در دهه 60 اگر عروسی برگزار میشد، اتفاقی تنها برای داماد و عروس نبود. این مراسم به یک رویداد شورانگیز و فراگیر برای همه محله تبدیل میشد. صدای بوق مینیبوسها در کوچههای کوچک شهر طنینانداز میشد و همه در انتظار یک شب خاطرهانگیز بودند.
دعوتنامهها و حال و هوای عروسی
دعوتنامهها با دست و به شکل سنتی بین همسایهها پخش میشدند و خبر از نزدیک بودن جشن عروسی میدادند. در آن روزگار خبری از تالارهای مجلل، تزئینات لوکس یا گلآراییهای پر زرق و برق نبود. اکثر مراسمها در خانهها یا حیاطهای بزرگ و صمیمی برگزار میشدند.
ماشین عروس و مینیبوسهای پر از مهمان
عروس معمولا با لباس سفید ساده و داماد با کتوشلواری شیک و اتو کشیده کنار هم مینشستند و سوار ماشین تزئینشدهِ مملو از زیبایی بودند. حرکت ماشینها و شور و نشاط مردم، این لحظات را به خاطر همگان ماندگار میکردند.
تازهترین تحولاتفرهنگیرا اینجا بخوانید.