دلنوشته غم انگیز همسر بهرام بیضایی برای درگذشت همسرش

متن دلنوشته مژده شمسایی به شرح زیر است:

زمین زیرِ پایم سست است وقتی او بر آن راه نمی‌رود، هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمی‌کشد، آسمانم رنگی ندارد وقتی چشمان آسمانی‌اش به آن نمی‌نگرد، کوه‌‌ها مظهر هیچ‌اند وقتی ایستادگی‌اش جایی ندارد، جهانم خالی‌ست وقتی صدایم نمی‌کند، عشق تنها واژه‌ای‌ست وقتی نیست که نثارش کنم، وطنم نامی‌ست وقتی او از آن نمی‌نویسد، راه‌ها به بیراهه می‌روند وقتی به او نمی‌رسند، زندگی‌ام باری‌ست بر دوش وقتی با او نمی‌گذرد...