انگیزه و محدودیت پوتین در میانجیگری میان ایران و آمریکا
غریبآبادی: تهران مشغول نهاییکردن پاسخ خود است
گروه سیاسی | دیداری چند روز پیش میان رؤسای جمهور ایران و روسیه در ترکمنستان بازتابهای گستردهای در محافل دیپلماتیک به همراه داشت. در جریان این ملاقات، رئیسجمهور روسیه ضمن اشاره به توانمندیهای کشورش برای ایفای نقشی سازنده در کاهش تنشهای منطقهای، از آمادگی کامل برای کمک به توقف درگیریهای میان ایران و آمریکا سخن گفت. این مواضع در شرایطی مطرح شد که تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش شکاف میان تهران و واشنگتن همچنان در جریان است و طرفهای مختلف منطقهای و بینالمللی در حال رایزنی برای یافتن راهحلی مسالمتآمیز هستند.
استقبال تهران از پیشنهاد مسکو
در این راستا کاظم غریبآبادی، معان وزیر امور خارجه ایران با تأکید بر اینکه روسیه بارها خواستار پایان جنگ شدهاند، گفت: «روسیه همواره این موضع خود را مبنی بر اینکه این جنگی که توسط آمریکا روی داده باید پایان یابد و این تجاوزگری باید به پایان برسد، به صراحت اظهار کرده است و همچنین همواره آمادگی خود را برای اینکه بتواند در این فرایند برای رسیدن به صلح تلاشی انجام بدهد و مواضع خود را اعلام کرده است و ما تشکر میکنیم از اینکه رئیسجمهور روسیه در واقع با توجه به ظرفیت بسیار خوبی که این کشور دارد، در این زمینه آمادگیهای لازم را اعلام کرده است». او همچنین مطرح کرده است که «تهران در حال نهاییکردن پاسخ خود به ملاحظات و دیدگاههای طرف آمریکایی درباره طرح ارائه شده از سوی ایران در نیویورک است».
اهمیت دیدار پوتین و پزشکیان
گفتنی است دیدار رؤسای جمهور ایران و روسیه در ترکمنستان برگزار شد؛ در شرایطی که تلاشها برای پایان دادن به جنگ و کاهش تنش میان ایران و آمریکا همچنان ادامه دارد. رئیسجمهور روسیه در این دیدار از تلاشهای ایران برای پایان دادن به درگیریها سخن گفت و اعلام کرد که کشورش آماده است هر کاری را که در توان دارد برای کمک به حلوفصل بحران انجام دهد. او همچنین از تلاشهای دیپلماتیک تهران برای یافتن راهحلی مسالمتآمیز استقبال کرد و آن را گامی مثبت در جهت کاهش تنشها ارزیابی کرد.
رئیسجمهور ایران نیز با اشاره به روند مذاکرات اعلام کرد که تهران و واشنگتن پیشنهادهایی را برای پایان جنگ و بازگشایی تنگه هرمز مبادله کردهاند. به گفته او، تهران پیشنهادهای مطرحشده را بررسی و اصلاح میکند تا پس از نهایی شدن مواضع، گفتوگوها از طریق میانجیهای موجود پیگیری شود. رئیسجمهور ایران همچنین تأکید کرد که تهران از میز مذاکره کنار نخواهد کشید، اما هرگونه توافق باید حقوق ملت ایران را در چارچوب قوانین بینالمللی تأمین کند.
انتقال پیام تهران به واشنگتن
یکی از تحولات مهم در پرونده میانجیگری روسیه، گزارش مربوط به انتقال موضع تهران به رئیسجمهور آمریکا در جریان تماس تلفنی رؤسای جمهور روسیه و آمریکا در نهم اکتبر است. بر اساس اعلام کرملین، رئیسجمهور روسیه در این تماس تلفنی، دیدگاه ایران درباره راهحل احتمالی برای پایان درگیریها را با هماهنگی رئیسجمهور ایران به همتای آمریکایی خود منتقل کرده است. این اقدام پس از دیدار دو رئیسجمهور ایران و روسیه در ترکمنستان انجام شد و نشاندهنده شکلگیری نقش عملیتر مسکو در تلاشهای دیپلماتیک است.
