بررسی انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا/ جمهوری خواهان و دموکرات‌ها برای کنترل مجلس نمایندگان و سنا به چند کرسی نیاز دارند؟
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا برای احزاب دموکرات و جمهوری‌خواه در شرایط کنونی این کشور از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و از دست دادن هر یک از مجلس‌ها می‌تواند پیامدهای بسیاری را برای جمهوری‌خواهان به همراه داشته باشد.
آمریکایی‌ها در روز ۳ نوامبر (۱۲ آبان) تعیین می‌کنند که کدام حزب در نیمه دوم دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور این کشور کنترل کنگره را در دست خواهد داشت.
در این انتخابات حدود ۲۱۰ میلیون رأی‌دهنده ثبت‌نام‌شده تصمیم خواهند گرفت که دونالد ترامپ در ادامه دوران ریاست‌جمهوری خود، از چه میزان قدرت برخوردار باشد.
اگرچه نام دونالد ترامپ در برگه‌های رأی نیست، اما موضوع اصلی، کنترل «کنگره آمریکا» است؛ کنگره که از مجلس نمایندگان و سنا تشکیل شده، وظیفه تدوین قوانین آمریکا و نظارت بر هزینه‌های فدرال را بر عهده دارد.
در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا چه اتفاقی می‌افتد؟
انتخابات میان‌دوره‌ای که در نیمه دوره چهارساله ریاست‌جمهوری آمریکا برگزار می‌شود، ترکیب کنگره را تعیین می‌کند؛ در این انتخابات، تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی از مجموع ۱۰۰ کرسی سنا به رقابت گذاشته می‌شوند.
این آمار شامل انتخابات‌های ویژه در ایالت‌های فلوریدا و اوهایو برای پر کردن کرسی‌هایی است که با انتصاب مارکو روبیو (وزیر خارجه) و جی‌دی ونس (معاون رئیس‌جمهور) خالی شده‌اند.
همچنین، رأی‌دهندگان در ۳۶ ایالت، فرمانداران خود را انتخاب خواهند کرد.
هر یک از اعضای مجلس نمایندگان، نماینده یک حوزه انتخاباتی کنگره هستند و دوره‌های نمایندگی‌شان دو سال طول می‌کشد؛ در حالی که دوره سناتور‌ها شش سال است.
انتخابات میان‌دوره‌ای همچنین به‌طور گسترده‌ای به مثابه همه‌پرسی درباره عملکرد رئیس‌جمهور مستقر آمریکا تلقی می‌شود.
به گفتهٔ تاد بلت، استاد مدیریت سیاسی در دانشگاه جورج واشنگتن، از سال ۱۹۴۶ تاکنون، حزب متبوع رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای به‌طور میانگین ۲۶.۵ کرسی در مجلس نمایندگان و تعدادی کرسی در مجلس سنا را از دست داده است.
علاوه بر کنگره و فرمانداران، رأی‌دهندگان قانون‌گذاران ایالتی و مقا‌های محلی را نیز انتخاب خواهند کرد.
نادیا براون، استاد علوم سیاسی (حکمرانی) در دانشگاه جورج‌تاون، می‌گوید با اینکه انتخابات سراسری بیشترین توجه را به خود جلب می‌کند، باید به خاطر داشت که سیاست‌های محلی عرصه‌ای است که بیشتر آمریکایی‌ها در آن با دولت (حاکمیت) تعامل دارند.
وی می‌افزاید: این طرح‌های پیشنهادی یا همه‌پرسی‌های محلی در برگه‌های رأی هستند که بر زندگی روزمرهٔ مردم تأثیر می‌گذارند.
چه چیزی در مجلس نمایندگان و سنا در گرو است؟
جمهوری‌خواهان در هر دو مجلس اکثریت را در اختیار دارند؛ از دست دادن اکثریت در هر یک از این دو مجلس، به دموکرات‌ها این قدرت را می‌دهد که مانع تصویب قوانین شوند و تحقیقاتی را دربارهٔ دولت ترامپ آغاز کنند.
دموکرات‌ها برای به دست گرفتن کنترل، به کسب ۳ کرسی در مجلس نمایندگان و ۴ کرسی در مجلس سنا نیاز دارند.
اگر در مجلس سنا وضعیت ۵۰-۵۰ (تساوی آرا) پیش بیاید، کنترل همچنان در دست جمهوری‌خواهان باقی می‌ماند، زیرا ونس می‌تواند با رأی خود تساوی را بشکند.
