یک سال پس از سرقت بزرگ
یک سال پس از سرقت جنجالی جواهرات سلطنتی در روز روشن، موزه لوور در کنار تلاش برای ترمیم ضعف‌های امنیتی و اعتباری خود، با بحران فرسودگی شدید زیرساخت‌ها و چالش دشوار تامین بودجه میلیاردی برای نوسازی دست‌وپنجه نرم می‌کند.
موزه «لوور» در پاریس، شکاف‌های امنیتی‌ای را که پس از سرقت بزرگ ۱۹ اکتبر سال گذشته آشکار شد، به تدریج برطرف می‌کند، اما اعتبار موزه آسیب دیده و زیرساخت فرسوده‌اش به منبعی برای نگرانی تبدیل شده است.
«عرب نیوز» نوشت، این موزه محبوب پاریسی که پربازدیدترین موزه جهان به‌شمار می‌رود، در پی سرقت هشت قطعه از جواهرات سلطنتی در روز روشن، طی یک سال گذشته موضوع تحقیقات پلیس، گزارش‌های دولتی و پیگیری‌های پارلمانی بوده است.
این سرقت اما رشته‌ای از ناکارآمدی‌ها را برملا کرد که از جمله آن‌ها به دوربین‌های مداربسته قدیمی یا معیوب و کمبود مزمن تجهیزات و حتی فقدان یک اتاق کنترل امنیتی مدرن می‌توان اشاره کرد.
در جریان این سرقت، جواهراتی از جمله گردنبند زمرد و الماسی که ناپلئون اول به همسر دومش، ماری لوئیز، هدیه داده بود و تاجی مزین به ۲۱۲ مروارید و حدود ۲ هزار الماس که زمانی متعلق به اوژنی، همسر ناپلئون سوم بود، از موزه ربوده شدند.
«والری بود» (Valerie Baud)، نماینده کارگران از اتحادیه تجاری CFDT، به خبرگزاری فرانسه (AFP) گفت: «ما هنوز ضربه روحی ناشی از این سرقت را احساس می‌کنیم. »
در پارلمان فرانسه این موضوع اعلام شد که موزه لوور در آستانه سرقت، به‌دلیل تأخیرهای اداری، تصمیمات مدیریتی و کاغذبازی‌ها، از مجموع ۸۳ میلیون یورو بودجه اختصاص‌یافته برای طرح جامع امنیتی، فقط ۳ میلیون یورو (۳.۴ میلیون دلار) آن را هزینه کرده بود.
همچنین دیوان محاسبات فرانسه متوجه شد که موزه «پروژه‌هایی را در اولویت قرار داده بود که به چشم می‌آمدند و جذاب بودند.»
این گزارش‌ها در کنار اعتصاب کارکنان و شماری از وقایع دیگر، همچون نشت آب و یک رسوایی بزرگ کلاهبرداری در فروش بلیت، سقوط «لورنس دِ کار»، رئیس موزه «لوور» را که در ماه فوریه استعفا داد، تسریع کرد.
«لوران لافون» (Laurent Lafon) یکی از مسئولان فرهنگی که بر موزه «لوور» نظارت دارد، گفت: «لوور به تغییر در فرهنگ امنیتی نیاز دارد که هنوز رخ نداده و چندین سال زمان خواهد برد.»
«کریستوف لریبولت» (Christophe Leribault)، رییس جدید موزه «لوور» که در فوریه جانشین «دِ کار» شد، اعلام کرده است که تغییرات در حال انجام است و در عین حال بر پیچیدگی اجرای این اقدامات، هم‌زمان با باز نگه داشتن موزه برای بازدید عموم تاکید کرده است.
موزه متعهد شده است تا سال ۲۰۳۲ سالانه حدود ۲۰ میلیون یورو سرمایه‌گذاری کند و از ماه جولای نیز یک مدیر امنیت اختصاصی جدید به مجموعه آن اضافه شده است.
اکنون نگرانی‌های کوتاه‌مدت درباره امنیت، جای خود را به پرسش‌های بلندمدت‌تری پیرامون نحوه تامین بودجه یک برنامه مدرنیزه‌سازی در سطح کل کاخ داده‌اند.
هر سال، نزدیک به ۹ میلیون بازدیدکننده در راهروهای لوور قدم می‌زنند و بسیاری از آن‌ها از وضعیت فرسوده برخی از اتاق‌ها، لوله‌کشی و سیم‌کشی فرسوده و همچنین تهویه نامناسب در تابستان و سیستم گرمایشی عملا ناموجود در زمستان آن بی‌خبرند.
مدیر جدید موزه اوایل این هفته جدی‌ترین هشدار خود تاکنون را اعلام کرد و به روزنامه «لو فیگارو» گفت: «اگر تعمیر، به‌روزرسانی و تغییر «لوور» انجام نشود، خیلی سریع عقب خواهد ماند و در نهایت ناچار می‌شود درهایش را به روی عموم ببندد.»
در این میان، «امانوئل مکرون»، رئیس‌جمهور فرانسه، در ژانویه ۲۰۲۵ چشم‌انداز خود با عنوان «لوور ـ رنسانس جدید» را اعلام کرد که از تغییرات دیگری، شامل ورودی جدید و گالری‌ای جدید برای «مونالیزا» را نیز دربرمی‌گیرد.
این طرح با بودجه پیشنهادی چشمگیر یک میلیارد یورویی همراه بود که اکنون برای کشوری که با بحران شدید بودجه مواجه است، رقمی غیرواقع‌بینانه به نظر می‌رسد.
اتحادیه‌ها، «ماکرون» و مدیریت «لوور» را متهم کردند که به‌جای تغییرات واقع‌بینانه‌تر در راستای بهبود تجربه بازدیدکنندگان، طرح‌های پر زرق‌وبرق بازسازی معماری را در اولویت قرار داده‌اند.
با این حال، «لریبولت» همچنان به این طرح متعهد باقی مانده است. بخشی از وظیفه او در مقام ریاست «لوور»، تامین منابع درآمدی خصوصیِ جدید از سوی حامیانی است که برای تامین مالی پروژه‌ها دعوت می‌شوند. سایر منابع درآمدی می‌تواند ناشی از افزایش بیشتر قیمت بلیت باشد.