اهمیت این تحول در آن است که روسیه، افزون بر اعلام آمادگی برای کمک به پایان جنگ، اکنون بنا بر اعلام کرملین در انتقال دیدگاههای ایران به آمریکا نیز نقش داشته است. اگر چنین تماسهایی ادامه پیدا کند، مسکو میتواند به یکی از کانالهای ارتباطی مؤثر میان تهران و واشنگتن تبدیل شود؛ کانالی که در شرایط فقدان روابط دیپلماتیک رسمی میان دو کشور، میتواند از اهمیت راهبردی برخوردار باشد.
انگیزهها و محدودیتهای روسیه
نقش احتمالی روسیه در میانجیگری میان ایران و آمریکا را نمیتوان جدا از روابط سیاسی، امنیتی و اقتصادی مسکو با تهران و مناسبات آن با واشنگتن بررسی کرد. روسیه روابط نزدیکی با ایران دارد و در سالهای اخیر همکاریهای دو کشور در حوزههای مختلف گسترش یافته است. همزمان، مسکو کانالهای ارتباطی خود با دولت آمریکا را حفظ کرده و میتواند از این ظرفیت برای انتقال پیامها و تسهیل گفتوگوها استفاده کند.
پایان جنگ و کاهش تنش در خاورمیانه میتواند به ثبات منطقهای و امنیت مسیرهای تجاری و انرژی کمک کند. از این منظر، روسیه انگیزههایی برای جلوگیری از گسترش بحران دارد؛ زیرا تشدید تنشها میتواند به بیثباتی در بازارهای انرژی و اختلال در مسیرهای تجاری منجر شود که تأثیرات منفی بر اقتصاد روسیه خواهد داشت. با این حال، مسکو منافع مستقل خود را نیز دنبال میکند
موانع پیش روی میانجیگری
از سوی دیگر، سابقه اختلافات میان تهران و واشنگتن و پیچیدگی موضوعاتی مانند امنیت منطقهای، تحریمها و تنگه هرمز نشان میدهد که میانجیگری احتمالی روسیه با موانع جدی روبهرو خواهد بود. بیاعتمادی متقابل ایران و آمریکا همچنان یکی از موانع اصلی مذاکرات است. تجربه اختلافات گذشته و نگرانی درباره پایبندی طرف مقابل به توافقهای احتمالی میتواند روند گفتوگوها را دشوار کند. دو طرف باید درباره شروط پایان جنگ و ترتیبات اجرایی آن به تفاهم برسند. انتقال پیامها و برگزاری تماسهای دیپلماتیک، بدون توافق بر سر محتوای پیشنهادها، برای پایان دادن به درگیری کافی نیست.
همچنین نقش روسیه به میزان پذیرش آن از سوی تهران و واشنگتن بستگی دارد. مسکو میتواند پیشنهادهایی برای تسهیل گفتوگو ارائه دهد، اما تصمیم نهایی درباره پذیرش یا رد هر توافق در اختیار طرفهای اصلی مناقشه است.به نظر میرسد که مسیر دیپلماتیک برای پایان دادن به تنشها همچنان باز است و طرفهای مختلف در حال بررسی گزینههای موجود هستند. نقش روسیه به عنوان یک میانجی بالقوه میتواند در صورت پذیرش طرفهای درگیر، به نزدیک کردن دیدگاهها و تسهیل مذاکرات کمک کند. با این حال، موفقیت این تلاشها به عوامل متعددی از جمله اراده سیاسی طرفها، انعطافپذیری در مذاکرات و وجود تضمینهای لازم برای اجرای توافقهای احتمالی بستگی دارد.