«پادجم» از پروژه هزینهساز به واحد ارزشآفرین میرسد؟
پروژه پادجم پس از سال ها بلاتکلیفی، حالا با حاشیه ها و چالش های تازه ای روبه رو شده است.
هفت صبح| پروژه پادجم که قرار بود با سرمایهای حدود ۲۵۰ میلیون یورو به یکی از طرحهای مهم صنعت پتروشیمی تبدیل شود، پس از نزدیک به ۱۵ سال بلاتکلیفی، حالا وارد مرحلهای شده که قرار است قراردادها، هزینهها، روند تصمیمگیریها و دلایل تأخیرهای طولانی آن با دقت بیشتری بررسی شود. این مسیر از همان ابتدا نشان داده شفافسازی در پروژههای بزرگ صنعتی الزاماً بیهزینه نیست.
با آغاز بررسیهای مالی، حقوقی و فنی و درخواست برای ارائه گزارشهای دقیقتر از عملکرد گذشته، بخشی از رویههایی که سالها دور از نظارت مؤثر باقی مانده بود، در معرض بازبینی قرار گرفته است. طبیعی است که چنین تغییری، بهویژه در پروژهای با حجم بالای قراردادها، خریدها و هزینههای جاری، منافع و عادتهای تثبیتشده را با چالش مواجه کند.
همزمان با این روند، موجی از انتقادها و حملات رسانهای نیز متوجه مدیریت جدید شده است؛ حملاتی که در متن یادداشت، نه صرفاً یک نقد فنی و حرفهای، بلکه واکنشی به آغاز فرآیند نظارت، حسابکشی و شفافسازی ارزیابی شدهاند.
مسئله امروز پادجم فقط راهاندازی یک کارخانه نیست. موضوع اصلی، تغییر مدلی است که طی سالها پروژه را در وضعیتی پرهزینه و فرسایشی نگه داشته است. هرچه دامنه شفافسازی بیشتر شود، مقاومت در برابر آن هم قابل انتظارتر خواهد بود؛ اما اگر هدف، تبدیل پادجم از یک «پروژه هزینهساز» به یک «واحد صنعتی ارزشآفرین» باشد، عبور از همین مقاومتها بخشی از هزینه اصلاح خواهد بود.
