عروس قلابی قاتل از آب در آمد

هفت صبح| اواسط سال ۱۳۹۹، وخامت حال یک پیرمرد ثروتمند در خانه‌اش واقع در خیابان پاسداران، از سوی پرستار خانگی او به اورژانس تهران اعلام شد. امدادگران فوراً برای رسیدگی به وضعیت جسمی پیرمردی به نام ابراهیم، خود را به خانه او رساندند؛ اما پس از معاینات اولیه اعلام کردند که او به کام مرگ فرو رفته است. پرستار او نیز به امدادگران اورژانس گفت که ابراهیم اخیراً به کرونا مبتلا شده و حتی دو بار در بیمارستان بستری شده بود. پس از چند روز، پرستار خانگی به فرزندان پیرمرد که ساکن کشورهای خارج از ایران بودند، اعلام کرد که پدرشان فوت کرده و مراسم تدفین را نیز انجام داده است.

مرگ مشکوک

فرزندان ابراهیم که به مرگ پدرشان مشکوک شده بودند، از دایی‌های خود خواستند که پیگیر این ماجرا شوند. دایی‌های آنها گفتند که اخیراً چند بار به ابراهیم سر زده و او را در وضعیت بسیار وخیمی دیده بودند؛ به‌طوری‌که حتی کنترل مدفوع خود را نیز نداشت و قادر به تکلم نبود. او در وضعیت بسیار نابسامانی در خانه بود، اما پرستار خانگی‌اش اجازه ملاقات با او را نمی‌داد.

یکی از دایی‌های اولیای دم به آنها گفته بود: «چند باری برای سر زدن به ابراهیم به خانه‌اش رفتم، اما پرستارش اجازه نمی‌داد او را ببینم تا اینکه یک روز، بالاخره زمانی که پرستار در خانه نبود، توانستم وارد آپارتمان ابراهیم شوم. او حال بسیار بدی داشت. قادر به ایستادن و حتی کنترل ادرار و مدفوع خود نبود و به سختی صحبت می‌کرد. قدرت تکلم خود را از دست داده بود. در همین حال، خانم پرستار جوان از راه رسید و گفت ابراهیم اخیراً دو بار به کرونا مبتلا شده و به همین دلیل حال بدی دارد. او می‌گفت پزشکان گفته‌اند ابراهیم نباید ملاقات‌کننده‌ای داشته باشد، چون از لحاظ جسمی ضعیف است و ممکن است دوباره به کرونا مبتلا شود. به همین بهانه، مانع دیدار ما با ابراهیم شد.»

اعلام شکایت

در همین حال، فرزندان ابراهیم از وکیل خانوادگی خود درخواست کردند که از خانه پدری‌شان صورت‌جلسه تهیه کند. با اقدام وکیل و تنظیم صورت‌جلسه، مشخص شد که ۵۰۰ سکه طلا، ۸۰۰ میلیون تومان پول نقد، یک قطعه فرش ابریشم‌بافت، یک قطعه فرش زربافت و مقدار زیادی عتیقه‌جات از خانه پدری‌شان سرقت شده است. به همین دلیل، وکیل اولیای دم به وکالت از آنها، بابت مرگ مشکوک ابراهیم و سرقت از منزلش اقدام به شکایت کرد. با پیگیری‌های قضایی، دستور نبش قبر و تعیین علت دقیق فوت نیز صادر شد. پس از نبش قبر ابراهیم و انتقال پیکر او به پزشکی قانونی، علت تامه فوت، مسمومیت دارویی اعلام شد و همچنین مشخص شد که پیرمرد با گواهی جواز دفن جعلی به خاک سپرده شده بود.

بازداشت همدستان

همین کافی بود تا نوک پیکان اتهام به سمت خانم پرستار جوان نشانه برود و او به‌عنوان تنها مظنون پرونده بازداشت شود. خانم پرستار جوان به نام فرشته، در اولین برخورد با مأموران ادعا کرد که همسر ابراهیم بوده و از مدتی قبل به صیغه او درآمده است. او حتی صیغه‌نامه خود را نیز به مأموران ارائه داد؛ اما در ادامه مشخص شد که این صیغه‌نامه نیز جعلی بوده است. در تحقیقات ابتدایی مشخص شد خواهر و برادر فرشته نیز در جعل اسناد با او همدستی داشته‌اند. به این ترتیب، هر سه متهم با طی روال قانونی و تکمیل تحقیقات، برای دفاع از خود به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران انتقال داده شدند.

در دادگاه

در جلسه رسیدگی، وکیل اولیای دم به وکالت از آنها تقاضای قصاص کرد و گفت: «خانم پرستار خانگی به نام فرشته، به‌تدریج به ابراهیم داروهای مسموم خورانده و در نهایت مرگ او را رقم زده است. سپس با جعل صیغه‌نامه و گواهی دفن، اقدام به توقیف اموال ابراهیم به‌عنوان مهریه خود کرده است. او با اموالی که تصاحب کرد، دو آپارتمان خریداری کرد که یکی از آنها در اختیار خانواده‌اش قرار دارد و خودش نیز در آپارتمان دیگر ساکن شده بود.

این واحدها با مدارک قضایی بازپس گرفته خواهند شد.» سپس فرشته به‌عنوان متهم ردیف اول در جایگاه دفاع قرار گرفت و گفت: «من اتهامم را قبول ندارم. از سه سال قبل از فوت ابراهیم، پرستار خانگی او بودم؛ اما به‌مرور به یکدیگر علاقه‌مند شدیم و مدتی قبل از فوت او، در خانه برادرم با یکدیگر صیغه محرمیت خواندیم. مدارک ما جعلی نبود. ابراهیم به متادون، الکل، تریاک و قمار اعتیاد داشت. در نهایت هم به دلیل مصرف هم‌زمان مقدار زیادی الکل و متادون، آن هم بعد از ابتلا به کرونا، درگذشت. من در مرگ او هیچ نقشی نداشتم.» سپس خواهر فرشته در دفاع از خود گفت: «من اتهام معاونت در قتل را قبول ندارم.شوهر خواهرم بر اثر مصرف زیاد داروهای اعتیادآور به کام مرگ فرو رفت.»

قاضی به او گفت: «کارشناسان تشخیص داده‌اند که گواهی جواز دفن به دست‌خط شما جعل شده بود. در این مورد چه می‌گویید؟»

متهم این اتهام را انکار کرد و گفت: «من در جعل مدارک هیچ نقشی نداشتم.»

سپس برادر فرشته که او نیز متهم به معاونت در قتل بود، در دفاع از خود گفت: «من اتهامم را قبول ندارم. ابراهیم با خواهرم صیغه کرده بودند و این صیغه‌نامه در منزل من جاری شد. پس از آن، ابراهیم به کرونا مبتلا شد و چند وقت بعد نیز فوت کرد. ما در مرگ او هیچ نقشی نداشتیم.»

قاضی به او گفت: «شما ادعا کرده بودید که یک روحانی را به خانه‌تان آوردید تا برای خواهرتان صیغه بخواند؛ اما روحانی‌ای که معرفی کردید، گفته است که هرگز پایش را در خانه شما نگذاشته و چنین صیغه‌ای جاری نشده است.»

متهم گفت: «شاید او فراموش کرده، اما من مطمئنم که صیغه‌نامه در خانه خودم جاری شد.»

قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهمان، برای صدور رأی وارد شور شدند.