بلت، می‌گوید پیروزی دموکرات‌ها می‌تواند توانایی ترامپ را در پیشبرد برنامه‌های داخلی‌اش به‌طور قابل‌توجهی محدود کند. اگر دموکرات‌ها کنترل یکی از دو مجلس را به دست بگیرند، روند تصویب تمام لوایح مربوط به بودجه (به‌جز موارد ضروری دولتی) متوقف خواهد شد.
انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا چگونه برگزار می‌شود؟
مجلس نمایندگان، مجلس پایین‌دستِ کنگره آمریکا است؛ این مجلس ۴۳۵ عضو دارد که هر کدام نماینده یک حوزه انتخابیه محلی هستند و برای دوره‌ای دو ساله انتخاب می‌شوند؛ بنابراین، تمام کرسی‌ها هر دو سال یکبار به رقابت گذاشته می‌شوند.
کرسی‌ها بر اساس جمعیت میان ایالت‌ها توزیع می‌شوند که این امر مبتنی بر سرشماری است که هر ۱۰ سال یکبار انجام می‌گیرد.
کالیفرنیا، پرجمعیت‌ترین ایالت، ۵۲ کرسی دارد، در حالی که کم‌جمعیت‌ترین ایالت‌ها، مانند وایومینگ و ورمونت، هر کدام دارای یک کرسی هستند.
برای کسب اکثریت، یک حزب به ۲۱۸ کرسی نیاز دارد؛ در حال حاضر، جمهوری‌خواهان با ۲۱۸ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی دموکرات‌ها، کنترل مجلس نمایندگان را در دست دارند و یک نماینده مستقل نیز در کنار جمهوری‌خواهان قرار گرفته است.
دو کرسی خالی هستند که پیش‌تر هر کدام در اختیار یکی از این دو حزب بود؛ اعضای مجلس جدید نمایندگان در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۲۷ (۱۳ دی) سوگند یاد خواهند کرد.
هر حوزه انتخابیه نماینده خود را برمی‌گزیند و حزبی که بتواند ۲۱۸ کرسی به دست آورد، کنترل مجلس نمایندگان را در اختیار می‌گیرد؛ از این رو، چند پیروزی با اختلاف اندک در حوزه‌های رقابتی می‌تواند تعیین‌کننده اکثریت باشد.
بِلت، برآورد می‌کند که حدود ۳۵ رقابت انتخاباتی در مجلس نمایندگان می‌تواند سرنوشت اکثریت را تعیین کند؛ او پیش‌بینی می‌کند که دموکرات‌ها ممکن است حدود ۱۵ کرسی به دست آورند؛ این در حالی است که جمهوری‌خواهان با تغییر مرزبندی حوزه‌های انتخابیه، به گفته او، برای حزب خود در ۹ حوزه دیگر مزیت ایجاد کرده‌اند.
وی بیان کرد: مردم معمولاً به صورت یک‌جا (Straight-ticket) رأی می‌دهند؛ بدین معنا که به تمام نامزد‌های یک حزب خاص رأی می‌دهند. بنابراین، این موضوع احتمالاً بر سایر رقابت‌های انتخاباتی که در سطوح پایین‌ترِ برگه رأی قرار دارند نیز تأثیر خواهد گذاشت.
انتخابات سنا چگونه برگزار می‌شود؟
سنا، مجلس علیای کنگره آمریکا است؛ ۱۰۰ عضو آن، دو نفر از هر ایالت صرف‌نظر از جمعیت، در سطح ایالت انتخاب می‌شوند و برای دوره‌های شش ساله فعالیت می‌کنند و حدود یک‌سوم کرسی‌ها هر دو سال یکبار به رقابت گذاشته می‌شوند.
امسال، ۳۳ کرسی در انتخابات عادی، در کنار انتخابات ویژه در فلوریدا و اوهایو، به رقابت گذاشته می‌شوند؛ این دو رقابت، دو سال باقی‌مانده از دوره‌هایی را که قبلا توسط مارکو روبیو و جی‌دی ونس برگزار می‌شد، پر خواهند کرد.
از ۳۵ کرسی مورد رقابت، جمهوری‌خواهان ۲۲ و دموکرات‌ها ۱۳ کرسی را در اختیار دارند؛ جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ سناتور دارند.
دموکرات‌ها ۴۵ کرسی دارند و دو نماینده مستقل نیز در کنار آنها قرار دارند که به بلوک دموکرات‌ها ۴۷ کرسی می‌دهد.
دموکرات‌ها برای رسیدن به ۵۱ کرسی و به دست گرفتن کنترل، به ۴ کرسی خالص نیاز دارند.
جمهوری‌خواهان می‌توانند با ۵۰ کرسی کنترل را حفظ کنند، زیرا معاون رئیس‌جمهور آمریکا می‌تواند آرای مساوی را بشکند.
