بیوگرافی سیروس کهوری نژاد بازیگر نقش ممیسابو در «یوسف پیامبر»

سیروس کهوری نژاد متولد ۲ مرداد ۱۳۴۲ در بندرعباس، بازیگر است

فارغ التحصیل فوق لیسانس کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس تهران می باشد که بجز هنر بازیگری در عرصه کارگردانی تئاتر و عکاسی نیز مشغول است و مقطعی در دانشگاه های هنر نیز تدریس می کرد

خانواده و اصالت

سیروس کهوری نژاد اصالتا اهل روستای قلاتو بندرعباس می باشد، تنها برادرش مسعود به عنوان سرباز ارتش سال ۱۳۶۷ در پنجوین عراق به درجه رفیع شهادت نایل آمد

تنها خواهرش هدی نیز از هنرمندان دکوراسیون و هنرهای عروسکی بود که ایشان هم فوت کرده اند

کهوری نژاد در ۱۲ سالگی پدرش علی را از دست داد و با پروین خدا پناه مادر مهربانش زندگی متفاوتی را از سر گرفت

سربازی و تئاتر

من با نمایش مشروطه خواهان به کارگردانی احمد حبیب زاده وارد جرگه تئاتر شدم و پس از انجام خدمت مقدس سربازی دوباره به بندرعباس برگشتم و در انجمن سینمای جوان در رشته عکاسی و کارگردانی در کنار استاد احمد حبیب زاده، علی رضایی و منصور نعیمی مشغول فعالیت بودم

شروع حرفه ای بعد انقلاب

سال ۱۳۵۹ با تئاتر متوری به کارگردانی شهره لرستانی در دانشکده هنرهای زیبا به روی صحنه رفت

با این حال فعالیت جدی هنری را با نگارش و کارگردانی فیلم کوتاه دنیای من سال ۱۳۶۴ که در بندرعباس تولید شد و یک فیلم هشت میلی متری بود، آغاز کرد و یک سال بعد فیلم«بی بی» را ساخت

در جلوی دوربین

در سال ۱۳۶۷ ابتدا با فیلم سینمایی آنسوی غروب جلوی دوربین رفت و همین سال در سینمایی «زخمی» کنار جمشید هاشم پور و افسانه بایگان ایفای نقش کرد

ورود به تلویزیون

در سال ۱۳۷۰ با سریال فروغ بی پایان به کارگردانی اسماعیل پوررضا و با هنرمندانی چون امیررضا دلاوری، پریسا گل دوست و غلامرضا نیکخواه وارد قاب تلویزیون شد

شهرت

شهرت کهوری نژاد از سال ۱۳۷۳ با فیلم «روز واقعه» شروع شد و یک سال بعد هم در فیلم شیخ مفید بازی کرد و در سال ۱۳۷۹ در سریال «ولایت عشق» حضور داشت

درخشش ایشان از نقش کریم سوسکه در فیلم سینمایی «اخراجی ها» در سال ۱۳۸۵ شروع شد و سال ۱۳۸۷ با سریال یوسف پیامبر و در نقش «ممیسابو» [دوست صمیمی و غلام یوسف] به اوج رسید

برکت بازی در ولایت عشق

تمام بازیگرانی که در این سریال بازی کردند در ادامه زندگی خود از برکت آن بهره مند شدند، این برکت تمام ناشدنی است

ما جوابمان را از شخص امام هشتم (ع) گرفتیم، این برای شخص من برکت فراوانی داشت و در حرفه و زندگی ام به قول معروف آمد داشت

ازدواج

سیروس کهوری نژاد در سال ۱۳۷۲ با خانم «آذر طهماسب نظامی» [از بازیگران تئاتر] ازدواج کرده است، این زوج دارای سه فرزند پسر به نام های «روزبه»، «عرفان» و «مسعود» می باشند

عکس سیروس کهوری‌ نژاد و همسرش

از هنر تا بوکس

آقای بازیگر، دوست دار محیط زیست، طبیعت و دریاست و میانه بسیار خوبی با گل و گیاه، آکواریوم، پرندگان، اسب سواری و بوکس و موسیقی سمفونی کلاسیک و پاپ و جاز دارد

آتلیه عکاسی شغل دوم

شخصا بازیگری هستم که علاقه ای ندارم به بازی در هر اثری رضایت دهم، برای همین است که سراغ آتلیه عکاسی ام آمده ام، در وادی عکاسی، بخشی بیزینس و وجه صنعتی کار است و دیگری وجه هنری آن

شخصا سعی میکنم وجه هنری را در کنار وجه صنعتی آن ادامه دهم و البته که این امتداد باعث میشود هم از عکاسی لذت ببرم و هم ارتزاق کنم

باند بازی

-تولیدات چه در سینما و چه در تلویزیون کم شده است و در عوض، ملاحظات بسیار زیاد. ضمن این که در این میان، کسانی فعالیت می کنند که در جایگاه واقعی خودشان نیستند

باندبازی هم زیاد شده است و باعث شده که بسیاری از بازیگران فراموش شوند وگرنه، من بازیگر به عنوان یک وظیفه اجتماعی هم آماده خدمت هستم

نگارش فیلمنامه

در حوزه نگارش فیلمنامه نیز، نمایش نامه های باد بادک ها، داغ پوست، بازنویسی ماه و پلنگ، فیلم نامه سینمایی رها و انیمیشن زرد و سرخ و… را به رشته تحریر درآورده است

سینمایی

• بازگشت یک پروانه – ۱۴۰۲
• ماهیان سرخ – ۱۴۰۳
• وهم سرد – ۱۴۰۱
• من و جمعه – ۱۳۹۷
• چهار اصفهانی در بغداد – ۱۳۹۶
• قهرمانان کوچک – ۱۳۹۵
• فیلسوف های احمق – ۱۳۹۴
• پری دریایی – ۱۳۹۴
• مروارید – ۱۳۹۱
• اخراجی ها ۳ – ۱۳۸۹
• قفس آبی – ۱۳۸۷
• تهران ۱۵۰۰ – ۱۳۸۷
• اخراجی ها ۲ – ۱۳۸۷
• اخراجی ها – ۱۳۸۵
• روزی که زن شدم – ۱۳۷۹
• دختری به نام تندر – ۱۳۷۹
• زخمی – ۱۳۷۶
• شیخ مفید (فیلم) – ۱۳۷۴
• روز واقعه – ۱۳۷۳
• بیا با من – ۱۳۷۱
• و…

تلویزیونی

• دیوار دفاعی – ۱۴۰۵
• بیگانگان – ۱۴۰۴
• جرس – ۱۴۰۲
• ستایش – ۱۳۹۸
• سه شنبه شب – ۱۳۹۶
• آسمان من – ۱۳۹۴
• رخصت – ۱۳۹۳
• مختارنامه – ۱۳۸۹
• یوسف پیامبر – ۱۳۸۶
• خط باریک – ۱۳۸۶
• وفا – ۱۳۸۵
• مسافر سحر – ۱۳۸۴
• عروج – ۱۳۸۱
• گروه هفت – ۱۳۸۰
• تازه چه خبر همسایه – ۱۳۸۰
• خانه آرزوها – ۱۳۸۰
• ولایت عشق – ۱۳۷۹
• شیرینی زندگی – ۱۳۷۸
• دومین انفجار – ۱۳۷۵
• ماه مهربان – ۱۳۷۴
• شیخ مفید – ۱۳۷۴
• ردپای دوست – ۱۳۷۳
• فروغ بی پایان – ۱۳۷۰