مداحی ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

رخصت بده از داغ شقایق بنویسم
از بغض گلو گیر دقایق بنویسم
میخواهم از آن ساقی عاشق بنویسم
نم نم به خروش آیم و هق هق بنویسم

دل خون شد و از معرکه دلدار نیامد
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

در هر قدمت هر نفست جلوه ذات است
وصف تو فراتر ز شعور کلمات است
در حسرت لب های تو لب های فرات است
عالم همه از این همه ایثار تو مات است

از علقمه با دیده خونبار نیامد
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

سقا تویی و اهل حرم چشم به راهت
دل ها همه مست رجز گاه به گاهت
هر چند تو بودی و عطش بود و جراحت
دلواپس طفلان حرم بود نگاهت

صد آیه ادب جلوه ایثار نیامد
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

انگار که در علقمه غوغا شده آری
خون بارترین واقعه برپا شده آری
در بزم جنون نوبت سقا شده آری
دیگر پسر فاطمه تنها شده آری

این قافله را قافله سالار نیامد
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

ای علقمه از عطر تو لبریز برادر
ای قصه دست تو غم انگیز برادر
بعد از تو بهارم شده پاییز برادر
برخیز حسین آمده برخیز برادر

عباس ترین حیدر کرار نیامد
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد