من قاتل پدر دوستم نیستم
درگیری چند نوجوان مقابل خانهای در نازیآباد با دخالت پدر خانواده به قتل او انجامید
هفت صبح | صدای درگیری مقابل خانه، آغاز حادثهای بود که چند ساعت بعد به پروندهای جنایی در جنوب تهران تبدیل شد. مرد میانسال وقتی متوجه شد مقابل خانهاش میان چند نوجوان درگیری شکل گرفته، برای پایان دادن به ماجرا از خانه خارج شد، اما این اقدام او پایان تلخی داشت. در جریان همان نزاع، او هدف ضربات جسم برنده قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان، به دلیل شدت خونریزی جان خود را از دست داد. این حادثه سیزدهم خرداد سال ۱۴۰۳ رخ داد؛ زمانی که یک درگیری میان چند نوجوان مقابل خانهای در نازیآباد تهران، به مرگ پدر یک خانواده منجر شد.
مرگ پس از یک درگیری خیابانی
با اعلام مرگ مشکوک مرد میانسال در یکی از بیمارستانهای جنوب تهران، موضوع به مرکز فوریتهای پلیسی ۱۱۰ گزارش شد. پس از دریافت این خبر، کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ به همراه بازپرس ویژه قتل و تیم بررسی صحنه جرم برای بررسی ماجرا راهی محل شدند. تحقیقات اولیه نشان داد مقتول بر اثر اصابت ضربه جسم برنده به ناحیه ساق پا به شدت مجروح شده بود. با وجود انتقال او به مرکز درمانی، شدت خونریزی باعث شد تلاش پزشکان برای نجات جانش نتیجهای نداشته باشد.
در بررسیهای بعدی مشخص شد این مرد زمانی هدف حمله قرار گرفته که برای حمایت از دخترش وارد یک درگیری شده بود. تحقیقات میدانی کارآگاهان نشان داد ماجرا از اختلاف میان دو دختر نوجوان خانواده مقتول و چند دختر نوجوان دیگر آغاز شده بود. روز حادثه چند دختر نوجوان به همراه دو پسر مقابل خانه مقتول حضور پیدا کرده بودند.
آنها با فریاد، فحاشی و لگد زدن به در خانه، باعث ایجاد درگیری و تنش شده بودند. بر اساس اظهارات خانواده مقتول، دختران خانواده که داخل خانه بودند، از این وضعیت دچار ترس شده بودند و پدر خانواده برای آرام کردن شرایط از خانه بیرون آمده بود. اما در ادامه درگیری، او هدف حمله قرار گرفت. یکی از دختران حاضر در محل با قمه ضربهای به ران پای او وارد کرد و دختر دیگری با چاقو دو ضربه به کمر او زد. پس از این حمله، ضاربان از محل فرار کردند. مقتول پس از مجروح شدن به بیمارستان منتقل شد، اما شدت خونریزی باعث مرگ او شد.
شناسایی متهمان نوجوان
پس از وقوع این جنایت، کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ تحقیقات خود را برای شناسایی افراد حاضر در درگیری آغاز کردند. اقدامات اطلاعاتی، تحقیقات میدانی و بررسی سرنخهای موجود در پرونده، به شناسایی هویت افراد حاضر در صحنه منجر شد. با دستور قضایی، تعدادی از متهمان پرونده دستگیر شدند.
با توجه به اینکه متهمان هنگام وقوع حادثه کمتر از ۱۸ سال سن داشتند، پرونده با قرار عدم صلاحیت برای ادامه رسیدگی به دادسرای ویژه نوجوانان ارسال شد. در ادامه تحقیقات، بازسازی صحنه جرم انجام شد و نظریه پزشکی قانونی و دیگر مستندات موجود در پرونده مورد بررسی قرار گرفت. پس از تکمیل تحقیقات، برای متهمان پرونده قرار جلب به دادرسی صادر شد و با صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.
در دادگاه
در جلسه رسیدگی، نماینده دادستان با حضور در جایگاه، کیفرخواست صادرشده علیه متهمان را قرائت کرد. پس از آن، اولیای دم مقتول نیز در جایگاه قرار گرفتند و خواستار رسیدگی قانونی و مجازات عاملان این جنایت شدند. سپس یکی از متهمان نوجوان برای دفاع از خود مقابل قضات دادگاه ایستاد. او در دفاع از خود گفت: «روز حادثه در محل حضور داشتم اما ضربهای که باعث مرگ مقتول شد را من وارد نکردم. در جریان آن درگیری خودم هم مورد ضرب و جرح قرار گرفتم و افراد دیگری نیز در صحنه حضور داشتند.»
بررسی پرونده نشان میداد متهم در مراحل اولیه تحقیقات، اظهاراتی مبنی بر پذیرش اتهام مطرح کرده بود، اما در ادامه روند رسیدگی، اظهارات خود را تغییر داده و ارتکاب قتل را انکار کرده است. در جریان رسیدگی به پرونده، اظهارات شهود، تصاویر دوربینهای مداربسته و سایر مستندات موجود در پرونده نیز مورد بررسی قرار گرفت.
همچنین نظریه پزشکی قانونی درباره وضعیت رشد عقلی متهمان در زمان وقوع حادثه در دادگاه قرائت شد. بر اساس این نظریه، متهمان هنگام وقوع جرم از رشد عقلی کامل برخوردار بودهاند. در پایان جلسه، پس از استماع دفاعیات، بررسی مستندات پرونده و اخذ آخرین دفاع، قضات دادگاه کیفری یک استان تهران ختم رسیدگی را اعلام کردند. با توجه به اینکه متهمان هنگام وقوع حادثه ۱۷ سال سن داشتند و مشمول مجازات قصاص نمیشوند، قضات دادگاه برای تعیین مجازات از جنبه عمومی جرم وارد شور شدند.
