوص وقتی میبینیم بازیهای دیسی (DC) که بتمن را در نقش یک شخصیت قابل بازی ندارند، با شکست و نابودی مواجه شدهاند. با این حال، این مسئله گواهی بر این است که بازیهای بتمن تا چه حد در سالهای اخیر تاثیرگذار و محبوب بودهاند.
فرنچایز بتمن آرکهام بسیار جذاب و خیرهکننده است، زیرا هر نسخه از آن به شدت منحصربهفرد است و به همین دلیل، هر کدام از این بازیها طرفداران خاص خود را دارند که از آن دفاع میکنند. این موضوع در مورد بسیاری از بازیهای غیر آرکهامی بتمن نیز صدق میکند، و طرفداران این شخصیت، میتوانند از عناوین خیلی زیادی لذت ببرند، چیزی که نمیتوان در مورد سایر شخصیتهای دیسی گفت.
LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight
با تمام این اوصاف، این بازی همچنان یک دستاورد بزرگ برای سری لگو بتمن به حساب میآید
از آنجا که سری بازیهای لگو و آرکهام جزو محبوبترین عناوین بتمن هستند، ترکیب این دو در گیمپلی بازی LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight یک ایده فوقالعاده بود؛ به طوری که این بازی هم از سیستم جمعآوری آیتمها در سری لگو استفاده میکند. این بازی به شدت از فرمولهای موفق سری آرکهام مثل مبارزات روان، مخفیکاری و گشتوگذار در نقشه با قلاب و شنل الهام گرفته است. با این حال، یک بازیکن همیشه باید بتمن باشد، در حالی که نفر دوم میتواند آزادانه بین شخصیتهایی مثل جیم گوردون، کتوومن، رابین، نایتوینگ و تالیا الغول جابهجا شود. همچنین وقتی دسترسی به نایتوینگ باز میشود، بازی کردن با رابین دیگر عملا دلیلی ندارد؛ از طرفی، شخصیت تالیا هم تازه در اواخر داستان قابل بازی میشود که چندان جالب نیست، مخصوصا وقتی میبینیم برای انجام مراحل فرعی جزیرههای اطراف گاتهام، تقریبا هیچ نیازی به او نیست.
Batman: The Telltale Series
کسی فکرش را نمیکرد استودیو Telltale روزی یک بازی داستانی از بتمن بسازد و با موفقیت هم از پس آن بر بیاید
بازی Batman: The Telltale Series و نسخه بعدی آن یعنی Batman: The Enemy Within، پیش از دوران پرفراز و نشیب استودیوی تلتیل منتشر شدند؛ دورانی که تاثیرات آن تا به امروز روی این استودیو باقی مانده است. با این حال، نقطه قوت Batman: The Telltale Series استفاده از همان فرمول کلاسیک تلتیل، یعنی داستانسرایی و گیمپلی مبتنی بر انتخاب بازیکن است؛ به طوری که تصمیمات شما مستقیما روی سرنوشت شخصیتهایی تاثیر میگذارد که قرار است در آینده به دشمنان معروف بتمن تبدیل شوند.
Batman: Arkham Asylum
بازی Batman: Arkham Asylum دنیای بازیهای ابرقهرمانی و بتمن را برای همیشه تغییر داد
فضاسازی و جهانسازی، تمرکز اصلی بازی Batman: Arkham Asylum در اولین نسخه از این سری بود و دستاوردهای آن هم بدون شک بسیار تاثیرگذار و جریانساز شد. البته الهام گرفتن بازی از انیمیشنهای Batman: The Animated Series و The New Batman Adventures و استفاده از صداپیشگان این مجموعهها برای جذابتر شدن نقشآفرینیها، کمک بزرگی به این موفقیت کرد؛ با این حال، شاید هوشمندانهترین تصمیم سازندگان این بود که تمام اتفاقات بازی Batman: Arkham Asylum را در جزیره مرموز و ترسناک آرکهام روایت کردند. این بازی کم و بیش برداشتهای جدیدی از این جهان و دشمنان کلاسیک بتمن را به نمایش میگذارد. شرورهای سری Batman: Arkham را میتوان بهترین نسخه از این شخصیتها دانست؛ مخصوصا با حضور پررنگ و بهیادماندنی شخصیت ریدلر در طول بازی.
Batman: Arkham Knight
بازی بتمن آرکهام نایت به قدری خوب بود که هنوز هم از آن به عنوان بهترین بازی ابرقهرمانی یاد میکنند
بازی Batman: Arkham Knight اوج هیجان و حسن ختامی باشکوه برای سهگانه محبوب راکاستدی است که شما را دقیقتر و ملموستر از هر زمان دیگری، در نقش شوالیه تاریکی قرار میدهد. در این اثر، گاتهام به یک میدان جنگ تمامعیار تبدیل شده و مترسک با همراهی ارتش متحدی از شرورترین جنایتکاران شهر و یک دشمن مرموز و تا دندان مسلح به نام شوالیه آرکام، بازگشته تا بتمن را برای همیشه نابود کند. اما برگ برنده و جذابیت اصلی این نسخه، حضور بتموبیل است؛ خودروی افسانهای بتمن که اینبار فراتر از یک وسیله نقلیه ساده، به یک تانک نظامی همهفنحریف تبدیل میشود تا خیابانهای گاتهام را زیر پا بگذارد.
Batman: Arkham City
از نظر من، بتمن آرکهام سیتی تمام چیزی است که یک بازی ابرقهرمانی باید باشد
با اینکه بازی Batman: Arkham City شهر گاتهام را کاملا برای گشتوگذار در اختیار شما قرار نمیدهد، اما شهر آرکهام، یک نقشه جهان باز شگفتانگیز را خلق کرده است. هرچند این نقشه وسعت خیلی زیادی ندارد، اما بازی این کمبود را با پر کردن هر کوچه تاریک و برفی با تروفیهای ریدلر و مراحل فرعی جبران میکند. با این حال، نقطه اوج Batman: Arkham City باسفایتهای آن است؛ به طوری که مبارزه با مستر فریز، راسالغول و کلیفیس جزو بهترینهای این سری به حساب میآید. بازی Batman: Arkham City دقیقا ویلن خاصی را به عنوان شرور اصلی معرفی نمیکند. علاوه بر این، برای لذت بردن از داستان بازی باید بیخیال منطق شوید؛ اینکه چطور پروفسور هوگو استرنج از نظر قانونی اجازه پیدا کرده تا بخش بزرگی از گاتهام را در اختیار قاتلهای زنجیرهای، متجاوزان و ابرشرورها قرار دهد تا آنها (حداقل تا قبل از اجرای پروتکل ۱۰) بتوانند آزادانه آشوب به پا کنند و باندهای خلافکاری خود را تشکیل دهند، چندان باورپذیر نیست.
