تحلیل جالب محمد قوچانی درباره نامه ۴ وزیر به رئیس جمهور
تحلیل جالب محمد قوچانی درباره نامه ۴ وزیر به رئیس جمهور
روزنامه هفت صبح | هنوز حیرت و سردرگمی درباره علت انتشار نامه ۴ وزیر به رییس جمهور ادامه دارد.چرا ۴ وزیر در نامه به رییس جمهور باید علنا از شرایط اقتصادی کشور بنالند؟مگر خود آنها مسئول بهبود شرایط اقتصادی کشور نیستند؟مخاطب و هدف این نامه چه کسانی هستند؟آیا این نامه تاکتیکی است برای تصویب برخی لوایح و اتخاذ سیاست های انقباضی؟و یا آن طور که برخی می گویند نشانه مواجهه این وزرا با سیاست های مورد نظر نوبخت سخنگوی دولت و سیف رییس بانک مرکزی و نهاوندیان؟آیا این نشانه ای از یک مواجهه تئوریک در داخل هیات دولت است؟
برای رمز گشایی سراغ محمد قوچانی رفتیم. محمد قوچانی، سردبیر هفته نامه صدا در پاسخ به این سوال که چرا زمانی که چهار وزیر نامه ای در خصوص خروج از رکود به رئیس جمهور ارائه میدهند بعد از آن با واکنش برخی مسئولان از جمله محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت روبرو میشوند گفت: «ابتدا بگویم مشکل اصلی به سیستم اطلاعرسانی دولت برمیگردد. اگر یک سیستم متمرکز در این خصوص وجود داشت چنین اتفاقی رخ نمیداد.»
تقابل حامیان بخش خصوصی و بنگاههای دولتی
قوچانی نامه چهار وزیر به رئیس جمهور را نشانه ای از اختلاف بین تصمیمگیران اقتصادی دولت در حوزه تزریق منابع مالی به بنگاههای دولتی و شبه دولتی میداند و میگوید: «آقایان نعمتزاده، ربیعی، طیبنیا و دهقان به عنوان نمایندگان بنگاههای دولتی این نامه را به رئیس جمهور نوشتهاند.» سردبیر هفتهنامه صدا با تاکید بر اینکه ذاتا فردی مانند محمدرضا نعمت زاده چهره ای تکنوکرات محسوب میشود بیان میکند: «نعمت زاده در هنگام امضای این نامه نه به عنوان فردی حقیقی، بلکه به عنوان نماینده تمام بنگاههایی که در زیر مجموعه وزارت صنعت، معدن و تجارت اداره شده و نیاز مبرم به منابع مالی دارند پای این نامه را امضا کرده است.» او تاکید میکند هر چهار وزیر بنگاههای اقتصادی دولتی فراوانی را اداره میکنند که در شرایط حاضر نیاز فراوانی به شارژ مالی دارند. بنابراین این چهار وزیر با وجود تفاوت دیدگاههای اقتصادی برحسب جایگاه مدیریتی خود اقدام به تقاضای تامین مالی بنگاههای مالی تحت مدیریت خود از رئیس جمهور کردند.»
سه جبهه اقتصادی در دولت
در طی دو روز اخیر کارشناسان و تحلیل گران فراوانی از این نامه به وجود اختلاف عمیق میان تصمیم گیرندگان اقتصادی دولت تعبیر کردهاند. در همین زمینه قوچانی به سه طیف مختلف اقتصادی در دولت اشاره کرده و توضیح میدهد: «یک گروه را محمدباقر نوبخت به عنوان سخنگوی دولت و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور نمایندگی میکند که تفکراتی نهادگرایانه دارند. گروه دوم حلقه مشاوران اقتصادی رئیس جمهور به ریاست دکتر مسعود نیلی هستند که تفکرات آنها مبتنی بر اقتصاد آزاد است. طیف سوم نیز وزرای تکنوکرات دولت هستند که پای نامه به رئیس جمهور را امضا کردهاند.» او در پاسخ به این سوال هفت صبح که کارشناسان از اختلاف بین این طیف ها خبر میدهند میگوید: «وزرای امضا کننده نامه به دلیل جایگاه خود مجبور شدهاند از رئیس جمهور تقاضا کنند که تسهیلاتی به بخش دولتی اعطا شود. در حالی که مشاوران اقتصادی رئیس جمهور معتقد به تقویت بخش خصوصی بوده و فوریتی برای تامین مالی بخش دولتی نمیبینند.» قوچانی اضافه میکند: «در میان دو طیف مشاوران اقتصادی رئیس جمهور و وزرای اقتصادی دولت فعلا محمدباقر نوبخت و طیف اقتصادی او در میانه دو طیف دیگر قرار
دارد.»
نامه وزرا؛ مقدمه ای برای عزم دولت در حل معضل رکود
قوچانی به وجود آمدن چنین شر ایطی را فرصت مناسبی میداند تا دولت تصمیم نهایی را بگیرد: «دولت در این میان میتواند بهترین استفاده را از شرایط در سطح کلان ببرد. ممکن است برای کنترل تورم باشد یا خروج از رکود. به هر حال هماهنطور که دیدید دستاوردهای تورم جذاب و خوب بود. در زمینه رکود نیز باید وارد عمل شوند اما محافظه کاری میکنند در صورتی که هم اکنون فرصت مناسب در اختیارشان قرار گرفته است. بهتر است سرمایهگذاریها در بخش عمرانی را بیشتر کنند تا از رکود خارج شویم که البته با لغو تحریمها رخ خواهد داد.»