نوستالژی | نگاهی به وسایل خاطره انگیز خانه های قدیم؛ از فلاپی ها تا ماشین تایپ

به گزارش هفت صبح، روز هایی که در گذشته و در خاطراتمان هست، روز هایی متفاوت از آنچه اکنون می بینیم بودند. حالا امروز که به آن ‌روزها فکر می‌کنیم می‌بینیم فقط حدود ۳۰ سال گذشته اما انگار به‌ اندازه ۱۰۰ سال متفاوت از بچه‌ های امروز زندگی کرده ایم.

در این مطلب برایتان تصویری قدیمی و جذاب آورده ایم.

ماشین‌ تایپ

مدت‌هاست که با ظهور رایانه، پرینتر و انواع‌واقسام صفحه‌کلیدها، استفاده از ماشین‌های تایپ پرسروصدای قدیمی منسوخ شده است. هرچه تاریخ ساخت این ماشین‌ها قدیمی‌تر باشد، ارزش مادی آنها بیشتر است. اگر یکی از این ماشین‌های تایپ قدیمی را در خانه دارید، قدر آن را بدانید.

گرامافون و صفحه وینیل

گوش‌دادن آهنگ‌های ضبط‌شده بر صفحه گرامافون های قدیمی بسیار دل‌نشین است. گرامافون‌ها جزو وسیله‌های قدیمی و قیمتی‌ای هستند که امروزه به‌عنوان وسایل تزیینی در برخی منازل به کار می‌روند. صفحه‌های وینیل و آهنگ‌های قدیمی ضبط‌شده روی این صفحه‌ها نیز دست‌کمی از خود دستگاه گرامافون ندارند و بسیار ارزشمندند.

شماره‌ گیر تلفن؛ خسته‌کننده

فکر کنید بخواهیم با یک شهر دیگر یا تلفن ‌همراه تماس بگیریم و تنها ابزارمان هم یک تلفن‌قدیمی با شماره‌گیر باشد. برای هر عدد با تلفن آنالوگ باید کلی معطل می‌شدیم. اگر شماره‌گیر تا ته برنمی‌گشت و برای گرفتن عدد بعدی عجله می‌کردیم کل فرایند را باید دوباره انجام می‌دادیم؛ ته ملال.

قاب کنترل؛ زندان آلکاتراز

یعنی میزان مراقبت والدین ما از کنترل تلویزیون چند برابر بچه‌های‌شان بود. خب از هر بچه چند ورژن بود اما کنترل همان ‌یکی بود و برای همین برایش قاب می‌خریدند. رویش هم پلاستیک می‌کشیدند. حتی دیده شده بود اطرافش سیم ‌خاردار و مین ضد تانک هم بگذارند که کسی به کنترل نزدیک نشود. اصولاً آن‌ زمان همه چیز یک کاور و محافظ داشت. به ‌طور مثال مبل‌ها یک کاور و روکش پلاستیکی داشتند که در تابستان مثل لواشک چسبناک می‌شد.  

آتاری دستی؛ تتریس و مار

یک کنسول جیبی ساده و محبوب که گفته می‌شد 10 هزار بازی دارد اما در حقیقت دو نوع بازی داشت که هر کدام را به 5 هزار مدل مختلف ارائه می‌کرد. مار (اسنک) و تتریس (خانه‌سازی) بازی‌های اصلی این کنسول‌ها بود. باتری می‌خورد و زودتر از حد معمول هم کسل‌ کننده می‌شد.

نوار وی‌اچ اس؛ بی‌خیال کیفیت

وی‌اچ اس نسل طلایی بود اما پردردسر. اگر بخشی از یک فیلم را دوبار تماشا  یا از روی فیلم رد می‌کردیم نوار آسیب می‌دید و پرش‌دار می‌شد. دستگاه‌ها هم دردسرهای خودشان را داشتند. در بیشتر مواقع هر نوار مخصوص یک فیلم بود و برای داشتن یک آرشیو جذاب از سینمای جهان نیاز به یک اتاق بزرگ بود. اما حالا با یک هارد 2 ترابایتی می‌شود هرآن‌ چیز با ارزشی را که در تاریخ سینما رخ داده ، داشت.  

لیزر؛ تهِ فناوری فضایی

جاسوییچی‌های لیزری هنوز هم در بازار هستند؛ اما آن‌ موقع خیلی جدی یک پدیده علمی و در حد ماورایی محسوب می‌شدند که انگار از خود ناسا خریداری شدند.

فلاپی؛ حجم ویرانگری از اطلاعات

امروز راحت روی فلش‌های 128 گیگابایتی کلی فیلم رد و بدل می‌کنیم، اما اوایل دهه 80 تنها ابزار دست‌مان یک فلاپی بود که اگر خراب می‌شد کل اطلاعات‌مان راحت می‌پرید. برای همین همیشه اطلاعاتی مثل پروژه درسی «مهارت ‌های کامپیوتر» سوم دبیرستان را روی دو تا فلاپی می‌ریختیم که دردسر نشود.