رقابت‌های سنا قابل‌توجه است؛ برای پیروزی در سنا، دموکرات‌ها باید ۱۳ کرسی که از آن دفاع می‌کنند را حفظ کنند و کرسی‌های تحت کنترل جمهوری‌خواهان را تغییر دهند.
به گفته تحلیلگران انتخاباتی، اگرچه دموکرات‌ها برای کسب اکثریت در مجلس سنا مسیری دشوارتر از به دست گرفتن کنترل مجلس نمایندگان پیش رو دارند، اما افزایش تعداد رقابت‌های نزدیک، شانس آنها را برای پیروزی در این مجلس بیشتر کرده است.
موضوعات کلیدی انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا کدامند؟
هزینه زندگی در صدر نگرانی‌های رأی‌دهندگان آمریکایی قرار دارد؛ افزایش قیمت بنزین، هزینه‌های مسکن و پوشش خدمات درمانی، بودجه خانوار‌ها را تحت فشار قرار داده است. موضوع مهاجرت و وضعیت دموکراسی در آمریکا نیز در این انتخابات مطرح است.
مسئله تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و همچنین رشد سریع هوش مصنوعی و مراکز داده، پرسش‌های بیشتری را در مورد امنیت، فرصت‌های شغلی و هزینه‌های انرژی ایجاد کرده است.
چه کسانی در انتخابات میان‌دوره‌ای رأی می‌دهند؟
بر اساس داده‌های «یو‌اس‌ای‌فکتس» (USAFacts) -سازمانی غیرحزبی که اطلاعات دولتی آمریکا را گردآوری می‌کند- حدود ۲۱۰ میلیون آمریکایی برای رأی دادن ثبت‌نام کرده‌اند؛ رقمی که شامل حدود ۸ نفر از هر ۱۰ ساکن آمریکا (با سن ۱۸ سال یا بیشتر) می‌شود.
کالیفرنیا با ۲۳.۲ میلیون نفر، بیشترین تعداد رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده را دارد و پس از آن تگزاس (۱۷.۴ میلیون نفر) و فلوریدا (۱۳.۶ میلیون نفر) قرار دارند. مجموع این سه ایالت، حدود ۲۶ درصد از کل رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده را تشکیل می‌دهند.
ایالت‌های وایومینگ (۲۷۸،۴۶۸ نفر)، ورمونت (۴۵۹،۴۵۵ نفر) و آلاسکا (۶۰۳،۳۱۰ نفر) کمترین تعداد رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده را دارند.
میزان مشارکت رأی‌دهندگان در انتخابات آمریکا
آمریکایی‌های کمتری در انتخابات میان‌دوره‌ای نسبت به انتخابات ریاست‌جمهوری رأی می‌دهند؛ از سال ۱۹۴۴، میانگین مشارکت در انتخابات میان‌دوره‌ای حدود ۴۲ درصد بوده است، در حالی که این رقم در انتخابات ریاست جمهوری ۵۸ درصد بوده است.
اگر جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان را از دست بدهند چه اتفاقی می‌افتد؟
یک مجلس نمایندگان دموکرات می‌تواند جلو تصویب قوانین جمهوری‌خواهان را بگیرد و از کمیته‌های خود برای تحقیق در مورد دولت ترامپ استفاده کند.
همچنین این مجلس قدرت استیضاح رئیس‌جمهور آمریکا را خواهد داشت، کاری که فقط مجلس نمایندگان می‌تواند انجام دهد.
چنین کنترلی همچنین به دموکرات‌ها اهرم فشار بر بودجه دولت فدرال را می‌دهد؛ هر لایحه‌ای نیاز به تأیید هر دو مجلس دارد، بنابراین سنای جمهوری‌خواه نمی‌تواند به تنهایی قوانینی را تصویب کند.
بلت، انتظار دارد که یک مجلس تحت کنترل دموکرات‌ها منجر به رویارویی‌های بیشتری بر سر هزینه‌های فدرال، از جمله ۱۲ لایحه سالانه مورد نیاز برای تأمین بودجه سازمان‌های فدرال، شود.
این امر احتمال تعطیلی بیشتر دولت فدرال را افزایش می‌دهد؛ زمانی که بودجه کاهش می‌یابد و بسیاری از خدمات فدرال متوقف می‌شوند.
بلت، همچنین معتقد است که اگر دستور کار داخلی ترامپ با مخالفت کنگره رو‌به‌رو شود، می‌تواند به‌طور فزاینده‌ای به سیاست خارجی روی آورد.
به طور سنتی، رئیس‌جمهوری که در دو سال آخر خود با دولت چندپاره مواجه است، منحصرا به سیاست خارجی روی می‌آورد.
