عجیبترین مدهای تاریخ؛ از ترندهای باورنکردنی تا لباسهای خطرناک و مرگبار!
در ادامه، نگاهی داریم به عجیبترین و آزاردهندهترین مدهای تاریخ؛ ترندهایی که بخشی از فرهنگ و سلیقه دوران خود بودهاند و امروز تصویری متفاوت از مفهوم زیبایی و شیکپوشی به ما نشان میدهند.
دنیای مد همیشه با ظرافت و زیبایی همراه نبوده است؛ در دورههای مختلف، بعضی از ترندها آنقدر عجیب، افراطی یا حتی آسیبزا بودهاند که امروزه باورکردنشان دشوار است. از پوششهایی که نمادی از جایگاه اجتماعی بودند تا معیارهای زیبایی سختگیرانهای که افراد را به تحمل شرایط ناخوشایند وادار میکردند، تاریخ فشن پر از نمونههای شگفتانگیز است.
در ادامه، نگاهی داریم به عجیبترین و آزاردهندهترین مدهای تاریخ؛ ترندهایی که بخشی از فرهنگ و سلیقه دوران خود بودهاند و امروز تصویری متفاوت از مفهوم زیبایی و شیکپوشی به ما نشان میدهند.
کفشهای لوتوس: تاریخچه دردناک بستن پاهای زنان
یکی از تکاندهندهترین مدهای عجیب و غیرانسانی، سنت بستن پاها در چین باستان بود. برای اینکه پاها در کفشهای کوچک موسوم به «لوتوس» جا بگیرند، استخوانهای مچ و انگشتان دختران خردسال را میشکستند و محکم میبستند. این مد آزاردهنده نه تنها راه رفتن را برای همیشه به یک عذاب تبدیل میکرد، بلکه نمادی از ثروت و بینیازی زن به فعالیت بدنی محسوب میشد.
دندانهای سیاه: مد آزار دهنده انگلیسی
اوایل سلطنت تودورها در انگلستان، شکر به سختی ساخت میشد و برای همۀ در دسترس نبود. زمانی که الیزابت اول به سلطنت رسید شکر در بازار با قیمت گران موجود بود.
ملکه بدلیل علاقهی زیاد شیرینی و عدم مراقبت از دندانهایش، دندانهایی سیاه و فاسد داشت، اما این سیاهی دندان در میان زنان مد شد. زنان آن دوره، برای اینکه اثبات کنند که مرفه هستند و توان خرید شکر را دارند، دندانهایشان را سیاه میکردند.
بزرگ کردن چشم با استفاده از گیاه سمی شابیزک
چشم های بزرگ از قدیم یکی از نشانه های زیبایی بود. مطالعات نشان داده که حتی امروزه نیز چشم های بزرگ جذابیت بیشتری دارند. البته امروزه راههای زیادی برای بزرگ نشان دادن چشم ها هست. به عنوان مثال زنان به کمک لنزهای رنگی و لوازم آرایش می توانند حالت چشم هایشان را تغییر دهند اما در قدیم این کار به همین راحتی نبود.
زنان ایتالیایی قرن ۱۶ میلادی از روش های خطرناکی برای این کار استفاده می کردند که یکی از رایج ترین آنها استفاده از شابیزک بود. شابیزک نوعی گیاه است که دارای ماده سمی آتروپین می باشد. حتی در گزارشات آمده که مصرف این ماده در میان زنان فرانسوی قرن ۱۹ میلادی نیز رایج بوده است. اگر چه این گیاه خاصیت درمانی دارد اما اگر به مقدار زیادی مصرف شود، احتمال مرگ را به همراه خواهد داشت.
زنان این ماده را به هدف بزرگ تر شدن چشم هایشان داخل آنها می ریختند. اگر چه تاثیر این ماده تا چند ساعت پس از مصرف باقی می ماند اما با خطراتی که به همراه دارد، استفاده از آن کار عاقلانه ای نیست.
مصرف آرسنیک برای روشن شدن پوست
زنان برای زیبایی، روی مد بودن و در رقابت با زنان دیگر دست به هر کاری می زدند. به عنوان مثال زمانی که پوست روشن مد شد، زنان به آرسنیک روی آوردند که خطرات بسیاری را برای سلامتی به همراه داشت. مصرف زیاد این ماده حتی به مرگ نیز منجر می شد اما زنان آن دوران، به دلیل نداشتن لوازم آرایشی مجبور به این کار بودند.
دامنهای شکنجه آور
اواخر قرن ۱۸ میلادی در عصر ملکه ویکتوریا، پوشیدن دامنهای فوق العاده پهن و چین دار، مد شد. زنان اروپایی در این دوره با شعارِ «پف بیشتر، خفن تر» یا چیزی در همین مایهها خودشان را بدجوری به زحمت میانداختند. آنها برای هرچه خوش تیپتر به نظر رسیدن، چندین زیردامنی زمختِ آهاردار میپوشیدند؛ آن قدر که وزن لباسشان به ۸ کیلو و حتی بیشتر میرسید.
بعضیها برای پف دارتر کردن دامن شان از حلقهای به اسم «کرینولین» استفاده میکردند؛ حلقه اسکلتیِ بزرگی از جنس استیل یا استخوان که هم پوشیدنش خیلی سخت بود و هم راه رفتن با آن. در قسمت بالایی کرینولین که بی شباهت به «ژپونِ» لباس عروسهای امروزی نبود، حفرهای وجود داشت که باید از گردن رد میشد و بعد دور کمر قرار میگرفت. مدِ دامن سنگین که تا اوایل قرن ۱۹ پرطرفدار بود غیر از سختی و زحمت، خطر هم داشت؛ یکی از خطراتش، فاصله زیادش با بدن بود که باعث میشد فرد مثلا در نزدیکی با آتش، لباسش بسوزد بدون آن که چیزی حس کند و وقتی متوجه آتش سوزی بشود که کار از کار گذشته است.
کلاههای سمی
در قرنهای ۱۹-۱۸، کلاههایی بین مردان مد بود که از خز خرگوش ساخته میشد. سازندههای کلاه برای مردانِ خوش تیپ، زیرکی به خرج داده و فهمیده بودند برای این که خزها خوب به هم بچسبند باید آنها را با «جیوه» شانه کنند!
البته که جواب هم میداد، ولی یک اشکال کوچک داشت و آن هم سمی شدن کلاه بود. درباره این که کلاههای سمی چه بر سر مردان میآورد، اطلاعاتی در دست نیست اماکلاه سازها به دلیل کار با جیوه علایمی را مثل اختلال در ضربان قلب، از دست دادن دندانها و حتی مرگ زودرس نشان میدادند. خوشبختانه اواخر دهه ۶۰، کلاه خرگوشی از مد افتاد.
